ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง

ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง

last update最終更新日 : 2024-11-27
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
6 評価. 6 レビュー
116チャプター
37.1Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

อ่านฟิน

กล้าหาญ

ฉลาด

ตบหน้า

การแต่งงานตามสัญญา

หลี่เสี่ยวหรูทะลุมิติเป็นฮูหยินของหวงจื่อหานราชครูหนุ่ม นางมีสหายที่สามีเกลียดขี้หน้า ปฏิบัติการพาเพื่อนๆฮูหยินหนีสามีจึงเริ่มขึ้น ส่วนบรรดาสามีที่ปากบอกเกลียดชังพวกนางนักหนา กลับดิ้นทุรนทุรายเมื่อฮูหยินพวกเขาหนีไปพร้อมกับทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า

もっと見る

第1話

ไหนๆก็มาแล้ว

À Clairbois, personne n'ignorait à quel point Élodie Mercier était éperdument amoureuse de Victor Moreau, se pliant en quatre pour lui jusqu'à en perdre toute dignité.

Le jour de leur mariage, sur un simple coup de fil de Sophie Laurent, Victor l'avait plantée là, partant avec leur voiture de noces pour récupérer sa bien-aimée à l'aéroport. Cette cérémonie qu'Élodie avait attendue pendant trois longues années s'était transformée en un cauchemar indélébile.

Ce jour-là, elle avait été enlevée par des rivaux de Victor. Pour l'humilier, ils l'avaient torturée pendant trois jours et trois nuits. Ils avaient fini par l'attacher, complètement nue, sur le pont d'un yacht, diffusant la scène en direct pour assouvir leur vengeance. La brise marine glacée la faisait frissonner jusqu'aux os.

Elle avait supplié, pleuré, son amour-propre écrasé comme un vulgaire mégot. Pendant ce temps, Victor épousait tranquillement Sophie.

« Victor Moreau, cinq millions de dollars et votre fiancée sera libre ! Sinon, on la jette aux requins ! » avait lancé le ravisseur d'un ton narquois.

Victor a ricané : « Une femme souillée, qu'elle vive ou qu'elle meure, en quoi ça me regarde ? »

En entendant ces mots, Élodie était restée pétrifiée. Une femme souillée ? Jamais elle n'aurait imaginé que Victor puisse dire une chose pareille.

Elle était restée pure pour lui toutes ces années, connaissant sa manie de la propreté. Pendant trois ans, elle s'était montrée docile et soumise. Pour un simple mot de lui, elle aurait donné sa vie sans hésiter. Elle croyait qu'il éprouverait au moins quelques remords envers elle. Mais elle ne s'était jamais doutée... que c'était ainsi qu'il la considérait.

Victor avait raccroché, et les ravisseurs l'avaient jetée à la mer dans leur rage.

À cet instant, Élodie a compris qu'elle n'était qu'une mauvaise blague. Tous savaient qu'elle n'était qu'un substitut de Sophie à Clairbois. Pour épouser Victor, elle a renoncé à sa fierté, acceptant d'être une remplaçante, bravant les médisances, s'occupant avec dévouement de la grand-mère de Victor, faisant toujours passer ses intérêts avant les siens.

Après trois ans d'efforts, elle pensait avoir enfin fait fondre la glace dans le cœur de Victor, sans se douter qu'elle n'avait fait que préparer le terrain pour une autre.

Élodie a fermé les yeux, désespérée, versant des larmes de regret. Si elle pouvait revivre, elle se tiendrait à des kilomètres de Victor Moreau.

...

« Non mais j'hallucine ! Elle a vraiment plongé ! C'est n'importe quoi ! »

« Fallait-il vraiment en faire autant ? Même si c'est la bague de M. Moreau, était-ce nécessaire de se jeter à l'eau pour la récupérer ? »

« Qui ne sait pas qu'Élodie est le petit caniche de M. Moreau ? Elle ferait n'importe quoi pour lui, même se mettre à poil et danser devant nous tous s'il le lui demandait ! »

...

