All Chapters of My Billionaire Husband's Hidden Identity : Chapter 261 - Chapter 270

MALAMIG ang simoy ng hangin sa dalampasigan ng Ayala Alabang nang magsimulang pumasok ang liwanag ng umaga sa malaking balcony ng kwarto ni Felicity. Hindi siya nakatutog nang maayos. Ang buong gabi niya ay napuno ng pait, pagtataka, at hindi matapos-tapos na pag-iisip. Sa tuwing ipipikit niya ang kaniyang mga mata, ang larawan ng lumuhod na si Thorin sa buhanginan ng Zambales at ang umiiyak na mukha ng kaniyang inang si Madame Mathilde ay parang magkasamang sumasayaw sa kaniyang isip. Isang mahinang katok sa p***o ang pumukaw sa kaniyang pagmumuni-muni. “Ate Celestine?” boses iyon ni Selene mula sa labas. Dahan-dahang lumakad si Felicity at binuksan ang p***o. Sinalubong siya ng kaniyang nakababatang kapatid na nakasuot ng isang simpleng silk robe, may hawak na tray ng warm green tea at ilang baked pastries. “Good morning,” ngumiti nang napakalambing si Selene habang pumasok sa silid. “Mom wanted me to check on you. How did you sleep?” “Medyo hindi po gaanong nakatulog, Miss Sel

MATAPOS ang ginawang pahayag sa broadcast, hindi na nag-aksaya ng panahon ang Pamilya Meyer.Sa loob ng grand study room sa Ayala Alabang, nakatayo si Arnold sa tapat ng malaking desk habang katabi si Madame Mathilde. Nakalapag sa ibabaw ng mesa ang tatlong makakapal na folder na naglalaman ng lahat ng nakalap na impormasyon ng kanilang chief investigator tungkol kay Lucille Chavez.“Kuya,” maingat na tanong ni Selene na pumasok mula sa pinto, kasama si Felicity na nakasuot ng simpleng cream sweater. “Ano’ng nangyayari?”Lumingon si Arnold sa dalawa. Ang kaniyang mukha ay pinalitan ng matinding galit at protektadong aura.“We are filing criminal charges against Lucille Chavez ngayon ding araw,” seryosong pahayag ni Arnold. “Child abuse, kidnapping, fraud, at unlawful detention. Gagawin natin ang lahat para makulong ang babaeng 'yan.”Napatingin si Felicity sa kaniyang kapatid. “K-Kaso...?”Lumapit si Madame Mathilde at hinawakan ang kamay ni Felicity. “Celestine, my child... nalaman n

PUMUTOK ang mga balita sa buong bansa pagkaraan ng dalawang linggo.Sa lahat ng lifestyle magazines, business journals, at social media platforms, iisang paksa lamang ang pinag-uusapan: ang opisyal na pagpapakilala sa nawawalang anak ng Pamilya Meyer sa pamamagitan ng isang dambuhalang Charity Gala at Grand Ball sa Grand Ballroom ng Grand Hyatt Manila sa Bonifacio Global City.Ang buong venue ay binalot ng mga puting orchid, crystal chandeliers, at ang pinakamamahaling gold accoutrements. Ang mga bisitang dumarating, mga senador, mga ambassador mula sa iba't ibang bansa, at ang pinakamalaking pamilya ng mga bilyonaryo sa Asya ay pormal na tinatanggap ng media sa gilid ng grand red carpet.Sa loob ng holding suite sa ikalimang palapag, nakatayo si Celestine sa tapat ng full-length mirror. Nakasuot siya ng isang pasadyang emerald green silk gown na idinisenyo ng isang sikat na Parisian fashion house. Ang kaniyang buhok ay maayos na nakatali sa isang pormal na chignon, habang ang isang m

TATLONG araw matapos ang matagumpay na pagtatapos ng kaniyang unang solo art exhibition, nakatayo si Celestine sa harap ng malaking salamin sa kaniyang silid sa Alabang mansyon.Sa kaniyang tabi, nakalapag ang maingat na nakabalot na malaking canvas, ang “The Rain in Cubao.” Ayon sa protocol ng gallery, ang courier service ng museum ang dapat maghatid ng mga nabiling obra sa mga kolektor. Ngunit noong umagang iyon, gumawa si Celestine ng isang desisyong nagpagulat maging kay Selene. “Sure ka ba riyan, Ate Celestine?” maingat na tanong ni Selene habang nakasandal sa pinto ng silid. “You don’t have to deliver it yourself. Puwede namang sina Nicolai na lang ang kumuha sa gallery.”Humarap si Celestine sa kaniyang kapatid. Nakasuot siya ng isang pormal ngunit simpleng black blazer at tailored trousers. “Gusto kong ako ang maghatid, Selene,” mahinahong sagot ni Celestine habang hinahaplos ang gilid ng nakabalot na painting. “Not as his wife, and not just as a Meyer. I want to deliver it a

NANATILING nakatayo si Celestine sa tapat ng salaming bintana ng studio. Sa kaniyang kanang kamay, mahigpit niyang pinipisil ang maliit na velvet box kung saan nakatago ang silver wedding ring na iniwan ni Thorin.Sa labas, mas lalong lumakas ang buhos ng ulan. Ang hangin ay humahampas sa mga puno sa kahabaan ng kalsada sa Cubao, at ang dilim ng gabi ay mas lalong nagiging nakatatakot dahil sa patuloy na pagkawala ng kuryente sa buong distrito.Patuloy ang mabilis na pagtibok ng kaniyang dibdib. Isang hindi maipaliwanag na kaba ang dahan-dahang kumakalat sa kaniyang buong katawan, isang malamig na pakiramdam na para bang may isang napakalaking panganib na naghihintay sa labas.Pumikit si Celestine at huminga nang malalim. “Magiging maayos lang siya... magaling magmaneho si Thorin...” pabulong niyang konswelo sa kaniyang sarili.Ngunit bago pa man niya maidilat ang kaniyang mga mata, biglang narinig ang mabilis at mabibigat na hakbang na umaakyat sa wooden staircase patungo sa kakarati