บททั้งหมดของ The Regret of my Billionaire Ex-Husband: บทที่ 321 - บทที่ 330

CHAPTER 200Nagtaas naman ng tingin niya si Sophia at saka nga niya malamig na tiningnan si Max. At kitang kita nga sa knyang mga mata ang lamig at pangungutya.“Maaari ko bang malaman kung sino ka?” malamig na tanong ni Sophia kay Max.Nakahawak nga ang isang kamay ni Sophia sa gilid ng mesa habang may bahid nga ng malamig na ngiti ang kanyang mga mata.“Tatlong taon akong nagtrabaho sa lungsod pero ngayon ko lang narinig ang tungkol sa’yo ‘Dakilang Buddha’ sa marangyang mundong ito,” sabi pa ni Sophia at saglit pa nga siyang nagkunwari na natauhan. “Ahh… Ikaw nga pala si Mr. Max Villamayor. Pasensya ka na. Matagal-tagal na in mula nang huli tayong nagkita. Sa tingin ko ay parang pumayat ka yata nitong mga nakaraang araw dahil sa kung ano mang problema. Kaya siguro ganito ka kahina ngayon,” pagpapatuloy pa ni Sophia at wala ngang pag-aalinlangan iyon at isang malinaw at lantad na panlalait nga iyon.Alam kasi ng lahat na kamakailan lang ay pinaalis nga ni Raymond si Max at inalis sa

Pero pinatunayan nga ng reyalidad ang masakit na katotohanan. Ang kagandahan ay isa ngang kapangyarihan. At kapag ang kagandahan ay sinamahan pa nga ng tagumpay ay mas lalo nga iyong nakakabighani.“Si Sophia ay niloloko si Raymond. Niloloko niya. Pakiusap, mag-focus kayo sa tunay na issue. May affair silang dalawa. Naiintindihan nyo ba? MAY AFFAIR SILA!” halos mapasigaw na nga si Max habang patuloy nga ito sa live stream niya.Sa comment section naman ay may mga ilan nga na hindi nagpapatinag at tila ba mas panig pa nga ang mga ito kina Sophia at Harold.“Napakagwapo talaga ni Mr. Harold. At parang nakakabaliw nga talaga ang kagwapuhan niya.”“Hindi ba’t si Ms. Sophia ay malaki ang impluwensya sa mundo ng negosyo? Bakit naman hindi sila pwedeng magtulungan na dalawa? Wag kayong basta n alang manghusga at sabihing may milagro na nangyayari,” sabi ng isa sa mga nanonood ng live stream ni Max. “Ang totoo nyan ay ikaw nga yata ang mukhang mahilig sa gulo Mr. Max Villamayor, /sigurado ka

Gaya nga ng madalas sabihin ni Gilbert na, “Kung isa man sa mga sira ulo na kamag-anak natin ay lumaking kasing ganda ni Harold ay panigurado na siya rin ang magiging paborito ng lahat.”May lambing at pino ang itsura ni Harold at kabigha-bighani at malumanay nga ito kabaligtaran ng hitsura ng ibang miyembro ng pamilya Villamayor. Magaganda rin naman ang kanilang lahi pero lagi ngang may matigas at mapanghamon na aura ang mga ito.At dahil nga roon ay unti-unti na nga na naging kakaiba ang tensyon sa loob ng conference room.“Hindi mo na kailangang ipaliwanag pa,” sabi ni Sophia kasabay nga ng pagsulyap niya sa mga ito habang nakaupo nga siya sa gilid ng mahabang mesa. Marahan pa nga niyang pinipindot-pindot ng kanyang mahabang daliri ang mesa.“Narito ako ngayon sa kumpanya kasama si Harold para sa isang kontrata,” kalmado pa na sabi ni Sophia.“Matagal nang may ugnayan ang Prudence at ako. At ang bagong 3D rlated na proyekto ay personal kong pakikipagtulungna sa Prudence at hindi sa

CHAPTER 202Nakangiti naman nga si Sophia habang pinagmamasdan nga niya ang lahat ng mga naroon sa meeting na iyon. Tahimik lang naman din ang lahat ng mga naroon pero bigla ngang nagsalita muli si Max.“Sinabi mo na makikipag cooperate ang Prudence sa Villamayor Group. Ibig bang sabihin niyan ay tiyak na mangyayari iyon? Akala mo ba ay ikaw ang presidente ng Prudence? Pinapaalala ko lang sa’yo na hindi ikaw si Mr. Louie Hernandez,” sabi ni Max ng mapanuyang tono ng pagsasalita.Tahimik naman na napatingin si Harold sa gawi ni Max at saka nga niya iyon malamig na tinitigan.“Sa palagay ko, sapat na sigurong kasagutan sa tanong mo na iyan ay ang narito ako ngayon sa harapan ninyo,” malamig na sabat ni Harold.Halos mapasigaw naman nga si Gilbert sa inis sa kanyang anak na si Max, Kaya naman mabilis na nga niya itong sinaway.“Tumigil ka na nga, Max,” saway ni Gilbert sa kanyang anak.Alam naman ni Gilbert na kinikilingan nga niya ang kanyang anak na ito pero hindi niya inakala na ganit

Ang pamilya Villamayor kasi ay may mga matang gutom na gutom sa yaman. at kahit kailan nga ay hindi sila titigil hangga’t hindi nila nasasakmal ang lahat.“Bakit ko naman ipamimigay ang mga bagay na iniwan sa akin ng taong mahal ko?” sagot ni Sophia habang may ngiti nga sa kanyang labi na may kasamang pangungutya. “Kapag ibinigay ko yun sa inyo ay maibabalik pa ba iyon sa akin? Alam ko na hindi na. At ngayon nga kung ganito rin lang ang magiging usapan natin ay may saysay pa ba ang pagpapatuloy nito?” pagpapatuloy pa nga ni Sophia.Bahagya pa nga na itinaas ni Sophia ang isa niyang kilay. Pero hindi nga nawala ang lamig sa kanyang mga tingin. Nanatili naman nga na tahimik si Gilbert pero madilim nga ang ekspresyon ng kanyang mukha.Hindi na nga pinansin pa ni Sophia ang katahimikan sa buong paligid. Bumaba na nga siya sa pagkakaupo niya sa mesa pero nang lumapat nga ang kanyang mga paa sa sahig ay bigla nga siyang nanghina at kamuntik na nga siyang matumba. Mabuti na lang nga at mab