Les rires étaient autour d'elle. Une sensation d'étouffement lui a serré la gorge. Élodie se sentait la tête lourde, comme dans le brouillard. Des rires moqueurs résonnaient à ses oreilles.

« Kof, kof ! » Elle s'est débattue pour remonter à la surface. En découvrant la scène autour d'elle, elle est restée bouche bée.

Mais qu'est-ce qui se passe ? Sur le bord, tous ces gens n'étaient que des invités venus assister au spectacle. Sa robe de cocktail était complètement trempée.

Cette scène lui disait quelque chose... C'était sa soirée de fiançailles avec Victor, trois ans plus tôt ! Était-ce possible... qu'elle ait remonté le temps ?

Élodie se souvenait parfaitement. Dans sa vie précédente, Victor avait toujours cru qu'elle avait fait pression sur sa grand-mère pour organiser rapidement les fiançailles, trop pressée d'entrer dans la famille Moreau. Alors, pour l'humilier publiquement, Victor a choisi de la rabaisser pendant la réception.

Élodie se rappelait encore précisément comment Victor a jeté la bague de fiançailles dans la piscine, lui lançant d'un ton glacial : « Si tu arrives à la repêcher, je t'épouserai. »

Elle l'a pris au pied de la lettre. Ne sachant pas nager, elle a quand même plongé, manquant de se noyer. Finalement, elle est remontée avec la bague, trempée jusqu'aux os.

Mais Victor lui a infligé la pire des humiliations lors de ces fiançailles ! Sophie a tenté de se suicider en s'ouvrant les veines, et Victor, paniqué, a quitté la réception sans se soucier une seule seconde de l'image d'Élodie, la transformant en risée de tout Clairbois.

Élodie a baissé les yeux sur la bague qu'elle serrait dans sa main. Un sourire amer s'est dessiné sur ses lèvres. C'est vraiment ça que tu voulais, ma pauvre Élodie ?

Sous les regards de tous, elle est sortie de l'eau.

« Tu as réussi à repêcher la bague dans cette piscine profonde, cours vite la montrer à M. Moreau pour qu'il te félicite ! »

« Exactement, sans elle, il ne t'épouserait jamais, ma chérie ! »

...

Les moqueries pleuvaient de toutes parts. À leurs yeux, Élodie n'était qu'une pitoyable comédie !

Face à toutes ces railleries, Élodie, le visage impassible, a retiré calmement sa propre bague de fiançailles et a jeté les deux bijoux dans la piscine. Avec un « plouf » sonore, le brouhaha des invités s'est arrêté net.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビューもっと

