บททั้งหมดของ Ang Husband kong Hoodlum: บทที่ 151 - บทที่ 160

ArianneNagising akong masama ang aking pakiramdam. Tamad na tamad akong bumangon at tila nangangasim na naman ang sikmura. Alam ko na ito, ang akala ko ay tapos na ako sa ganitong pakiramdam ngunit hindi pa pala.“Anak, behave ka naman. Gustong magtrabaho ni Mommy..” nasabi ko sa sarili ko habang h

Victor“Mom, are you sure na sasama ka?” tanong ko habang ngiting ngiti naman si Arianne na tila naaaliw sa aming mag-ina.Paano ba naman, simula ng banggitin ko kahapon sa kanya ang tungkol sa pagbisita naming mag-asawa kay Dad ay hindi na rin niya ako tinantanan sa kakasabing gusto niyang sumama.

ArianneAwkward! Nakakailang ang set-up namin sa dining table. Nasa dilentera si Don Damian habang nasa kanan niya si Mirada na katabi si Donnie. Sa kanya namang kaliwa ay nakaupo si Catalina na katabi si Victor na katabi ako.Naglalagay ng pagkain sa lamesa ang mga kasambahay ngunit walang nagsasal

Si Don Damian, sa edad na fifty four ay napakakisig pa ring tignan kahit na naka wheelchair pa siya. Si Miranda naman ay mukhang mayaman at class habang si Catalina ay aakalain mong nasa magkukwarenta pa lang. Maganda ito at sexy lalo na at napaka moderna nitong manamit. Pero dahil napakaganda ng hu

Arianne“How are you feeling?” tanong ni Catalina ng lumabas ako ng silid namin ni Victor.“A bit better.” Tumango siya bago lumapit sa akin.“Do you want to eat?” tanong niya ulit. Tinignan ko siyang mabuti dahil kumpara sa normal conversation namin ay parang medyo mahinahon siya ngayon. “Don’t loo