All Chapters of ครัวคุณชายไม่ขายอ้อย: Chapter 41 - Chapter 50

หลังจากดูแลเด็กๆ ให้สามารถผสมมายองเนสเองได้แล้วชายก็กลับเข้ามาในกล้อง เขารับชามมายองเนสจากเจ้าบิ๊ก ก่อนพูดกับกล้องว่า “ความจริงนี่ก็ถือว่าเสร็จแล้วแต่เพื่อยืดอายุการเก็บรักษาเราจะเอาไปผ่านความร้อนสักหน่อย เบาไฟที่ใช้ต้มไข่ลงอีกนิดให้พอมีไอน้ำแต่ไม่ถึงกับเดือดพล่าน จากนั้นก็วางชามมายองเนสซ้อนลงไปบนหม้อแล้วก็คนเบาๆ ให้ส่วนผสมโดนความร้อนอย่างทั่วถึง”เขาพูดไปพลางใช้ตะกร้อมือคนมายองเนสไปพลาง ครู่หนึ่งก็ยกลง “เราจะพักมายองเนสเอาไว้ก่อน ส่วนไข่ไก่ที่ต้มมาครบสิบนาทีแล้วก็เอาไปแช่น้ำเย็นหรือน้ำอุณหภูมิห้องได้เลย ทำแบบนี้จะช่วยให้ปอกเปลือกง่ายขึ้น สำหรับการปอกเปลือกไข่ต้มนั้นทำได้ง่ายๆ คุณแค่เคาะไข่กับโต๊ะหรือพื้นผิวแข็งๆ เบาๆ พอให้มีรอยร้าวแบบนี้ แล้วก็ค่อยๆ แกะเปลือกไข่ออกมาได้เลย แต่ถ้าใช้ช้อนช่วยแบบนี้จะช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก”พร้อมกับพูดชายก็ใช้ช้อนปอกเปลือกไข่ต้มให้ดู พร้อมบอกเคล็ดลับว่า “คุณแค่แทรกช้อนเข้าไประหว่างเนื้อไข่กับเยื่อหุ้มบางๆ ของเปลือกไข่แบบนี้ แล้วก็ค่อยๆ ขยับโค้งไปตามรูปทรงของไข่ เปลือกจะร่อนหลุดออกมาเอง ง่ายๆ แค่นี้เลย คุณจะให้เด็กๆ ลองทำดูก็ได้ แต่ถึงจะปอกออกมาไม่สวยนั

“ไม่กิน!” ฝาแฝดแผดเสียงปฏิเสธอย่างสยอง ส่วนช่องแสดงความคิดเห็นก็เต็มไปด้วยคำว่า “ไม่” เรียงเป็นแถวยาว“อา...ในเมื่อพวกคุณไม่กินเลือด ถ้าอย่างนั้นเอาเลือดปลาออกก็ถูกแล้วเนอะ” ชายพูดพลางหัวเราะแก้เก้อ คร้านจะอธิบายวิธีการกินเลือดแบบโบราณให้คนยุคนี้ได้ฟัง แต่แล้วเขาก็นึกถึงอาหารจานหนึ่งที่ค่อนข้างจะตรงกับความคิดของบรรดาผู้ชมขึ้นมาได้พอดี ‘จะว่าไปลาบดิบก็มีนี่หว่า แบบนั้นก็ชวนสยองจริงๆ ล่ะนะ’มนุษย์โบราณถอนหายใจยาวก่อนจะกลับมาสนใจปลาตัวโตอีกครั้ง เขาเปิดท้องปลาให้กว้างขึ้นแล้วใช้ปลายมีดชี้ให้ดูแนวสันหลังของปลา บอกว่า “การเอาเลือดปลาออกทำได้ง่ายๆ คุณเพียงแค่ต้องใช้มีดกรีดตามแนวสันหลังจากด้านใน เวลากรีดไม่ต้องลงมีดลึกมากนะ อ้อ! เพื่อไม่ให้เลอะเทอะผมแนะนำให้ทำให้อ่างนะ” ว่าแล้วเขาก็ย้ายปลาในวางในอ่างล้างจาน จากนั้นก็กรีดตามแนวสันหลังของปลาอย่างที่สอนผู้ชม พลันเลือดสีเข้มก็ทะลักออกมาจากส่วนนั้น “กรีดไปให้สุดความยาวเลย จากนั้นก็เอาช้อนมาขูดเบาๆ เลือดจะได้ออกมาหมด” เขาพูดพลางเปลี่ยนมีดเป็นช้อน แล้วก็ทำตามที่บอกไป ชายหนุ่มนึกทึ่งในเทคโนโลยีการถนอมอาหารของยุคนี้จริงๆ เพราะแม้ปลาจะถูกเก็บมาระยะหนึ

