“คนพวกนี้ตื่นขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุว่าทำอะไรผิดไป เพียงแค่หลับไปสามสี่วันแล้วกลับมาเหมือนเดิม การลงโทษของท่านมันเปลี่ยนอะไรได้จริงหรือ? หรือว่าท่านแค่อยากให้พวกเขาขอบคุณที่ทำให้ได้นอนสบาย?” หย่งฟางกล่าวน้ำเสียงเย้ยหยันเล็กน้อย เทพธิดาฟังแล้วถึงกับนิ่งไป เพราะคิดตามและเริ่มรู้สึกว่าอาจหุนหันไป รู้ว่าไม่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ แต่ก็ไม่ทันพิจารณาให้รอบคอบก่อนตัดสินใจ “ถ้างั้น...ควรทำยังไงล่ะ?!” ถามอย่างกระวนกระวาย มองหย่งฟางด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหวัง ทันใดนั้นเฒ่ากัวที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็แนะนำขึ้น “บางทีถ้ามีคำเตือนจากเทพเจ้า อาจทำให้พวกเขาเกรงกลัวบ้าง” “ไม่ได้หรอก ข้าไม่สามารถปรากฏตัวให้คนธรรมดาเห็นได้ จะให้เตือนยังไง? หรือเจ้าจะส่งข่าวแทน?” เทพธิดาน้อยถามด้วยความสับสน หย่งฟางยิ้มมุมปากเล็กน้อย ราวกับมีแผนในใจแล้ว “ท่านแค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอค่ะ” หลังฟังแผนแล้วหนิงหมี่จึงยอมทำตาม หย่งฟางจึงคลายเชือกแดงให้ และทันทีที่ได้รับอิสระเทพธิดาน้อยก็หายวับไป เฒ่ากัวและห่าวจาวไฉปลุกหัวหน้าหมู่บ้านทั้งสามให้ตื่นเมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นมาก็ยังงุนงง หย่งฟางจึงบอกพวกเขาว่า “ฉันได้คุยกับเจ้าแม่หลี้นายฮูหยินแ
Read more
LOGIN