จินไน่ไน่
จินไน่ไน่
สนุกเดินเรื่องได้ดีมาก เก็บรายละเอียดได้ดี เช่นนางเอกต้องฝากเงิน วางแผนทุกอย่าง อ่านคนชั่วและคนดีออก จบดีมาก เก็บรายละเอียดของตัวละครทุกตัวได้หมดจดคือเลิดคือดี
2026-07-24 21:04:43
1
0
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ตัวละครเยอะ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-05-02 03:47:49
0
0
Baanth Naruemol
Baanth Naruemol
อ่านเพลิน ลงจบจริง ...
2024-12-08 11:21:35
3
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
มารออัพเดท
2024-12-04 15:40:38
3
0
tyuiop
tyuiop
สะดุดเจอเม้นเลยต้องจอด จอดแล้วอย่าเทก็พอ
2024-11-29 09:55:20
2
0
116 チャプター
ไหนๆก็มาแล้ว
หลี่เสี่ยวหรูที่กำลังขับรถกลับบ้านบนเขา วันนี้เธอต้องไปส่งสินค้าทั้งหมดคนเดียว น้องชายไม่ว่างเพราะภรรยาเขาเพิ่งคลอดหลานชายให้ หลี่เสี่ยวหรูอายุยิ่สิบแปดแล้วน้องชายอายุยี่สิบห้ากลับได้ลูกชายกับลูกสาวแล้ว ส่วนตัวเธอไม่มีแฟน ไม่มีเวลาคบค้ากับใคร อยู่ชนบททำไร่ชา ไร่ผลไม้ มีเวลาก็ทำvlokเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในชนบท วันนี้ไปส่งผลิตภัณฑ์แปรรูปมา เนื่องจากสินค้าชาขายดีตอนนี้กำลังทำเรื่องขอจดทะเบียนในรูปแบบบริษัท เอกสารเรียบร้อยหมดแล้ว เธอไม่ได้นอนมาหลายคืนแล้ว เพราะงานที่ยุ่งเหยิงน้องสะใภ้ก็มาคลอดลูกตอนนี้ อยากไปรีแรกซ์บ้างจัง เสร็จงานนี้น้องสะใภ้ออกจากโรงพยาบาลเธอจะบินไปมัลดิฟสักสามสี่วันRrrr. Rrrr. Rrrr.เสียงเรียกเข้าดังมา ตรงข้ามเสี่ยวหรูที่กำลังขับรถลงเนินเขาไม่กล้ารับ ฝนตกมาตั้งแต่เมื่อวานดินเริ่มสไลด์ลงมาทางจึงแคบลง หลี่เสี่ยวหรูพยายามบังคับรถให้ทาง ก่อนจะมีดินสไลด์ลงมา สัญชาตญาณทำให้เธอหักพวงงมาลัยหลบ แต่ฝั่งที่เธอหักหลบเธอลืมไปว่ามันเป็นเหว รถร่วงลงหน้าผาทันที หล่นลงไปในแม่น้ำ หลี่เสี่ยวหรูพยายามตะเกียกตะกายออกจากรถ แต่แรงดูดทำให้เธอไม่สามารถเปิดประตูรถออกม
続きを読む
จวนราชครูนั้นตกอับ
