جميع فصول : الفصل -الفصل 180

Brenda Pareho na lang kami natawa ni Mattheus pagkatapos ng biro kong 'yon sa kaniya. Ilang minuto pa ay naging tahimik ako nakatanaw lang ako sa labas ng kotse, habang binabagtas namin pauwi ng bahay nila Mattheus. Naalala ko i-text si Tita Anaren. Sinabi ko baka bukas na kami makauwi ni Mattheus. Kasi iyon naman ang sabi nito sa 'kin baka kasi mag-antay sila sa bahay wala naman kami. Mabuti na alam nila hindi kami uuwi kaysa mamuti ang mata ni Daddy at Tita kaaantay sa 'min ni Mattheus. Ka-se-send ko pa lang. Agad nag-reply si Tita Anaren. Tita Anaren: ikaw na lang dumalaw sa bahay ng Daddy mo uuwi na muna kami. Ingat kayo sa biyahe. Malaki ang pasasalamat ko kasi ang phone ko nasa loob pa rin ng bag ko at ibinalik ni Kaye kanina bago kami umalis. Hindi nawala sa kotse ni Kaye, noong dinukot nila ako. Hindi nila pinakialaman ang dala-dala kong bag nasa loob lang ito ng sasakayan. Habang tahimik akong nakatanaw sa labas. Biglang sumagi sa isip ko si Samantha at Kaye. Sa sus

Mattheus “Yes! Kung sino ang natanggap mo ‘yan na ang sekretarya ko,” tugon ko sa HR na si Mrs. Sison. Tumawag sa ‘kin kung papasok na ako. Kasi alas-otso nga naman naririto pa ako sa bahay. Alas siyete na kasi ako nagising kanina kaya late na ako makararating sa opis ko ngayon. Isa pa narito ang mga kapatid ko ngunit nakauwi na sina Ate Mayang at mamaya lang din sina Matthias pauwi na rin kaya si Atlas. Hindi sa ‘kin sumama pabalik dito sa kuwarto namin nandoon pa kasi sa mga pinsan hindi pa umaalis. Tulog pa si Brenda. Iniwan ko itong tulog kanina, hanggang ngayon mahimbing pa rin ang tulog. Napangiti ako’t pinagmasdan ko muna ito bago ko lapitan sa kama. Sobrang takot ko kahapon ng madukot ito. Dammit halos mabaliw ako sa kaiisip patungo sa bahay ni Vidal, upang sunduin ito. Nakabihis na rin ako upang pumasok sa office. Naglakad ako patungo sa kama at maingat na umupo sa tabi nito. Dumukwang ako upang humalik sa labi niya. I had no intention of waking up Brenda, kaya naman

Brenda Nagbihis muna kami ni Mattheus bago niya puntahan ang pinto upang pagbuksan si Atlas. Muling kinalampag ni Atlas sa labas. Kaya natawa ako. Kung nakikita ko ang anak ko ngayon. Panigurado nakasimangot na ito't naiinip. E, kasalanan naman ng Tatay niya nilandi pa ako papasok na nga lang sa office niya. Nang tuluyang mabuksan ni Mattheus ang pinto. Nakita ko ang anak ko nakasimangot. Bumungisngis ako kasi kakamot sa buhok ang Daddy nito pagkikita sa anak n'yang parang matanda kung manita sa kaniya. “Daddy bakit po ang tagal n'yo akong buksan,” salubong ang kilay nito sa Daddy niya tuloy-tuloy lumakad patungo sa ‘kin. “Atlas pupunta tayo sa Lolo Aristeo ngayon, naligo ka na ba anak ko?” wik ko sa kaniya umiling ito. “Si Daddy po naligo na,” sagot nito tumingin sa ama parang nagtaka ng makita hindi na nakapang opisina si Mattheus. “Hindi ka po papasok sa office, Dad?” kumunot ang noo nito. Iba na kasi ang sout ni Mattheus. Naka short na lang ng pambahay at walang suot n

Brenda Dahil alas-kwatro ng hapon ginanap ang kasal ni Ate Sabina, kaya inabot ng alas-siyete ng gabi hindi pa rin tapos. Ayaw ko naman kasi magpuyat. Maaga pa kami ni Mattheus, bukas. Kasi pupunta rin kami sa Helena Creation. Matutuloy na ang punta namin ng walang hadlang. Magiging busy na rin kami ngayon linggo sa nalalapit naming kasal. Mauna kaming umuwi sa kanila ng mga kapatid at pinsan ko. Kasi nakatulog na si Atlas. Ayaw ko rin tanghalian bukas ng gising dahil importante ang lakad namin ni Mattheus, bukas. Sakto lang itong alas siyete uwi namin hindi pa gaano'n ka gabi pagdating namin sa bahay nila Mattheus. “Ate Sabina. Congrats sa inyo!” wika ko nagbeso kami pa kami. Sina Mattheus naman at asawa ni Ate Sabina. Nagtapikan ng balikat saglit nag-usap bago kami umalis sa table nila. Lumapit diin ako sa dalawa kong kapatid. Sinilip ng dalawa kong ate ang tulog na si Atlas nakatawa. “Nakatulog ang madaldal na bata,” saad ni Ate Nikki, nakatingin kay Atlas. Karga ito ni

Mattheus Wedding day... Hon, I whispered. This very moment, right here and now Begins the journey of my dreams On to forever, hand in hand With the one who matters most to me I have tomorrow to look forward to For God has given me you To have and to hold To cherish and honor. To love and call my very own To share all I am with Body, heart and soul You are mine as I am yours To have and to hold After three weeks…ang pinaka aantay kong araw ang pag-iisang dibdib namin ni Brenda. Dito sa Sta. Clara church sa buwan ng Pebrero disiotso magpapalitan kami ng I do. I am blissful right now as I look at the most stunning bride I have ever seen in my life. My love of my life. Mamaya lang dadalhin na niya ang pangalan ko at mga ilang minuto lang asawa ko na siya iisa na ang surname naming dalawa. Masaya akong nilibot ang tingin sa buong sulok ng simbahan. I sighed heavily. I'm losing hope that she will come back to me again. Nawawalan na ako noon ng pag-asa na mu