บททั้งหมดของ LOVING IN THE PRESENT : บทที่ 11 - บทที่ 20

Leigh's point of view Nagkatitigan lang kami ni Doc takahashi sa labas ng pintuan hanggang sa tingnan niya ang mga binili namin tinapay sa lobby. tinago ko iyon sa likod ko kahit imposbleng matago ito dahil pa rectangle ang hugis nito. Napairap siya sa hangin at lalapit sana samin ng humarang ang kyut at maliit na batang si kiarra sa harap ko at buong tapang na tinitigan si Doc. Para mga nababasa ko sa Novel Si doc ay isang malaking pating at si kiarra naman ang maliit na bagong panganak na pagong. napatawa ako sa naiisip ko at tiningnan ang babaeng kasama ni doc yung Nurse. Nakalagay sa dibdib niya ang pangalang Jana. ahh okay Jana. Hindi ko alam pero naging competitive ako nung tinitigan niya ako sa mata ko kaya tinitigan ko din sya walang plano kumurap. "Let's go Mommy.. let's forget about that Doctor he's not my Daddy anymore." Anak saglit lumalaban pa ang mommy mo dito wala akong nagawa ng binuksan niya ang pinto ng kwarto ko pinapasok niya ako bago siya pumasok saka b

Akhiro point of view "Let's welcome our newly appointed resident surgeon doctors in the Cardiology department. Please introduce yourselves." Kento led the introductions, followed by me and Erin. We're thrilled to join the Cardiology team together! Afterwards, our new colleagues warmly welcomed us one by one. after the warmly welcome we start our Schedule. At nakakapagod nga iyon. kaya todo reklamo si kento saakin. "Akhiro, I'm so done. Everyone's coming to me with their issues, and they're all so cranky. I'm on the verge of quitting-" Nakatanggap na malakas na batok si kento kay Erin kaya naman na isubsob niya ang mukha niya sa table. andito kami sa cafeteria para mag lunch at puro daing naman ni kento ang naririnig ko. "Stop complaining! If you're unhappy, go back to Japan. You're stressing Akhiro out." tinulak ni erin ang mukha ni kento para magkaroon ng space ang table at mailagay niya ang kaniyang food. " Congratulations akhi~ you did a great job. " tumabi saakin si Erin

Akhiro point of view. " What if we failed this case." Naglalakad kami papunta sa room ni leigh. para makausap ang parents niya. as soon as possible kailangan na siyang maoperahan. " Kento, We don't save life using our negative minds. We save life with our knowledge and hands." sabi ko hindi siya sumagot at nagpatuloy nalang sa paglalakad. Nang makarating kami sa kwarto ni leigh ay nakaawang ang pinto nang bubuksan ko na ay may narinig akong boses mula sa isang lalaki. kaya napahinto ako sa tapat ng pinto. " I really want to go shopping. Gael, How's your school?" narinig kong tanong niya. Hindi ko naman narinig na sumagot yung kausap niya kaya itutulak ko na sana yung pintuan ang magsalita ulit siya. " I want... I.. I want to remember my past. I feel bad when I see mom and dad trying to smile in front of me. " Nagkatinginan kami ni kento na nakikinig din pala sakanilang paguusap. "Leigh...t-" "it's painful. I'm trying to get myself together but, I'm scared. What if when I

Back to the present ~ Akhiro point of view. Bumaba ako ng kotse ko at sinigurado ko muna kung na ilock ko ba yung pintuan non. Nang masigurado na naka lock yon ay dumiretso ako sa loob ng Flowershop. Pagkapasok ko sa shop ay napatingin saakin lahat ng staff. Kaya kahit awkward ang atmosphere ay sinubukan kong ngumiti sakanila at dumiretso sa counter. "oh.. Dr. Takahashi." Lumabas mula sa loob ng staff room si Mrs. villamor na may hawak na isang bouquet ng tulips. inabot niya iyon sa isang staff at dumiretso sa harap ko kumuha siya ng papel sa gilid at ballpen. " Usual?" tumango ako at ngumiti sakaniya. Binigyan niya ako ng matamis na ngiti at pumunta sa gilid para kumuha ng bulaklak na binili ko. Nang makuha ko iyon ay aalis na sana ako ng tawagin niya ako. " Takahashi. hijo, Salamat." pagkasabi niya non ay binigyan niya ako ng matamis na ngiti at bumalik sa loob ng staff room. pagkalabas ko pumunta agad ako sa sasakyan ko at Nagmaneho papunta sa Sementeryo. habang nag ma

Akhiro point of view.Nakatayo ako sa tabi ng kama ni leigh habang pinanood siyang natutulog. Maaga kasi ako nakarating sa hospital kaya naman napagpasyiyahan ko na daanan muna siya bago ako dumiretso sa office ko at sakto naman na nakasalubong ko ang mama niya na bumili ng pagkain sa lobby."Maupo ka hijo. Nag-almusal ka na ba?" Nakangiting tanong nito saakin kaya naman tumango ako sakaniya bilang sagot kahit ang totoo ay uminom lang ako ng kape sa condo ko bago pumunta dito. Akala ko ay makakalusot ako sa naging sagot ko sakaniya. Nakita ko nalang ang pagkain sa harap ko at nasa mesa ako ngayon nakaupo katapat ang mama ni leigh na humihigop ng kape sa tasa niya. Nabalot kami ng katahimukan habang kumakain kami ng almusal. panay ang sulyap niya saakin at kay leigh na hanggang ngayon ay tulog pa din."Maraming salamat dahil muli mo niligtas ang buhay ng anak ko." Napatigil ako sa pagnguya ng kinakain ko sa sinabi niya at napatingin sakaniya na patuloy pa din sa pagkain."Bakit hijo?"