"หลี่เสี่ยวหรูเจ้ากล่าวอันใดออกมา"อ้ายเซียงเซียงลุกขึ้นตวาดหลี่เสี่ยวหรู มีคุณหนูบางคนที่นี่ไม่ชอบนางโดยเฉพาะจางลี่อิน ส่งเสียงหัวเราะจนเฉินอี้บีบมือนางแต่นางไม่ใส่ใจ "ข้ามิได้เอ่ยว่าผู้ใด เหตุใดท่านหญิงร้อนตัวนักเล่า""เจ้าๆๆ หวังกุ้ยเฟยทรงให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วยเถอะเพคะ ฮือๆๆ"อ้ายเซียงเซียงใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดใบหน้าร้องไห้ออกมา ไหล่บางสั่นจนหวังกุ้ยเฟยเอ่ยออกมา"บังอาจ เจ้ากล้าต่อว่าท่านหญิงได้อย่างไร ราชครูหวงนี่คือฮูหยินของท่านหรือ ที่จริงงานเลี้ยงวันนี้มิได้เชิญนางอีกด้วย"หลี่เสี่ยวหรูที่มองหน้าคนด้านที่นั่งด้านบนก่อนจะทำหน้าสงสัย อ้ายเทียนหลางจึงเอ่ยปากถาม"เจ้ามองหน้าข้ามีเรื่องอันใดหวงฮูหยิน""พระองค์ทรงเป็นฮ่องเต้ แต่ท่านหญิงกับไปขอร้องหวังกุ้ยเฟยให้จัดการหม่อมฉัน ที่นี่เป็นงานเลี้ยงของพระนางก็จริง แต่ฝ่าบาททรงเป็นประธาน หม่อมฉันเป็นภรรยาขุนนางมิใช่สนมวังหลัง เหตุใดมิให้ฝ่าบาทตัดสินกันเพคะ ธรรมเนียมต้าเย่วช่างแปลกนัก"ทันทีที่หลี่เสี่ยวหรูกล่าวจบฮ่องเต้ก็หันไปหาคนข้างๆทันที หวังกุ้ยเฟยตัวสั่นรวมถึงอ้ายเซียงเซียงด้วย "หม่อมฉันไม่ได้คิดเช่นนั้นนะเพ
続きを読む
หยางหมิงเช่อเจ้ามันโง่
หลังงานเลี้ยงแต่ละคนก็กลับจวนของตอนเอง หยางหมิงเช่อนั่งหน้าดำเป็นก้นหม้อที่ฮูหยินตนเองไม่สนใจ นางเอาแต่มองออกไปนอกรถม้า"จ้าวหลานเป็นฮูหยินของข้าเหตใดไม่สำรวมบ้าง เจ้าถอดเสื้อตนเองต่อหน้าคนมากมายอยากสร้างเรื่องอับอายให้ข้าจริงๆหรือ""หยางหมิงเช่อ ท่านหญิงปีศาจของเจ้ากลั่นแกล้งอาหรูถึงเพียงนั้นเจ้าโง่จนดูไม่ออกหรือ อีกอย่างเสื้อผ้านางบางเพียงนั้น อาหรูไม่ค่อยทันคนเท่าไหร่ตัวคนเดียวมาอยู่เมืองหลวง เจ้าเป็นบุรุษใจคอคับแคบเช่นนี้ มิสู้เอากระโปรงข้าใส่เสียเลยเล่า""จ้าวหลาน!! เจ้าเอ่ยอีกทีสิ"จ้าวหลานเงียบไม่ตอบ หยางหมิงเช่อไอ้คนสติฟั่นเฟือนดูไม่ออกหรือว่าใครเสแสร้ง "หึ โง่""เจ้าว่าอย่างไรนะ?""นี่หยางหมิงเช่อ ตำแหน่งหัวหน้าหน่วยองครักษ์นี่เจ้าได้มาเพราะโชคช่วยหรือ วิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้ายังไม่ได้ โง่เพียงนี้ยังกล้าอยู่ฝ่ายสืบสวนของกรมวัง ว้ายย"หยางหมิงเช่อจับข้อมือเล็กก่อนจะกระชากนางมานั่งบนตักตนเอง จับท้ายทอยนางแน่นกุ้มหน้าลงไปหา บดขยี้ริมฝีปากบางอย่างลงโทษที่นางกล้าปากดีใส่เขา คนตัวเล็กกำหมัดทุบอกเขา แต่กลับไม่สะเทือน จ้าวหลานอ้าปากจะกัดปากเขาแต่กลับเปิดโอกาสใ
