เจ้าของร่างสูงที่มองหล่อนเขม็ง ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งทำให้ผมหยักศกที่หลุดออกจากปมยางสยายยาวละต้นคอ เขาเปลือยเปล่าอวดทุกสิ่งของร่างกายจนมีนาต้องเบือนหน้าหนี แต่แล้วก็ต้องตวัดสายตาขึ้นจ้องแต่เพียงหน้าเขา ลำคอของหล่อนแห้งผาก มือกำผ้าห่มแน่น บอกตัวเองว่าจะไม่กรี๊ดออกมาเสียก่อน “ทำ... ทำแบบนี้ทำไม ทำทำไม!” ทว่าเสียงหล่อนที่ไม่ค่อยเลยทำให้มีนาต้องป้องปากตัวเองสุดฤทธิ์แต่นั่นกลับทำให้ทำนบน้ำตาพังทลาย หล่อนกรีดร้องกับผ้าห่มที่รั้งขึ้นมาปิดปาก และเขาที่ขยับเข้ามาใกล้ก็ทำให้หล่อนยิ่งร้องมากขึ้น “มีน...” “อย่ามาแตะตัวฉัน อย่า! กรี๊ดดดดด... อย่ามาใกล้! อย่ามาแตะ! ไป! ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้... ไป!” มีนากรีดร้องสติแตก ปัดป้องฝ่ามือของไวน์ที่เอื้อมมาจะสวมกอด ก้อนสะอื้นที่วิ่งริ้วมาจุกอยู่ที่ลำคอทำให้หล่อนสั่นสะอื้นไม่หยุด และเลือดในกายหล่อนก็แทบจะหยุดไหล เมื่อใครบางคนเปิดประตูเข้ามา “พี่ธาม... ช่วยมีนด้วย พี่ธาม...” มีนาสั่นสะอื้นไขว่คว้าหาสามีและพี่ธามที่เข้ามาสวมกอดหล่อนทั้งตัวก็ยิ่งทำให้หล่อนสะอื้นอย่างหยุดไม่ได้ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงสิ่งผิ
Read more