All Chapters of ครัวคุณชายไม่ขายอ้อย: Chapter 31 - Chapter 40

ขณะที่ชายกำลังวุ่นวายกับการเจรจาธุรกิจของตนข้างฝ่ายคุณพ่อเสือดำเองก็ต้องเผชิญหน้ากับคำถามมากมายของบรรดาบอร์ดบริหารและเหล่าผู้ถือหุ้น สาเหตุนั้นก็เนื่องมาจากการตัดสินใจโดยพลการของเขาเมื่อวานนี้ จริงอยู่ว่าด้วยตำแหน่งและจำนวนหุ้นในมือทำให้เขามีอำนาจการตัดสินใจสูงสุดในบริษัท สามารถลงนามในสัญญาที่ใช้งบประมาณไม่เกินร้อยละยี่สิบของเงินทุนบริษัทได้โดยไม่ต้องได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุม อย่างไรก็ตามการตัดสินใจก่อนได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมก็สร้างความไม่พอใจให้กับหลายๆ คนอยู่ดี“หลายทศวรรษที่ผ่านมาแกไม่เคยเหลวไหลแบบนี้ หวังว่าจะมีคำอธิบายดีๆ ให้ฉันนะ” ทันทีที่นีลนั่งลงตรงตำแหน่งประธานบุรุษตาเดียวท่าทางสุขุมก็เปิดประเด็นขึ้นทันที เขามีใบหน้าละม้ายคล้ายนีลอยู่ถึงเจ็ดแปดส่วน จะต่างกันก็เพียงสีขนของใบหูและหางที่เป็นสีเหลืองแต้มดำอย่างเสือดาวเท่านั้น“ท่านนายพลก็กล่าวเกินไป ท่านประธานจะทำตัวเหลวไหลแบบนั้นได้อย่างไร เขาเป็นพ่อคนแล้วคงไม่ใจร้อนด่วนตัดสินใจผิดๆ เพราะถูกใจหนุ่มน้อยบางคนเข้าหรอก” ชายผมแดงพูดขึ้นบ้าง ใบหูรูปสามเหลี่ยมที่โผล่พ้นกลุ่มผมฟูฟ่องนั้นกำลังกระดิกไปมาอย่างอารมณ์ดี นัยน์ตาเรีย

“สวัสดีตอนเกือบเที่ยงนะทุกคน วันนี้ผมจะมาสอนทำมื้อกลางวันแบบง่ายๆ กันนะ จากคลิปทำขนมปังมีหลายคนบ่นว่าทำยากไป วันนี้ผมก็เลยเอาอีกเมนูที่ทำง่ายมาฝาก โดยจะเป็นการดัดแปลงเมนูแฮมเบอร์เกอร์ที่ปกติจะใช้ขนมปังมาเป็นการใช้ข้าวแทน” ชายกล่าวเปิดรายการที่ครัวของบ้านอดาเนีย เขาเคยคุยเรื่องนี้กับนีลไปแล้วซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่มีปัญหาอะไร เงื่อนไขเดียวที่ตั้งไว้คือห้ามให้เด็กๆ ออกกล้องเท่านั้น-แฮมเบอร์เกอร์? เหมือนฉันจะเคยเห็นรูปในพิพิธภัณฑ์นะ-ที่เป็นรูปครึ่งเดียวแล้วก็เถียงกันมาเป็นร้อยปีว่ามันยาวแค่ไหนสินะ-มีเถียงกันเรื่องไส้ด้วย ที่เป็นชิ้นเหลี่ยมๆ เหมือนของสังเคราะห์นั่นน่ะ ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่าคืออะไร-ไม่แน่นะเชฟอาจจะรู้ก็ได้-จะบ้าเหรอ? ถึงเชฟจะรู้จักเมนูนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรู้จักเนื้อปริศนานั่นนะ-ไม่ลองฟังเชฟดูก่อนล่ะ?-นั่นสิ ถามเชฟดีกว่า เชฟรู้ไหมว่านี่คืออะไร (แนบรูป)รูปภาพที่โผล่มาในช่องแสดงความคิดเห็นดึงดูดสายตาของชายได้เป็นอย่างดี เขาโบกมือให้ช่องแสดงความเห็นหยุดนิ่งแล้วอ่านคำถามกับดูรูปนั้นชัดๆ แล้วก็กะพริบตาปริบๆ ถามกลับไปว่า “เนื้ออะไร? ในรูปก็เขียนไว้แล้วนี่นาว่าเป็นเนื้อปลา”

-หอมมาก! น่ากินสุดๆ ไปเลย-สัมผัสกรุบกรอบกับเนื้อที่เหนียวนุ่มกำลังดีนี่มันสุดยอดไปเลย อย่างกับสิ่งนี้ทำมาเพื่อเสืออย่างผมเลยล่ะ!-หมาป่าอย่างฉันเองก็ชอบนะ ไม่ได้กัดอะไรเต็มปากเต็มคำอย่างนี้มานานแล้ว ถึงจะเป็นการกัดเทสเตอร์ก็เถอะ-ฉันเป็นแกะฉันยังชอบเลย-ผมเป็นหมู...ตอนนี้อยากลองกินเนื้อตัวเองแล้วสิ-เฮ้! มีสติหน่อยสหาย“ตอนนี้ข้าวสุกแล้ว ผมจะทำส่วนที่จะมาใช้แทนขนมปังด้วยข้าวก่อนนะ” ชายยกหน้าที่ทอดทงคัตสึที่เหลือให้เจ้าบิ๊ก ส่วนตัวเองก็ปิดเตาแล้วยกหม้อข้าวมาวางบนเคาน์เตอร์“เราจะทำง่ายๆ ด้วยการปั้นข้าวเป็นก้อนแบบขนมปัง แต่ตอนนี้มันยังร้อนมากผมจะพักไว้ให้คลายร้อนสักหน่อยก่อน ระหว่างนี้เราจะมาคั่วงากัน เริ่มจากเอากระทะขึ้นตั้งไฟ ไม่ต้องใส่น้ำมันนะ พอกระทะร้อนแล้วก็ใส่เมล็ดงาลงไป ปริมาณไม่ต้องมากนัก เราแค่จะเอากลิ่นของมันเท่านั้น”ชายพูดไปก็เอางาขาวหนึ่งกำมือใส่ลงไปในกระทะ ใช้ตะหลิวคนเร็วพร้อมกับกระดกกระทะไปด้วยเพื่อไม่ให้เมล็ดงาไหม้ “คนเร็วๆ อย่าให้งาไหม้นะ ถ้าใครขี้เกียจอาจจะเอาเข้าเตาอบก็ได้ เอาออกมาคนบ่อยๆ ก็น่าจะไม่มีส่วนไหนที่ไหม้ พอได้กลิ่นหอมแบบนี้ก็ถือว่าใช้ได้แล้ว”-หอมอีกแล้ว!

“ข้อความวิ่งไวจริงๆ นั่นแหละ เอาเป็นว่าผมจะตอบเท่าที่เห็นนะ” ชายพูดพลางกวาดสายตาอ่านข้อความที่ลอยอยู่บนหน้าต่างโปร่งแสงด้านหน้า ความจริงเขาอ่านทันหลายข้อความแต่ก็เลือกเฉพาะอันที่ตอบได้เท่านั้น“พูดถึงหัวข้อวิจัยเกี่ยวกับอาหาร...จริงๆ ก็มีหลายอย่างเลยนะ แต่ที่ผมคิดว่าน่าสนใจก็น่าจะเป็นเรื่องขนมปัง ผมเคยลงไปคลิปหนึ่ง แต่จริงๆ แล้วขนมปังยังมีอีกหลายสูตร ในคลิปนั้นผมกระตุ้นยีสต์ให้ตื่นตัวด้วยนมกับน้ำตาล แต่จริงๆ แล้วจะใช้น้ำอุ่นผสมน้ำตาลก็ได้ หรือบางสูตรก็ใส่ยีสต์ลงในแป้งตรงๆ เลยก็มี ประเด็นเหล่านี้น่าจะเอาไปวิจัยต่อยอดได้ หรือจะลองทำขนมปังแบบไม่ใช้ยีสต์ก็ได้นะ”-ว้าว! น่าสนใจจริงๆ ด้วย งั้นฉันจะวิจัยเรื่องยีสต์นี่แหละ-เชฟน่าไปเป็นอาจารย์จริงๆ นะ-เห็นด้วย เชฟควรไปเป็นอาจารย์-แต่ถ้าเชฟไปเป็นอาจารย์เดี๋ยวก็อดดูไลฟ์หรอก-จริงด้วย! ถ้าเชฟไม่แจกอาหารแล้วเราจะไปหาอาหารปรุงสุกได้จากที่ไหน!-พูดถึงเรื่องแจกอาหาร นับหมูทอดได้สิบกว่าชิ้นแล้ว วันนี้เชฟแจกรางวัลเยอะแน่ๆ เลย-จริงด้วย! วันนี้ผมต้องได้กิน ขออธิษฐานกับดาวตกเลย! (ดาวตกx10)และแล้วครัวบ้านอดาเนียก็เต็มไปด้วยฝนดาวตกอีกครั้ง ชายอาศัยช่วง

เนื่องจากต้องทำอาหารมากขึ้นชายจึงล้างและแช่ข้าวเพิ่มอีกเป็นจำนวนมาก พวกวัตถุดิบเองก็ถูกสั่งมาเพิ่มด้วยเช่นกัน ชายทอดทงคัตสึและทำไส้สำหรับข้าวปั้นเตรียมไว้ส่วนหนึ่งแล้วเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เขายังถือโอกาสนี้สอนเจ้าบิ๊กเตรียมวัตถุดิบบางอย่างด้วยเพื่อทุ่นแรง นีลให้ค่าตอบแทนมามากทีเดียวแถมยังทำใจกว้างด้วยการไม่ระบุจำนวนของข้าวปั้นที่เขาต้องส่ง ราวกับจะลองใจอย่างไรอย่างนั้น แน่นอนว่าเขาย่อมทำเต็มที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอาหารที่ทำได้ง่ายๆ อย่างข้าวปั้นชายวุ่นวายอยู่ในครัวนานหลายชั่วโมง และเมื่อใกล้เวลาเขาก็เริ่มเตรียมพื้นที่สำหรับการถ่ายทำเพื่อไม่ให้ภาพและเสียงของเด็กๆ หลุดออกไปในระหว่างการถ่ายทอดสดชายจึงทำการกำหนดขอบเขตการบันทึกภาพและเสียงตามคำสั่งของนีลอย่างเคร่งครัด ในการถ่ายทอดสดที่จะถึงนี้ ภาพที่ผู้ชมจะได้เห็นมีเพียงสองมุมมองคือมุมมองหน้าตรงที่จะเห็นเคาน์เตอร์ทำครัวเลยขึ้นไปจนถึงแนวไหปลาร้าของชาย และอีกมุมหนึ่งคือมุมบนที่จะสามารถมองเห็นเตาและพื้นที่บนเคาน์เตอร์ส่วนหนึ่งได้อย่างชัดเจน สำหรับเสียงนั้นชายตั้งค่าให้จับเสียงของเขากับเสียงภายในบริเวณที่กำหนดขอบเขตการถ่ายทำเอาไว้ ทั้งนี