続きを読む
ข้าปล่อยเจ้าไว้ได้อย่างไรกัน nc+++
แผ่นหลังนวลเนียนน่าประทับตราทั่วทั้งตัว เอวคอดกิ่วที่เพียงมือเดียวของเขาก็รวบหมด สะโพกกลมกลึง บั้นท้ายงอนงามจนมาถึงท่อนขาที่น่าลูบไล้จ้าวหลานหันกลับมาจะก้าวออกจากอ่างทันทีที่เห็นบุคคลตรงหน้าก่อนกรีดออกมาแล้วนั่งลงในอ่างตามเดิม สองมือปิดบังทรวงอกที่เพิ่งเป็นอาหารตาคนตัวสูง เข่าสองข้างชันขึ้น แม้มีกลีบดอกไม้ลอยอยู่ แต่จ้าวหลานก็อายอยู่ดี ก่อจะตวาดเขาออกไป"หยางหมิงเช่อท่านทำอะไร เข้ามาได้อย่างไร อี้จูเล่า"หยางหมิงเช่อเดินเข้ามาหาจ้าวหลานที่อยู่ในอ่างน้ำก่อนจะเท้าขอบอ่างจ้องมองคนตัวเล็กแล้วยิ้มมุมปาก สายตาที่มองมาที่นางเหมือนหมาป่าที่เห็นเหยื่ออันโอชะตรงหน้าหยางหมิงเชื่อค่อยเก็บกลีบดอกเหมยกุ้ยทิ้งข้างถังทีละน้อยอย่างใจเย็น จ้าวหลานจับมือหนาของเขาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงอ้อนวอน"หนางหมิงเช่อข้าหนาวแล้ว ท่านให้ข้าแต่งตัวก่อนเถอะนะ ข้าเหมือนจะมีไข้แล้วด้วย "กึกๆๆเสียงฟันกระทบกันปากเริ่มเขียวแล้ว แต่หนาวหมิงเช่อยังอ้อยอิ่งเกาะขอบอ่างเล่น นิ้วเรียวเคาะเป็นจังหวะ สบตาดวงตาสุกใสคู่งาม"พูดจาอันใดกันฮูหยิน เรียกชื่อสามีตรงๆใช้ได้ที่ไหนหื้ม""ท ท่านพี่ ข้าหนาวแล้ว เหมือนจะไม่สบ
続きを読む
บางทีเจ้าคงมีดีแค่เรื่องนี้เท่านั้นnc+++
แผ่นหลังนวลเนียนน่าประทับตราทั่วทั้งตัว เอวคอดกิ่วที่เพียงมือเดียวของเขาก็รวบหมด สะโพกกลมกลึง บั้นท้ายงอนงามจนมาถึงท่อนขาที่น่าลูบไล้จ้าวหลานหันกลับมาจะก้าวออกจากอ่างทันทีที่เห็นบุคคลตรงหน้าก่อนกรีดออกมาแล้วนั่งลงในอ่างตามเดิม สองมือปิดบังทรวงอกที่เพิ่งเป็นอาหารตาคนตัวสูง เข่าสองข้างชันขึ้น แม้มีกลีบดอกไม้ลอยอยู่ แต่จ้าวหลานก็อายอยู่ดี ก่อจะตวาดเขาออกไป"หยางหมิงเช่อท่านทำอะไร เข้ามาได้อย่างไร อี้จูเล่า"หยางหมิงเช่อเดินเข้ามาหาจ้าวหลานที่อยู่ในอ่างน้ำก่อนจะเท้าขอบอ่างจ้องมองคนตัวเล็กแล้วยิ้มมุมปาก สายตาที่มองมาที่นางเหมือนหมาป่าที่เห็นเหยื่ออันโอชะตรงหน้าหยางหมิงเชื่อค่อยเก็บกลีบดอกเหมยกุ้ยทิ้งข้างถังทีละน้อยอย่างใจเย็น จ้าวหลานจับมือหนาของเขาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงอ้อนวอน"หนางหมิงเช่อข้าหนาวแล้ว