All Chapters of ครัวคุณชายไม่ขายอ้อย: Chapter 21 - Chapter 30

152 Chapters

บทที่ 12 4/4

“บะหมี่ถ้วยจริงๆ แล้วก็คือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป มันเป็นอาหารที่แตกย่อยออกมาจากบะหมี่ โดยตัวของมันเองถือเป็นอาหารกึ่งสำเร็จรูปที่กินง่าย คนมักใช้เป็นเสบียงฉุกเฉิน หรือไม่ก็ซื้อไว้ทำกินเป็นมื้อง่ายๆ ถ้าให้เปรียบเทียบก็คงจะเหมือนอาหารสำเร็จรูปที่ขายกันในยุคนี้นี่แหละ ต่างกันแค่มันต้องเติมน้ำร้อนก่อนถึงจะกินได้เท่านั้นเอง ส่วนบะหมี่ก็เป็นอาหารที่มีประวัติยาวนาน ถามว่ามีแบบที่ขึ้นภัตตาคารไหม? แน่นอนว่ามันต้องมีอยู่แล้ว แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาหารที่ขายกันในร้านอาหารทั่วๆ ไปนั่นแหละ”“มีบะหมี่แบบอื่นที่ไม่เหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยเหรอ?” คราวนี้เป็นเด็กชายเฮคเตอร์ที่ถามขึ้นบ้าง เจ้าตัวน้อยยังคงกินแซนด์วิชไม่หมด แต่ความเร็วในการละเลียดเพิ่มมากขึ้นเพราะหวาดระแวงสายตาของพี่ชาย“ใช่ เดิมทีบะหมี่เป็นอาหารจำพวกเส้นที่ทำจากแป้ง แต่เพราะแป้งสดเก็บไว้ได้ไม่นาน การต้มเส้นก็เสียเวลามากไป ก็เลยมีคนคิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาด้วยการนำบะหมี่ไปลวกให้สุกแล้วนำเส้นที่ได้ไปอบหรือทอดอีกทีหนึ่ง เมื่อทำแบบนี้มันจะเก็บรักษาได้นานขึ้นและเสียเวลาในการปรุงน้อยลง เพราะแบบนี้ถึงเรียกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยังไงล่ะ”
Read more

บทที่ 13 1/6

ชายไม่ได้ตอบตกลงกับข้อเสนอของนีลในทันที แม้มันจะเป็นข้อเสนอที่ฟังดูดีแต่ชายหนุ่มก็ทราบว่าตัวเองไม่ควรรีบตัดสินใจ นีลเองก็ไม่ได้ขัดใจอะไรกับเรื่องนี้ แต่กระนั้นเขาก็ยังเชื้อเชิญชายไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน อ้างว่าจะได้พูดคุยในรายละเอียดให้มากกว่านี้ แน่นอนว่าชายไม่ปฏิเสธคำเชิญนั้น อย่างไรก็ตามถึงจะพูดว่าเป็นการไปร่วมรับประทานอาหารแต่ท้ายที่สุดแล้วคนลงมือทำก็คือชาย ระหว่างเตรียมมื้อค่ำพวกเขาก็ถือโอกาสพูดคุยเกี่ยวกับข้อเสนอของนีลไปด้วย ส่วนพวกเด็กๆ ก็ถูกไล่ไปทบทวนบทเรียนในห้องเพราะพวกเขาจะต้องสอบวัดระดับเพื่อย้ายโรงเรียนในอีกไม่กี่วัน“ยีสต์จะสร้างก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาเมื่อได้รับน้ำตาล อุณหภูมิก็สำคัญอุ่นสักหน่อยจะดีกว่า ปกติแล้วเราจะใช้น้ำอุ่นผสมน้ำตาล แต่บางสูตรก็ใช้นมอุ่นกับน้ำตาลก็ได้ ครั้งนี้ผมจะทำแบบใช้น้ำเปล่านะ อยากให้ออกมาเหมาะกับอาหารคาวหน่อย” เมื่อเตรียมตัวเข้าครัวเรียบร้อยชายก็เริ่มอธิบาย พร้อมกันนั้นเขาก็หยิบถ้วยมาตวงน้ำอุ่นให้ได้ปริมาณที่พอเหมาะ เติมน้ำตาลลงไปหนึ่งช้อนชา จากนั้นก็ใส่ยีสต์ลงไป หลังจากคนให้เข้ากันแล้วก็วางพักไว้“ผมกลับคิดว่าคุณกำลังเสนอสูตรสำหรับทำขนมป
Read more

