All Chapters of รักต้องห้าม Forbidden Love: Chapter 51 - Chapter 58

ฝ่ามือที่ยกไว้เหนือศีรษะเริ่มจับคลำสิ่งของที่จะช่วยยึดติดความเสียวซ่าน ให้หล่อนได้ส่ายร่อนสะโพกโยกใส่ลิ้นเขาอย่างมันสุดๆ ทว่าสิ่งที่แตะต้องและพยายามสัมผัสอยู่นี้กลับไม่ใช่เครื่องนอน ไม่ใช่หัวเตียง ไม่ใช่หมอน และที่หล่อนนอนอยู่ตอนนี้ก็ไม่ใช่ที่นอน แต่เป็น... ในรถ ดวงตาสวยหวานเปิดขึ้นทันที ทว่ายังไม่ชินกับความมืดทำให้มองไม่ชัด แต่หล่อนก็รู้ว่าผู้ชายที่เคลื่อนใบหน้าอยู่บริเวณหน้าท้องของหล่อนไม่ใช่ธนา เพราะธนาไม่มีกลิ่นแบบนี้ ‘กลิ่นเหงื่อ’ ปนกับความอับชื้น กลิ่นกายของธนาเป็นกลิ่นเหงื่อจางๆ ที่เจือไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงตามแบบฉบับของผู้ดีมีเงินมากๆ จะใช้กัน และหล่อนเองที่เป็นคนสรรหามาให้ ดังนั้นยิ่งแพง กลิ่นเหงื่อที่ถูกส่งขับออกมาก็จะยิ่งเป็นกลิ่นเฉพาะตัว ดูเซ็กซี่ น่าดม น่าค้นหา แต่กลิ่นของผู้ชายที่แนบชิดนี้กลับเป็นกลิ่นเหงื่อล้วนๆ กลิ่นที่เจือไปด้วยความชื้นของหยาดฝน ไม่ใช่ผัวรัก และฝ่ามือสากหยาบที่ขยี้ยอดอกของหล่อนอยู่ในเวลานี้ก็ไม่ใช่ธนา แต่เป็น… “ว้าย! น้าเชิด! ทำอะไร ว้าย! หยุดนะ หยุด!” นีรนุชกรีดร้องพยายามผลักดันใบหน้าของน้าเชิดให้ออกห่าง

ไม่นานหล่อนก็สั่นระริก ท้องฟ้าด้านนอกที่มืดทึบเปลี่ยนเป็นสีขาวพร่างพราว หล่อนเห็นดาวแล้ว“อ๊ายยยยย... อ๊ายยยยย...” ร่างเกร็งกระตุกถี่ๆ สะโพกก็ส่ายร่อนเร็วรี่ทั้งๆ ที่น้าเชิดแยงลิ้นค้างไว้ ก่อนจะกระดกรัวเร็วไม่สงสารหล่อนสักนิดที่เสียวต่อเนื่องไม่หยุด จนหล่อนได้กรีดร้องอีกครั้งเพราะเสร็จซ้อนเสร็จ “ซี้ด... น้าเชิด... อูย... ซี้ด...” “เสียวมากไหมครับคุณนุช” “เสียวมาก... นุชเสียวจ้ะ... เสียว...” “เอาเสียวกว่านี้ไหมครับ” “เอา... นุชเอา... น้าเชิดจ๋า นุชเอา ซี้ด...” นีรนุชตอบคำถามราวคนละเมอและเมื่อน้าเชิดจ้วงลิ้นลงมาบดจูบ หล่อนก็ตวัดลิ้นตอบโต้ทันที ไม่มีความละอายใจใดๆ หลงเหลืออีกแล้ว ในเวลานี้มีแต่ความเสียวเป็นที่ตั้ง และนิ้วของน้าเชิดที่แยงใส่ร่อง ก็ทำให้หล่อนผวา คาดหมายว่าจะได้สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วมาเติมเต็ม หูได้ยินเสียงปลดเข็มขัดก่อนจะตามมาด้วยเสียงรูดซิปและเสียงเนื้อผ้าเสียดสี และเมื่อน้าเชิดขยับร่างทั้งๆ ที่ลิ้นยังพันพัว หล่อนก็ยกสะโพกขึ้นรอคอย หล่อนไม่รู้หรอกว่าขนาดของน้าเชิดจะสักเท่าไรกัน แต่ใหญ่กว่าสองนิ้วก็พอแล้ว