ท่านให้ข้าแต่งตัวก่อนเถอะนะ ข้าเหมือนจะมีไข้แล้วด้วย "กึกๆๆเสียงฟันกระทบกันปากเริ่มเขียวแล้ว แต่หนาวหมิงเช่อยังอ้อยอิ่งเกาะขอบอ่างเล่น นิ้วเรียวเคาะเป็นจังหวะ สบตาดวงตาสุกใสคู่งาม"พูดจาอันใดกันฮูหยิน เรียกชื่อสามีตรงๆใช้ได้ที่ไหนหื้ม""ท ท่านพี่ ข้าหนาวแล้ว เหมือนจะไม่สบ
続きを読む
ข้าเกลียดเจ้าไสหัวไป
หยางหมิงเช่อจับนางพลิกคว่ำ รั้งสะโพกเล็กเข้าหาตนเอง สอดแก่นเนื้อเข้าไปยังกลีบสาวจากทางด้านหลัง จ้าวหลานถึงกับกัดปาก นางสุขสมทันทีที่เขาสอดใส่ หยางหมิงเช่อเคี่ยวกรำนางจนถึงย่ำรุ่ง จึงฟุบอยู่กับทรวงอกคู่งามแก่นกายถูกเขาถอดถอนออกมาหลังจากที่สุขสมปลดปล่อยไปถึงห้าครั้ง เขาจับคางมนให้สบตาเขาก่อนจะเอ่ย"ข้าเปลี่ยนใจแล้ว เจ้าเย้ายวนเพียงนี้หย่าเจ้าไปข้าเสียดายแย่ จ้าวหลานข้าจะมาหาเจ้าอีกเรื่องหย่าเจ้าเลิกคิดได้เลย ส่วนพี่สาวเจ้าหากอยากเป็นอนุอุ่นเตียงข้าก็ไม่เป็นไร ได้ทั้งพี่ทั้งน้องข้านับว่าไม่ขาดทุน""หยางหมิงเช่อ ข้าเกลียดเจ้า ไสหัวไป"หยางหมิงเช่อลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าก่อนจะเดินออกจากห้อง ให้ตายสินางเร่าร้อนนักเวลาที่เขาครอบครองนางอยู่ด้านบน ทั้งนุ่มทั้งหอมหวาน หย่ากับนางหรือไม่มีทาง จากนั้นก็เดินกลับเรือนหลัก อี้จูที่เข้ามาเห็นสภาพเจ้านายตนเองก็ได้แต่ร้องไห้สงสาร ทั้งงตัวมีแต่รอยขบเม้มดูดกัด เหตใดใต้เท้าใจร้ายนัก จ้าวหลานนอนร้อไห้จนถึงบ่าย จึงสลบไปเพราะพิษไข้เนื่องจากแช่น้ำนานและถูกคนตัวโตเคี่ยวกรำทั้งคืนยามเซินจ้าวหลานตื่นขึ้นมาก่อนจะเรียกหาอี้จู แต่กลับเป็นจางลี่อินที่เข้ามาแทน ทันทีที่เ
続きを読む
ท่านพี่ไหนๆก็ตายแล้วก็ให้เมียได้อิ่มท้องเถอะเจ้าค่ะ
หลี่เสี่ยวหรูนั่งมองทอดอาลัยกับชีวิต เห็นสาวใช้ของตนก็ยิ้มให้ เด็กคนนี้ถูกส่งมาที่นี่ เดิมทีเจ้าของร่างเดิมมาจากหุบเขายาเพียงตัวคนเดียว จวนหวงจึงส่งเด็กรับใช้มาให้หลังจากที่ส่งมาหลายคนก็มีเพียงเด็กคนนี้ที่ยอมอยู่กับนางจงรักภักดีเสมอมาหากออกไปได้หลี่เสี่ยวหรูจะเอานางไปด้วย"เสี่ยวหงที่นี่มีทางออกอื่นอีกไหมนอกจากประตูหน้า""ฮูหยินน้อยต้องการไปที่ใดหรือเจ้าคะ""เสี่ยวหงส์เจ้าไก่โต้งตัวนั้นคือเจ้าบ่าวของข้าใช่หรือไม่"เสี่ยวหงมองไปยังไก่ตัวผู้ที่เดินจิกหนอนอยู่บริเวณลานก็ได้แต่ถอนหายใจ ฮูหยินน้อยมาจากหุบเขายาวเพียงตัวคนเดียววันแต่งงานพระราชครูกลับไม่เข้าพิธีส่งไก่ตัวผู้มาหนึ่งตัว สร้างความขบขันให้คนทั้งเมือง ใครๆก็รู้ว่าถ้าราชครูมีใจให้ท่านหญิงเซียงเซียงทั้งคู่เป็นคู่รักกันแต่กลับมีเด็กบ้านป่าคนหนึ่งมาแทรกแซงพวกเขาจากนั้นเสี่ยวหงจึงเอ่ยตอบ นายของตน"ฮูหยินน้อยเรื่องมันผ่านมาปีหนึ่งแล้วเมื่อวานใต้เท้าก็พาฮูหยินน้อยมาส่งที่นี่ด้วยตนเองลองคุยลองทำอาหารหรือไปหาใต้เท้าบ่อยๆสิเจ้าคะเผื่อว่าใต้เท้าจะเห็นความดีที่ฮูหยินน้อยตั้งใจทำให้""ช่างเถอะๆ ใครอยากประจบประแจงเขากันปล่อยเขาไปอยู่กับท่านหญิงเ
続きを読む
ถึงเวลาข้าจะเขียนใบหย่าเอง
หวงจื่อหานทนไม่ไหวเดินเข้ามากระชากร่างบางเข้าหาก่อนจะตะคอก"เจ้าช่างเป็นสตรีน่ารังเกียจยิ่งนักคิดเอาข้าไปเปรียบเทียบกับไก่ตัวหนึ่งมิหนำซ้ำยังจะทำป้ายวิญญาณให้สามีอีกหรือกล่าวเช่นนี้คิดแช่งข้าหรือไร""ใต้เท้าหวงท่านกล่าวอันใดกัน ท่านมิได้เข้าพิธีกับข้านะเจ้าคะอยู่ๆมาบอกเป็นสามีข้ารู้ถึงไหนอายถึงนั่นหวงจื่อหานราชครูแห่งแคว้นต้าเย่วแย่งภรรยาชาวบ้านไม่อายหรือเจ้าคะ"หลี่จื่อหรูไม่สนใจสะบัดมือให้หลุดออกจากการบีบของเขา ไอ้บ้านี่จะแรงเยอะไปไหนวะสะบัดไม่หลุดจึงยกมือเขาขึ้นมาแล้วกัดลงไปทันที จนหวงจึงหานจับร่างบางออกสะบัดมือข้างที่โดนนางกัดเป็นรอยเขี้ยวแถมยังเลือดออกอีก"เจ้าเป็นหมาหรือเที่ยวไล่กัดคนไปทั่ว"อ้ายเซียงเซียงรีบวิ่งมาดู ก่อนจะปล่อยโฮร้องไห้ออกมา"ฮือๆ พี่จือหานทั้งเจ็บหรือไม่เจ้าคะแม่นางหลี่เหตุใดเจ้าโหดเหี้ยมนักดูสิเลือดตกยางออกเชียวไปทำแผลนะเจ้าคะเดี๋ยวเซียงเซียงจะทำให้""แม่นางหลี่ ปกติเจ้ามิกล้าที่จะมองหน้าใครหรือที่ผ่านมาเจ้าเสแสร้งหรือ"เฉินอี้เอ่ยขึ้นมา เขาสบสายตานาง แต่นางยกยิ้มมุมปากให้เขา ช่างเป็นยิ้มที่น่ากลัวนัก"เสแสร้งหรือ อืม ดูเหมือนจะใช่แต่ว่าข้าคงเสแสร้งไม่เก่งเช่
続きを読む
โดนถีบตกเตียง