ความคิดเห็นของผู้ชมเรียกเสียงหัวเราะจากชายได้เป็นอย่างดี “สต๊อกเป็นเรื่องพื้นฐานในการทำอาหาร หวงไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอกน่า อีกอย่าง สูตรน้ำสต๊อกก็มีหลายแบบ นี่เป็นเพียงแค่ตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น” เขาพูดพลางใช้ไม้พายคนส่วนผสมในกระทะ “ก่อนจะเอาไปต้มเราจะผัดส่วนผสมกันก่อน เอาแค่พอได้กลิ่นหอม ไม่ต้องให้เปลี่ยนสีนะ บางคนก็จะผัดแบบนี้ในกระทะเลยแล้วค่อยเติมน้ำลงไป อย่าลืมเอาปลาลงไปผัดด้วย”ชายผัดส่วนผสมสักพักก็เอาไปใส่ลงในหม้อที่ต้มน้ำเอาไว้ก่อนแล้ว เขาบอกว่า “ปริมาณน้ำที่ใช้คือประมาณสามในสี่ของหม้อแต่ก็ขึ้นอยู่กับขนาดหม้อของคุณด้วย ไม่ต้องกลัวว่าใช้น้ำเยอะแล้วจะกินไม่หมดนะเพราะสุดท้ายแล้วปริมาณน้ำจะลดลง เวลาต้มสต๊อกเราจะไม่ใช้ไฟแรงมาก อุณหภูมิของน้ำจะไม่ถึงจุดเดือด ประมาณ 80-95 องศาเซลเซียส ระหว่างต้มคุณอาจจะเห็นฟองลอยขึ้นมาก็ช้อนออก ให้หุ่นยนต์คอยช่วยดูก็ได้ อ้อ! เพื่อเพิ่มรสชาติอย่าลืมใส่เกลือลงไปด้วย และผมแนะนำให้ใส่พริกไทยป่นลงไปเพื่อดับคาวปลาอีกหน่อย จริงๆ แล้วสูตรดั้งเดิมจะใส่สมุนไพรหอมหรือเครื่องเทศลงไปต้มด้วย แต่ผมยังหาเครื่องเทศไม่ได้ก็เลยจะไม่ใส่นะ”-ดูไม่ค่อยน่ากินแต่กลิ่นตอนผัดอย

ย้อนกลับไปก่อนที่ชายจะเริ่มการถ่ายทอดสดในช่วงบ่าย ไอเดนที่นำรางวัลไปส่งตามคำสั่งกำลังงุนงงกับกำหนดการที่ได้รับ “เอ๊ะ? วันนี้ไม่ใช่แค่ชิมอาหารหรือ?” เขาถาม“วันนี้รอยส์มีคิวว่างพอดีก็เลยจะลองทำอาหารตามรายการของเชฟน่ะ ระหว่างนี้ก็รีวิวอาหารตามปกติไปก่อน อ้อ! มีไข่ตุ๋นของโนวามีลด้วยนะ” ทีมงานตอบพร้อมกับลากชายหนุ่มเข้าไปในสตูดิโอ หล่อนส่งกล่องอาหารให้ทีมงานอีกคนรับไป แล้วก็พาไอเดนไปส่งต่อให้ฝ่ายเครื่องแต่งกาย บอกกับเขาว่า “เปลี่ยนชุดก่อนแล้วค่อยแต่งหน้านะ วันนี้ถ่ายกันง่ายๆ สบายๆ ไม่ต้องเกร็ง”“เดี๋ยวครับ ผมยังต้องทำงาน...”“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เคลียร์กับฝ่ายบัญชีแล้ววันนี้นายถ่ายทำให้เสร็จก็กลับบ้านได้เลย”พออีกฝ่ายว่ามาแบบนั้นไอเดนก็ไม่อาจโต้แย้งอะไรได้อีก ชายหนุ่มจำต้องเดินตามทีมงานไปเปลี่ยนชุด แต่งหน้า ทำผม กว่าจะพร้อมออกหน้ากล้องก็เล่นเอาล้าเหมือนนั่งทำงานมาทั้งวันเลยทีเดียว“เจอกันอีกแล้วนะพี่ไอเดน” รอยส์ยิ้มแย้มทักทายหนุ่มนักบัญชี เขาสวมชุดลำลองธรรมดาๆ แต่กลับดูเปล่งประกายอย่างน่าประหลาด นั่นทำให้ไอเดนอดเปรียบเทียบกับตนเองไม่ได้ เขาอาจจะดูดีขึ้นก็จริงแต่ก็เมื่อเทียบกับดาวรุ่งตรงห

ขณะที่ช่องแสดงความคิดเห็นเริ่มมีการแบ่งฝ่ายกันบ้างแล้วสองหนุ่มในรายการก็เปิดถ้วยไข่ตุ๋นของโนวามีลและตักชิมอย่างไม่ยอมให้เสียเวลาปฏิกิริยาของทั้งคู่หลังจากชิมไข่ตุ๋นแบบที่สองมีเพียงใบหน้าเรียบเฉยและหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเพียงเล็กน้อยเท่านั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งรอยส์ก็ออกความเห็นว่า “รสชาติคล้ายกันมาก แต่ผมรู้สึกว่าไข่ตุ๋นถ้วยนี้ให้ความรู้สึกคุ้นเคยมากกว่า พี่ไอเดนคิดว่าไง?”“ถ้วยนี้เหมือนอาหารสำเร็จรูปแบบเจลาตินทั่วๆ ไป แค่เพิ่มไข่แล้วก็แต่งรสให้เหมือนไข่ตุ๋นเท่านั้นเอง” นักบัญชีหนุ่มให้ความเห็นอย่างตรงไปตรงมา“จริงด้วย! ถึงว่าทำไมรู้สึกคุ้นๆ” รอยส์อุทานออกมาเมื่อคิดตามคำพูดของไอเดน บรรดาผู้ชมเองก็เพิ่งตระหนักถึงความจริงในเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขาเริ่มพูดคุยถึงประเด็นนี้กันอย่างออกรส ลืมดาราขวัญใจของตนไปเสียสนิท-คิดๆ ดูแล้วมันก็ใช่นะ-จริง! แค่เปลี่ยนจากรสหวานเป็นรสไข่ตุ๋นเท่านั้นเอง-แต่ก็เพิ่มไข่เข้ามาด้วยนะ-อาหารสำเร็จรูปเสริมผงโปรตีนก็มีเยอะแยะนี่นา-ฉลากของโนวามีลเขียนว่าใส่ไข่ทั้งฟองนะ-ถ้ามองว่ามันคืออาหารสำเร็จรูปที่เปลี่ยนรสชาติกับเติมไข่เพิ่มไปหนึ่งฟองมันก็ดูไม่ค่อยสมราคา