บทที่ 13 2/6

เมื่อเจ้าตัวยืนยันอย่างนั้นชายก็ไม่โต้เถียงอะไรอีก เขาปอกเปลือกมันฝรั่งเสร็จแล้วก็จัดการหั่นเป็นแท่ง นำไปล้างน้ำสองรอบแล้วจึงพักให้สะเด็ดน้ำบนตะแกรง ทำถึงตรงนี้ยีสต์ที่เตรียมไว้ก็ได้ที่พอดีเขาจึงล้างมือและกลับไปทำขนมปังต่อ“ถ้าอย่างนั้นผมจะลองต้มกาแฟแบบง่ายๆ ให้ก็แล้วกัน” ชายพูดพลางเทน้ำผสมยีสต์ลงไปผสมกับแป้งสาลีในอ่างผสม อดไม่ได้ที่จะเล่า “สมัยที่ผมจากมามันจะมีเครื่องช่วยผสมอยู่ หลักๆ คือหัวตีจะหมุนเหมือนสว่าน ปรับความเร็วได้ตามต้องการ หัวตีจะมีสามแบบหลักๆ คือ ตะกร้อ ใบพาย แล้วก็ตะขอ แบบตะขอนี่นิยมใช้ในการตีแป้งขนมปัง คิดว่าถ้าผมวาดแบบให้คุณคงเอาไปต่อยอดได้”“เพราะแบบนี้ผมถึงอยากได้คุณเป็นที่ปรึกษา คุณมีความรู้อยู่กับตัวก็ควรใช้ให้เป็นประโยชน์ถึงที่สุด”“พูดกันตามตรงผมไม่รู้ว่าควรหาประโยชน์จากเรื่องนี้ดีไหม” พูดไปแล้วชายก็ถอนหายใจ แป้งขนมปังผสมเข้ากันดีแล้วดังนั้นเขาจึงนำไปพักให้ขึ้นฟูในชามใหญ่ที่ทาน้ำมันเตรียมไว้ก่อนแล้ว ขณะปิดชามด้วยพลาสติกห่ออาหารเขาก็กล่าวต่อไป “อาหารควรเป็นของทุกคน พอคิดว่าจะหาประโยชน์จากการปิดเป็นความลับแล้วมันก็อดรู้สึกผิดไม่ได้”“ผมไม่ได้ห้ามคุณบอกสูตรอาหาร”
Read more

บทที่ 13 3/6

“เป็นวิธีการถนอมอาหารแบบโบราณ...หมายถึงโบราณในยุคของผมน่ะ มันพอจะเป็นที่นิยมอยู่บ้างเพราะได้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว อธิบายง่ายๆ ของดองคือการถนอมอาหารด้วยเกลือ ส่วนแช่อิ่มก็เติมน้ำตาลเข้าไปมากหน่อยรสชาติจะหวานกว่าแค่นั้นแหละ” ชายอธิบายอย่างรวบรัดเพราะได้เวลาเอามันฝรั่งทอดขึ้นมาพักให้สะเด็ดน้ำมันแล้ว“หมายความว่าคนโบราณแม้จะพบวิธีการถนอมอาหารที่ดีกว่าแต่ก็ชอบการหมักดองแบบเก่าหรือ?”“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ มันเป็นเสน่ห์ของรสชาติที่ยากจะเลียนแบบ แล้วก็นะ การหมักดองก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำเครื่องปรุงด้วย จนตอนนี้ผมก็ยังคิดถึงรสชาติของซอสถั่วเหลืองแล้วก็เครื่องปรุงอื่นๆ อยู่เลย”“ซอสถั่วเหลือง?”“เครื่องปรุงรสที่ทำขึ้นจากการหมักถั่วเหลืองน่ะ วิธีทำค่อนข้างซับซ้อน จนตอนนี้ผมก็ยังนึกไม่ค่อยออก รู้แค่ว่าต้องหมักไว้หกเดือนถึงหนึ่งปีจนกว่าจะได้น้ำซอสสีดำออกมาน่ะ”“หมายความว่าหมักจนอาหารเสื่อมสภาพหรือ?”“เรียกว่าเปลี่ยนสภาพจะน่าฟังกว่านะ” ชายแย้ง “แล้วก็อย่าคิดว่ามันเน่าเสียด้วย เพราะถ้าเน่าจริงๆ ก็มีแต่ต้องเททิ้งนั่นแหละ”“ฟังดูไม่ค่อยน่ากินเท่าไหร่นะ เครื่องปรุงใช้เกลือกับน้ำตาลก็พอแล้วไม่ใช
Read more