หวงจื่อหานยังคงหงุดหงิด นึกถึงตอนที่จูบนางเขายิ่งยากลงโทษนางมากกว่าเดิม ถึงจะปากร้ายแต่ต้องยอมรับนางหอมหวานจริงๆ หรือคืนนี้เขาควรนอนเรือนข้างดีนะ คิดไปคิดมาเท้าก็พาเขามาอยู่ที่เรือนข้างเรียบร้อยแล้ว นางยังไม่นอนหรือแสงไฟจากในเรือนทำให้เขาตัดสินใจก้าวขาเข้าไปดู เห็นร่างบางนอนหลับฟุบอยู่กับโต๊ะเขียนหนังสือ หวงจื่อหานเดินไปดูก็กัดฟันกรอดเด็กบ้านี้ให้เขียนกฎสกุลห้าพันจบแต่สิ่งที่นางเขียนคืออะไร เขานับได้สองร้อยแผ่นทุกแผ่นล้วนแต่เป็นใบหย่าที่นางลงชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอเพียงเขาลงชื่ออีกคนใบหย่าก็สมบูรณ์ทันที สตรีคนนี้น่าตายนัก เขากำลังจะก้าวออกจากเรือนได้ยินเสียงครางจากร่างบางเบาๆหลี่เสี่ยวหรูที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่กับหลานชายคนที่สองในงานศพตนเอง เธอเห็นน้องชายร้องไห้จนตาแดง บรรดาแขกที่มาร่วมงานต่างปลอบใจเขา"อาเหวิน อย่าเสียใจไปเลยพี่สาวนายเธอไปสบายแล้ว หากเธอรู้ว่านายเสียใจเพราะการจากไปของเธอจะทำให้เธอไปไม่สงบนะ""ใช่ๆ อาเหวินนายยังมีลูกมีเมียที่สำคัญเมียนายเพิ่งคลอดลูกคนเล็ก อาหรูเธอรักน้องสะใภ้กับหลานๆมาก นายอย่าทำให้พี่สาวต้องรู้สึกเสียใจเลยนะ"หลี่เสี่ยวหรูร้องไห้ออกมาเร
続きを読む
หวงป๋อเหวิน
ยามเหมาเสี่ยวหงตื่นมา หลี่เสี่ยวหรูมองหน้านางเสี่ยวหงนะเสี่ยวหงเจ้าถูกคนบ้านั่นอุ้มไปวางห้องตัวเองยังไม่รู้ตัวเลยนะเจ้าเด็กนี่ ถ้าถูกลักหลับจะรู้ตัวไหมเนี่ย "ฮูหยินน้อย บ่าวไปต้มน้ำให้ท่านล้างหน้าดีไหมเจ้าคะ หรือจะรอตอนเช้า""อืม อุ่นน้ำแกงไก่เมื่อวานเถอะ ข้ารอท่านลุงหวงเอาของมาให้น่ะ เดี๋ยวจะทำของอร่อยให้กิน"เสี่ยวหงติดไฟ เรือนข้างมีครัวให้ได้ต้มน้ำเท่านั้น ไม่มีเครื่องครัวไม่มีวัตถุดิบทำอาหารสักอย่าง หลี่เสี่ยวหรูเดินไปเมื่อวานนางเห็นมีฟักทองขึ้นอยู่จึงไปเดินๆดู ลูกยังกินไม่ได้แต่ดอกกับยอดอ่อนน่าจะพอกินสองคนนายบ่าว กำลังเด็ดยอดฟักทองก็มีเงาตะคุ่มๆ นางจึงหยิบหินก้อนเล็กๆขว้างออกไป"โอ๊ย เจ็บนะใครกัน"เจ้าของเงาลุกขึ้น เขากำลังเก็บไข่ไก่ป่าที่หลงมาจากบนเขา ก็มองหาคนที่ปาหินใส่เขา จากนั้นทั้งคู่ก็สบตากัน ที่หลี่เสี่ยวหรูเห็นคิอเด็กหนุ่มอายุไม่เกินสิบสี่สิบห้า หน้าตาหล่อเหลาคมคาย มีส่วนคล้ายหวงจื่อหานบางองศา ก่อนจะเอ่ยถาม"เจ้าเป็นใครมาทำอะไรที่นี่""เจ้าต่างหากมาทำอะไรกัน พี่สาวคนสวยเจ้างามเช่นนี้เป็นคนใช่หรือไม่คงมิใช่ปีศาจจิ้งจอกจำแลงมาหรอกนะ""เพ้ย เจ้าเด็
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status