جميع فصول : الفصل -الفصل 170

Kagaya na nga lamang ni Sophia. Hindi naman sa hindi siya sabik sa pagmamahal ng kanyang ama pero hindi kasi siya inintindi nito. Ang paulit ulit na pagpapabaya at pagpapakitang tao nito ang nagtulak kay Sophia para mawalan na sya ng gana sa pagmamahal ng kanyang ama.Hindi na rin naman iyon kailangan pa ni Sophia ngayon. Alam na kasi niya ngayon na may mga bagay na hindi siya kayang iligtas ng kanyang ama bagkus ay baka ilagay pa nga dita nito sa kapahamakan. At tanging siya lamang din ang makakapagligtas sa kanyang sarili.“Hindi ba at isa lamang ang anak mong babae?” sabi ni Sophia kay Nelson habang may ngiti sa kanyang labi ngunit nanatili nga na malamig ang tingin nya rito.Hindi naman nga nakapagsalita si Nelson dahil hindi na nga niya maalala pa kung kailan nga ba niya ibinigay ang laruan na iyon kay Sophia. At sa mga sandali nga na iyon ay galit nga siya kay Bianca.Hindi lubos maisip ni Nelson kung bakit inaasar ni Bianca si Sophia ngayon. Gayong kaya nga nila ito pinapunta r

“Nelson ang isang tao na kagaya mo ay umaalingasaw ang mabahong amoy mula ulo hanggang paa. At talaga namang nakakadiri ka. Napakasama mong tao. Kapag nakatakas si Jacob sa mga plano mo ay gusto mo pa rin siyang itulak ulit pabalik sa putik. At pati ba naman ang pagkuha ng entrance exam para sa ibang tao ay ginawa mo na rin para sirain lamang ang buhay niya,” galit pa na sabi ni Sophia kay Nelson.“Alam mo na kapag napilitan na gawin ni Jacob iyon ay habangbuhay na siyang magiging kahihiyan, pagtatawanan at kamumuhian ng ibang tao. May pangiti ngiti ka pa sa akin noon at sinabi mo pa na palalayain mo si Jacob pero ang totoo pala ay wala kang balak na gawin iyon,” sabi pa ni Sophia na nagngingitngit sa galit. At hindi na nga nya talaga kayang itago pa ang kanyang galit kay Nelson.Galit na galit din naman si Nelson sa mga paratang na iyon ni Sophia. At kahit pa nga apak apakan siya ng bodyguard ni Raymond aypatuloy pa rin nga ito sa pagpupumiglas.“Ano naman ang mali sa ginawa ko? Sig

Matagal naman na tinitigan ni Sophia si Nelson at malalim nga ang tingin niya rito at puno ng pagkamuhi. Hindi narin naman siya nagtagal pa roon at tinalikuran na nga si Nelson at naglakad palayo.Habang naglalakad nga si Sophia papalabas doon ay nadaanan nga niya si Bianca na nakatayo roon na parang wala na rin sa ulirat. At isang malamig na ngiti nga ang gumuhit sa labi ni Sophia.“Narinig mo ba ang lahat ng iyon Bianca? Ang nanay mo qy laruqn lamang ng nanay ko,” nakangisi pa na sabi ni Sophia kay Bianca. “Ang lahat ng iniisip mo ay palabas lamang talaga ni Nelson. Si Theresa ay namatay sa mismong kaarawan niya para lamang mag biro —isang madugong biro. Ano sa tingin mo ang ibig sabihin ni Nelson sa masamang kapalaran? Minahal niya ang aking ina hanggang sa mabaliw siya,” dagdag pa niya.Halos manginig naman ang buong katawan ni Bianca dahil sa galit. At nanatili nga na masama ang tingin niya kay Sophia.Hindi naman na rin pinandinnoa ni Sophia ang galit ni Bianca at iniwanan na r

[Kapag umiihip ang hangin sa ilalim ng mga bituin ang gabi ay parang sinasabi na miss na kita, Jayson. Miss mo rin ba ako sa kabilang mundo?][Masarap ang mamatay dahil sa pag ibig pero para sa’yo kaya kong mabuhay para sa pag ibig.][Jayson puntahan mo naman sana ako sa panaginip ko.]Habang binabasa nga ni Nelson ang mga ito ay hindi nga niya maiwasan na bumagsak ang kanyang mga luha.Sino nga ba si Jayson? Sino nga ba ang lalaking matagal ng iniisip, minamahal at hindi makalimutan ni Theresa? Sino nga ba siya?Siya ay si Nelson at hindi si Jayson. At kung siya nga iyon ay hindi magiging malupit sa kanya si Theresa.Ang binabasa kasi na iyon ni Nelson ay hindi isang personal diary kundi mga tala sa kalat kalat na journal ni Theresa. Hindi kasi niya nagawang hawakan ang orihinal nito kaya palihim na lamang nga niya iyon na kinopya.Noong una ang buong akala nya ay siya ang tinutukoy ni Theresa sa mga tala at ang akala nya ay nagkamali nga lamang ito dahil halos magkatunog lamang nga

Bigla ngang lumakas ang ingay ng makina. Unti unti ngang nanginig ang kanyang mga kamay at bigla ngang bumukas ang kanyang mga mata. Isang matinding kuryente ang bumalot sa katawan ng babae at hinatak nga siya mula sa ilusyon pabalik sa realidad.Bahagya ngang nakadilat ang kanyang magagandang mga mata habang marahang humihinga.Kahawig nga nito si Sophia at halos magkapareho ang kanilang mukha. Ngunit sa pagitan ng kanyang mga kilay ay may bahid ng lamig at lungkot. Magkatulad man ang kanilang anyo ay siya naman ay banayad at maringal na animo’y isang babae na lumabas mula sa isang sinaunang pintura. Samantalang si Sophia naman ay mas matingkad, mas may buhay at may malamig ngunit matapang na presensya.Siya ay walang iba kundi si Theresa ang babaeng natagal nang hinahanap ng lahat ngunit matagal nang nagtatago sa isla na ito.“Madam nabigo kayong muli.”Bahagya naman na nag angat ng tingin ang babae at marahan nga itong tumango. Dahan dahan pa nga diyang bumangon mula sa holographic