Lahat ng Kabanata ng THE BILLIONAIRE'S PROMDI WIFE: Kabanata 1 - Kabanata 10

LYNDON POV: At ang titig nito, para akong nalulunod sa ilang segundong pagtitig—ginagayuma ako.Nagsimulang bumayo nang malakas ang puso ko na halos wala na akong ibang naririnig.Ano bang…?Ito ba ang love at first sight na sinasabi nila?Nangatog ang tuhod ko sa sumunod na segundo kaya ang babae na ang umangat mula sa akin at tinitigan din ako ng derekta.“Hi, Summer ang pangalan ko, puede ba akong magtanong?”Lumunok siya, nagpunas ng mga kamay sa maiksing palda at umatras ng isang hakbang palayo sa akin.Kumurap ako. Kinakausap ang sarili ko: Mind your own business, man. You’re here to find a company. Don’t stare at her! Umalis ka na sa harapan niya!Ano ngayon kung siya ang pinakamagandang babae na nakita mo sa balat ng lupa? Papatol ka ba sa may mumurahing make up at may mga basurang suot na alahas at nakasabay mo lang sa mumurahing lugar?Pasok ba ito sa qualification ko bilang pampalipas ng oras? Ano na lang ang sasabihin ng mga flings ko na prominenteng mga tao at kilala s

SUMMER POV:Big Boss?Baka alam niya kung nasaan si Jojo!Magsabi daw lagi ng totoo, sabi ng tatay ko. Dahil walang sigalot o gulo na hindi nadadaan sa mabuting usapan. “Hindi po ako nagtatrabaho dito. Hindi ako GRO. Hinahanap ko lang ang kapatid ko. Si Jojo.”Nagkatinginan si Gold Teeth at ang isa pang kasama nito na nasa likod nito, iba pa sa tatlong lalaking nakapalibot sa akin.Nagtawanan silang dalawa. Tapos nakisali na yong tatlo pa.Naku, gusto ko nang lumipad papunta sa pinto, pero ang mga paa ko parang nakatapak sa ibabaw ng kutsilyo. Natutumba ako. Hindi ako makagalaw, makatakbo pa kaya?Help!“L-Lalabas na lang ako,” bulong ko, nauutal, sumusuko. Iniisip kong maawa naman siguro sila sa akin dahil maamo pa sa puppy na basa sa gitna ng ulan ang mga mata ko.Humarap ako sa kanilang lahat, nagpapaawa at nanginginig ang baba.Malalaman ko kung nagsinungaling ang kapitbahay ko sa probinsya!Pretty eyes muna, baby Summer!“Lalabas? Ganon na lang ba yon?” Humahakbang na palapit sa

SUMMER POV: “Kid?” Hinablot niya ako sa magkabilang balikat mula sa pagkakaluhod, sabay kaming tumayo na hindi niya napansin sa tindi ng kanyang galit na ako na lang ang saklay niya para magawa yon. “I’m not a kid anymore! In fact, I can fuck you senseless—all night— hanggang magsisi ka na nakilala mo ako!” Nag shower sa mukha ko ang laway niya na mabuti na lang at mabango kaya hindi ko na itinikom ang bibig ko. Umangat ako sa lupa nang dumiin pang lalo ang mga daliri niya sa puno ng braso ko na halos mapadaing ako. Nasasaktan ako! “Gagapang ka mula sa kama ko at magmamakaawa ka sa miserable mong buhay na nagtagpo ang landas natin sa mundong ito! Sinisiguro ko sa yo yan!”Natutop ko ang bibig ko kahit halos nakaangat ako sa ere, nakatingkayad dahil hawak pa rin niya ako sa magkabilang balikat. “A-ang…ang bastos….po ninyo…Sir!” Bigla akong naiyak, naawa ako sa sarili ko.Senseless? Hindi ba pakikipagtalik yon na gaya ng hayop na hindi nag iisip?Bakit naman ganon?Personal at priba

SUMMER POV: “Sorry, hindi ko ma-gets.”“Kausapin mo lang ako gaya ng ginagawa mo.” Halos magkadikit na ang mga katawan namin. At konti na lang lalapat na ako sa dahon ng pintuan. Naku, Sir! “I think I can change. Malaking bagay na may makakausap akong iba ang point of view sa buhay.”Compliment ba yon o insulto?“Hindi ko pa rin maintindihan.” Sinikap kong maging matatag ang mga binti ko. Tiningala ko siya. “Wala ba kayong girlfriend sa guwapo ninyong yan? Mayaman ka pa. Nasa ‘yo na ang lahat, sabi nga ni Daniel Padilla.” Kailangan kong magpatawa. Ang mga mata niya nagbago na naman. Parang…nagnanasa? Nakatitig siya sa labi ko, lumunok. At bumaba sa delicious cleavage ko, naglalaway. Nakupo! “Baka makaabala lang ako sa inyo, Sir. Ayokong maging pabigat kahit kanino.” Quota na ako. Todo na ang lakas ko. Kung di siya titigil sa pagtitig sa akin, baka malusaw na ako na gaya ng ice cream kahit wala namang sikat dito ng araw. Naku, Summer! Run!“Are you talking to a kid?” Kumukumpas na

SUMMER POV: “Nabigla lang ako kanina,” sabi, seryoso at naging malungkot ang mga mata. “Ang ex-gifriend ko kasi, muntik na ring maaksidente habang kasama ko sa kotse. At kanina nang mawala ako sa focus habang nagmamaneho–siya ang naalala ko.”“Natakot ako sa ‘yo,” singhap ko. Hawak pa rin sa tapat ng aking dibdib ang pouch ko. “Please, huwag mo na yong uulitin.”Nagbuntong-hininga siya, matinding relief pero nang tumingin sa akin, nag aalala pa rin. “So, okay na tayo?”Nilaksan ko na lang ang loob ko. “Tatlong araw." Deklara ko. "Maghihintay ako. Handa akong ibenta ang bahay at lupa namin para mabayaran ko na rin ang gagastusin mo.”Nagtaka ako kung bakit nakatulala pa rin siya sa mukha ko. Ano ba ang iniisip niya?“Sir?” Ako uli ang nagsalita. May sayad ba ang lalaking ito? Habang tumatagal kaming magkasama, palala nang palala ang pamumula niya sa puntong masakit na sa mata ang tingnan siya.Ano ba ang nangyayari sa kanya?“Ah, pasensya ka na." Umatras palayo sa akin. "May iniisip