บทที่ 13 4/6

“ยังต้องพักให้ขึ้นฟูอีก บางคนก็ใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นบิดหมาดมาคลุมไว้ แต่จะปิดด้วยพลาสติกเหมือนเดิมก็ได้ แต่อย่ารัดแน่นมากนะเดี๋ยวแป้งจะไม่ขึ้น ความจริงถ้ามีตู้หมักแป้งจะดีกว่า ครั้งนี้ผมจะเอาไปหมักในเตาอบก็แล้วกัน” พูดแล้วชายก็หยิบพิมพ์ขนมปังทั้งสองอันใส่เข้าเตาอบ แน่นอนว่าเตาอบนั้นไม่ได้เปิดใช้งาน“ขนมปังตอนหมักห้ามโดนอากาศใช่ไหม?”“ประมาณนั้น ผมรู้แค่ว่าต้องหมักในที่ปิดสนิทอย่างน้อยๆ ต้องไม่โดนลม หรือถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ต้องโรยแป้งคลุมไว้ให้ทั่ว คิดว่าเรื่องนี้คุณคงต้องไปวิจัยเพิ่มเอง เห็นไหม ผมก็ไม่ได้รู้อะไรมากพอจะเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทหรอกนะ”“คุณลืมไปหรือเปล่าว่าต่อให้เราลองผิดลองถูกยังไงสุดท้ายก็ต้องการความเห็นของคุณเพื่อประเมินผลลัพธ์อยู่ดี”“เรื่องรสชาติผมว่าใช้มาตรฐานของพวกคุณจะไม่ดีกว่าหรือ?”“มาตรฐานแบบที่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคือของอร่อยชั้นเลิศน่ะหรือ?”พอนีลพูดมาแบบนั้นชายก็ยิ้มแหย เขายังไม่ทันจะได้ว่าอะไรอีกฝ่ายก็ชิงกล่าวสำทับอีกว่า “มาตรฐานเรื่องรสชาติของคนที่นี่ไม่นับว่าดี และผมต้องการฟื้นคืนอาหารโบราณดังนั้นคุณจึงเป็นตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียวของผม ค่าตอบแทนสิบเปอร์เซ็นต์จาก
Read more

บทที่ 13 5/6

“ผมชักสงสัยแล้วสิว่าคุณทำอะไรให้ลูกๆ กิน” เท่าที่ชายเห็นออซซี่กับเฮคเตอร์ไม่ใช่เด็กเลือกกิน แต่ถ้าคนเป็นพ่อบอกว่าเด็กๆ เกลียดผักถึงขนาดนั้นบางทีอาจจะเป็นเพราะตัวอาหารไม่ใช่ความชอบหรือไม่ชอบ“จะเป็นอะไรได้นอกจากอาหารเหลว แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ใช้เครื่องรุ่นใหม่สุดเลยนะ” พร้อมกับพูดนีลก็ชี้ไปทางตู้สี่เหลี่ยมลักษณะคล้ายตู้กดน้ำที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องชายเห็นอย่างนั้นก็เข้าไปดูด้วยความสนใจ “เจ้าเครื่องนี้มีกลไกทำงานยังไงหรือ?” เขาถาม“หลักๆ คือปั่นอาหารเป็นของเหลว สามารถเลือกได้ว่าจะให้ความร้อนหรือไม่ นอกจากนี้ก็มีระบบแยกกากด้วย”“คล้ายๆ เครื่องปั่นน้ำผลไม้เหมือนกันนะ” ตอนนี้ชายเริ่มจะเข้าใจอะไรได้ลางๆ แล้ว เขาคิดว่าบางทีคุณพ่อเสือดำคงจะโยนผักที่เห็น่ามีประโยชน์ใส่เครื่องแล้วทำเป็นซุปผักปั่นออกมา ผักบางชนิดมีรสขม บ้างก็มีกลิ่นเหม็นเขียวหากเลือกผักเหล่านั้นมาแล้วจัดการได้ไม่ดีพอรสและกลิ่นที่ออกมาคงไม่น่ากินสักเท่าไร อย่างไรก็ตามเรื่องที่ว่าพ่อจะทำอะไรให้ลูกกินนั้นชายไม่ได้สนใจแล้ว ตอนนี้เขากำลังคิดว่าจะเอาเจ้าเครื่องทำอาหารเหลวมาใช้ทุ่นแรงในการทำอาหารต่างหาก“ถ้ายังไงผมลองใช้ดูได้ไหม?” ชายถาม“
Read more