นีรนุชรอจนแม่ของธนามารับตาต้นไปนอนด้วยเพราะหล่อนอ้างว่าครั่นเนื้อครั่นตัวกลัวเป็นไข้แล้วจะติดลูก และรอจนคนงานในบ้านเข้าห้องนอนกันหมด หล่อนจึงรีบรุดลงจากตึกใหญ่และลัดเลาะไปด้านหลังซึ่งเป็นเรือนกระจกที่ธนามักใช้เพาะชำต้นไม้ที่เขาชอบอยู่เสมอ และในเวลานี้ย่อมไม่มีใคร ใจจริงหล่อนอยากนัดน้าเชิดให้ขึ้นไปหาบนห้อง เพราะไม่อยากให้ลูกไปนอนกับคุณแม่ แต่หล่อนก็กลัวว่าอาจจะมีใครเห็นตอนที่น้าเชิดขึ้นไปหา หรือหากหล่อนจะลงมาพบเขา ก็กลัวว่าตาต้นจะตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอหล่อน จึงไม่มีทางใดจะดีไปกว่าให้น้าเชิดมาพบที่เรือนกระจกนี้และให้คุณแม่พาตาต้นไปนอนด้วย ทว่ายังไม่ทันจะเดินถึง ร่างหนึ่งที่เข้ามาประชิดพร้อมฝ่ามือทาบปิดริมฝีปากก็ทำให้นีรนุชเบิกตากว้าง หล่อนดิ้นรนและกรีดร้อง แต่เสียงที่ดังใกล้หูก็ทำให้หล่อนนิ่ง “ผมเองครับ” “น้าเชิด... บอกให้ไปรอที่เรือนต้นไม้” นีรนุชกระซิบเสียงค่อย “ผมมารอคุณนุชนานแล้วครับ” “ก็กว่าจะรอทุกคนเข้านอน มันก็ช้าน่ะสิ” หล่อนพูดพลางเบี่ยงตัวออกจากการกอดรัดของน้าเชิด เพราะสัมผัสที่ดุนดันบั้นท้ายกำลังทำให้หล่อนลืมความตั้

“น้าเชิด... ซี้ด... นุชอยาก...” “อยากอะไรครับ คุณนุชอยากให้ผมทำอะไร” “ทำ... ทำสักที” “พูดสิครับ คุณนุชอยากให้ผมทำอะไรครับ พูดสิครับ” น้าเชิดกระซิบเร่งเร้า มือก็จับดุ้นร้อนฉ่าให้ถูไถบนกลีบดอกไม้ เซาะแซะไปตามกลีบดอกอย่างจะบังคับให้หล่อนพูดคำนั้นออกไป และความเสียดเสียวจากส่วนหัวที่คลอเคลียส่ายวนอยู่บนปากทางความฉ่ำชื้นแต่ไม่ยอมกระแทกใส่ลงมาสักทีก็ทำให้หล่อนคลั่ง “พูดสิครับ พูดสิครับ คุณนุชอยากให้ผม...” “เอา! เอานุช! เอานุช!” พรวด! “อ๊ายยยยย...” นีรนุชกรีดร้องสุดเสียง ร่างสั่นกระตุกเกร็งไปทั้งตัว เพราะดุ้นใหญ่ที่สอดเข้าลึกกระชากหล่อนให้ตามติดไปสวรรค์ แต่น้าเชิดกลับไม่ปล่อยให้หล่อนดื่มด่ำกับสวรรค์นั้น เพราะร่างสันทัดแต่ดุ้นใหญ่ยาวชะมัดนั้นขยับเขยื้อนกระแทกเข้า แรง! และเร็ว! จนหล่อนทนไม่ไหว ดิ้นรนและกลับกลายเป็นเสียวซ่านเพิ่มขึ้น เพราะน้าเชิดส่ายเอวและบดคว้านเป็นวงจนหล่อนต้องแอ่นสะโพกยกดอกไม้ให้ตามติด “น้าเชิด... น้าเชิด... โอว... น้าเชิด... ซี้ด... นุชเสียว... นุชเสียว...” “ผมก็เสียว.