บทที่ 13 6/6

เด็กชายดูตื่นเต้นเมื่อจานอาหารถูกวางลงตรงหน้า แล้วก็รีบใช้ช้อนกลางตักซอสสองแบบมาใส่ลงในจาน ชิมรสชาติซอสเปล่าๆ แล้วก็ลองเอาอาหารจิ้มซอสแล้วชิมดู ครั้งแรกเขาเอาไก่จิ้มซอสมะเขือเทศตามคำแนะนำ จากนั้นก็จดๆ จ้องๆ มายองเนสแล้วเงยหน้าขึ้นถามว่า“เฮคเอาไก่จิ้มมายองเนสได้ไหม?”“ได้สิ”พอได้รับคำตอบจากชายเด็กน้อยก็ยิ้มร่าแล้วเริ่มทดลองเอาอาหารหลายๆ อย่างจิ้มซอสสองอย่างสลับกันไปมา ออซซี่ก็ทำคล้ายๆ กัน พวกเขาดูตื่นเต้นมีความสุขกันมาก ชายเห็นแบบนั้นแล้วก็ยิ้มกว้างขึ้นไปอีก แต่แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ตักอาหารให้นีลเขาตักสเต๊กให้นีลสองชิ้น สลัดสองอย่างก็ตักให้มากกว่าของพวกเด็กๆ ตอนวางจานให้ก็ชี้ไปที่ไก่ชิ้นหนึ่ง บอกว่า “ชิ้นนี้เป็นแบบที่ใส่พริกไทย ไม่รู้ว่าจะถูกปากหรือเปล่า คุณลองชิมดู”“กลิ่นหอมแต่ร้อนนะ” นีลใช้มือโบกกลิ่นอาหารเข้าหาตัวแล้ววิจารณ์“ก็มันเป็นพริกไทยนี่นา รสชาติจะเผ็ดร้อนนิดหน่อย”“อืม...ร้อนจริงๆ แต่ก็ไม่ทำให้เสียรสชาติออกจะทำให้มีมิติมากขึ้นด้วยซ้ำ” ออกความเห็นเสร็จนีลก็ชิมสลัดมันฝรั่งเป็นอย่างต่อไป เขาเคยกินสลัดผักมาก่อนแล้วก็เลยยังไม่ให้ความสนใจกับมันในตอนนี้ “สลัดมันฝรั่งน
Read more

บทที่ 14 1/3

แม้จะมีความขุ่นข้องหมองใจกันบ้างแต่สุดท้ายการเจรจาธุรกิจกับนีลก็จบลงด้วยดี ชายไม่ได้ขอผลตอบแทนเพิ่ม แค่ขอให้กำหนดระยะเวลาในการร่วมมือกันไว้ที่สิบปี ทั้งนี้ก็เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับตัวเอง เขาลองหาข้อมูลดูแล้วอดาเนียกรุปเป็นกลุ่มบริษัทที่ทรงอิทธิพลเป็นอย่างมาก เดิมพวกเขามุ่งเน้นไปที่การผลิตเครื่องจักรสงคราม แต่เมื่อเปลี่ยนผู้นำพวกเขาก็เริ่มเข้ามาจับตลาดเกี่ยวกับอาหาร และคู่ค้ารายสำคัญก็คือกองทัพ นั่นหมายความว่าต่อให้อาหารที่ออกมาไม่เป็นที่ถูกใจของประชาชนทางกองทัพที่เบื่อข้าวต้มกับเปล่าแล้วก็คงเต็มใจซื้ออาหารของพวกเขาอยู่ดี เรียกว่าอย่างไรก็ขายได้ ดังนั้นชายจึงไม่ลังเลเลยที่จะคว้าโอกาสงามๆ นี้เอาไว้เมื่ออนาคตดูมั่นคงขึ้นมากแล้วชายก็ตื่นเช้าขึ้นมาด้วยอารมณ์แจ่มใส วันนี้เขาตื่นเร็วกว่าปกติเพราะต้องไปทำมื้อเช้าให้ครอบครัวอดาเนีย ใช่ เขาไม่เพียงแต่ต้องทำอาหารให้เด็กฝาแฝดเท่านั้นแต่ยังต้องทำให้นีลผู้เป็นพ่อด้วย อย่างไรก็ตามในสัญญาไม่ได้ระบุไว้ว่าเขาต้องทำอาหารให้นีลครบสามมื้อต่อวัน เสือดำหนุ่มเพียงบอกว่าหากเขาอยู่บ้านก็ทำอาหารเผื่อด้วยเท่านั้น‘แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วทำข้าวกล่องมื้อเที่ยงไปให
Read more

บทที่ 14 2/3

“กะหล่ำปลีซอยให้เล็กๆ แบบนี้นะ” เตรียมหมูเสร็จแล้วชายก็ไปสอนหุ่นยนต์แม่บ้านหั่นผักสำหรับใส่ในอาหารและสลัดที่เป็นเครื่องเคียง ความจริงเขาจะทำเองก็ได้แต่ก็เห็นว่าใกล้เวลาแล้วจึงมองหาเครื่องทุ่นแรง อย่างไรก็ตามของที่ต้องรีบใช้อย่างหัวหอมนั้นชายลงมือหั่นด้วยตัวเองหัวหอมถูกใส่ลงในหม้อซุปตามด้วยแคร์รอตหั่นเต๋า พวกมันต้องใช้เวลาในการต้มดังนั้นชายจึงทิ้งพวกมันเอาไว้อย่างนั้นก่อนแล้วหันไปจัดการกับจานหลักของมื้อนี้หม้อซอสใบเล็กถูกนำมาตั้งไฟคู่กับกระทะจีนใบใหญ่ ใบหนึ่งใช้เคี่ยวซอสมะเขือเทศ ส่วนอีกใบใช้ทำข้าวผัด ชายให้หุ่นยนต์ตัวหนึ่งช่วยคนซอสไม่ให้ไหม้ติดหม้อ ส่วนตัวเองก็ลงมือรวนหมูสับในกระทะ เขาเติมเนยลงไปเล็กน้อยเพื่อให้หอม พอหมูสุกก็ตอกไข่ใส่ลงไปโดยไม่ตีให้เข้ากันก่อน ผัดจนไข่สุกเป็นชิ้นเล็กๆ เสร็จแล้วก็ใส่แคร์รอต ถั่วลันเตา และเมล็ดข้าวโพดลงไป ผัดต่อจนผักเริ่มสุกก็ตักซอสมะเขือเทศจากหม้อข้างๆ มาใส่ลงไป คนให้เครื่องกระจายทั่วซอสแล้วก็เอาข้าวสวยที่แช่เย็นไว้ตั้งแต่เมื่อคืนมาใส่ลงไป‘ไม่มีตะหลิวก็ลำบากเหมือนกันแฮะ’ ชายนึกบ่นคณะใช้กระบวยบี้ข้าวให้แตกตัว เขาถนัดใช้ตะหลิวผัดข้าวมากกว่าแต่เมื่อไม่
Read more

บทที่ 14 3/3

“ถึงจะเพิ่งเริ่มแต่ด้วยทัศนคติที่ตรงกันผมเชื่อว่าเราจะก้าวไปได้ไกลแน่นอน” ชายเห็นทานากะดูเสียความมั่นใจก็เลยพูดให้กำลังใจ จากการตอบแบบสอบถามทานากะสนใจรสชาติที่เกิดจากธรรมชาติไม่ใช่เพียงการสังเคราะห์สารเคมีดังนั้นการคืนชีพเครื่องปรุงโบราณตามความตั้งใจของชายย่อมมีความเป็นไปได้สูงที่จะสำเร็จ ไม่ว่าผลประกอบการในภายภาคหน้าจะเป็นอย่างไร หรือการเริ่มธุรกิจจะลำบากแค่ไหน ชายก็พร้อมที่จะเสี่ยง“คุณไม่กังวลเลยหรือที่จะร่วมงานกับบริษัทเล็กๆ ที่เพิ่งเปิด” เซบาสเตียนถาม“ผมอยากฟื้นคืนเครื่องปรุงที่คุ้นเคย ถ้าไปร่วมมือกับบริษัทใหญ่มันคงยากที่จะคุยกันรู้เรื่อง”“ในแบบสอบถามคุณเน้นไปที่เรื่องทัศนคติต่อรสชาติอาหาร แต่ไม่ถามถึงที่มาของการก่อตั้งบริษัทหรืออื่นๆ เลย คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าพวกเราไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง?”“ผมเชื่อมั่นในระบบกฎหมายของรัฐอดาเนีย แค่เซ็นสัญญาก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว” ชายยักไหล่อย่างสบายๆ ก่อนพูดต่อไปอีกว่า “แล้วคนไม่น่าไว้ใจที่ไหนจะพูดว่าตัวเองไม่น่าไว้ใจ ผมว่าพวกคุณใช้ได้เลยทีเดียว”“ตรงกันข้ามผมกลับรู้สึกว่าคุณเชื่อใจคนง่ายจนน่ากลัว” กลายเป็นฝ่ายเซบาสเตียนเสียเองที่นึกระแวงมนุษย์โ
Read more
PREV
123456
...
16
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status