All Chapters of ร้อนรักสัมพันธ์เพื่อนสนิท: Chapter 31 - Chapter 40

ตริ้ง! เสียงข้อความดังก้อนขึ้นภายในห้องนอนของเด็กสาวที่นั่งแต่งหน้าอยู่ท่ามกลางห้อง พิณหันมองด้วยความรำคาญ ก่อนจะบ่นพึมพำออกมาอย่างหัวเสีย “ส่งอะไรมานักหนา รำคาญหว่ะแม่ง!” เหลือบตามองข้อความที่เด้งขึ้นอยู่บนมือถือ เมื่อเห็นเป็นเพื่อนสนิทที่ส่งรูปภาพอะไรสักอย่างมา ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงกดเข้าดูแม้จะหงุดหงิดรำคาญกับคนส่ง “อะไร…” #แชท แพรว (ทายสิ ว่ากูไปเจออะไรมาวันนี้..) #แพรวได้ส่งรูปภาพ พิณเพ่งมองภาพในมือถือก็ต้องฉีกยิ้มชอบใจออกมา เมื่อสิ่งที่เห็นจะเป็นเครื่องมือการล้างแค้นให้กับเธออย่างสมใจเป็นแน่ “หึ…อีเฟ..” นิ้วเล็กกดเซฟรูปเข้ามือถือ รู้สึกอีเพื่อนนี่มีผลประโยชน์ต่อเธอก็คงวันนี้แหละ เด็กสาวแสยะยิ้มในหัวเกิดความคิดชั่วขึ้นมา “ถ้าจะเก็บไว้ดูคนเดียวก็คงจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย..” พึมพำเสียงเบาพรางหัวเราะในลำคอ ความสะใจลอยมาตั้งแต่ยังไม่เริ่ม มืออวบกดส่งต่อรูปภาพสุดเด็ดให้กับแชทอีกคนทันที ติ้ง! ภายในรถหรูคันโปรดของพ่อเสือเนวิล ขับ

“แปลกคนนะมึง..” “เอาเถอะน่า..” เฟญ่าฉีกยิ้มขึ้นมาแปลกๆ จนเพื่อนสนิทต้องขมวดคิ้วเข้ากันด้วยความงุนงง ตกลงเธอต้องมีแผนอะไรซ่อนอยู่เป็นแน่ “งั้นกูไปก่อนนะ ต้องไปเตรียมตัว ไฟล์ทคืนนี้” “ฮือ..กูต้องคิดถึงมึงแน่ๆ” “งอแงเป็นเด็กไปได้ กูไปนะ” “อื้ม…กลับมาเร็วๆนะ” รีน่าหน้าหงดหน้างอเมื่อต้องจากเพื่อนที่สนิทกันมาตั้งแต่ยังไม่เข้ามหาลัย แม้จะคิดถึงเพียงไดแต่เธอก็จะคอยเคารพการตัดสินใจของเพื่อนอยู่เสมอ “หึ…” เฟญ่าที่ก้าวออกมา ดูเหมือนมันจะไม่ได้เป็นไปดั่งที่พูดไปเสียหมด ริมฝีปากอวบฉีกยิ้มออกมากับสายตายากที่จะคาดถึง ใบหน้าจิ้มลิ้มเผยให้เห็นถึงความเจ้าเล่ห์.. “ทำไมคีย์การ์ดใช้ไม่ได้..” มือหนาเสียบแผ่นคีย์การ์ดไปมาหน้าห้องคอนโดหรู คิ้วเข้มขมวดหากันทำไมห้องถึงเปิดไม่ออก นิ้วเรียวยื่นออกไปกดกริ่งจนดังขึ้นหลายครั้งติดต่อกัน ทว่าดูเหมือนจะไม่มีทีท่าที่เจ้าของห้องจะมาเปิดให้ “เฟ กูรู้มึงอยู่ข้างใน ออกมาเปิดประตูนะ!” ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้

“ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะคะ แล้วอีกอย่าง..เฟไม่ได้มาที่นี่ค่ะ..คุณน่าจะถูกยัยเฟเล่นแล้วล่ะ” “ครับ!!?” คนฟังถึงกับสตั้นไปสักพักกับสิ่งที่ได้ยิน เฟญ่าไม่ได้มาที่นี่งั้นหรือ นี่เขาถูกเธอเล่นสะยับเลยหรอ นีราที่มองใบหน้าสับสนของลูกชายก็อดไม่ได้กับความตื่นเต้นที่แล่นเข้ามาในใจ เมื่อไม่มีใครเคยสยบลูกชายตนได้จนหน้าเหวอได้เพียงนี้ ปัง ปัง ปัง! ————- “เฟ ออกมาเปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ กูรู้มึงอยู่ข้างใน เฟ!!” เสียงเคาะประตูดังลั่นขึ้นไม่หยุดหย่อน เนวิลที่ยืนอยู่หน้าประตูตะโกนเรียกคนด้านในรู้ว่าเธอตั้งใจไม่ออกมาเปิดให้ หลังจากที่บินกลับมาจากฝรั่งเศส เขาไม่คิดแม้แต่จะนั่งพัก วิ่งแล่นตรงมายันคอนโดแฟนสาวด้วยความหงุดหงิด “ได้ จะไม่เปิดใช่มั้ย” ด้วยอารมณ์โทสะ ชายร่างสูงเดินเข้าลิฟไปยันชั้นล่างสุด ใบหน้าไม่สบอารมณ์เดินเพ่นเข้ามาทางพนักงานผู้มีหน้าที่ดูแลคอนโด “เอ่อ…ไม่ได้จริงๆค่ะ บอกไปแล้วไงคะว่าห้องนั้นถูกขายไปแล้ว” พนักงานยืนหน้าเจื่อนเมื่อถูกบีบบังคับให้เอาคีย์การ์ดให้เขา “ผมรู้ว่ายังไม่ได้ขาย จะเอาคีย์การ์ดให้ดีๆหรือจะให้ผมพังคอนโดนี้ทิ้ง” คนขู่กัดกรามแน่น กล่าวตอกหน้าพนักง

“ฮ่าๆๆ พี่อาทิตย์เป็นคนตลกเพิ่งรู้นะคะเนี่ย” เช้ารุ่งวัต่อมา ภายในคอนโดส่วนตัว กลางห้องทำอาการ เสียงหัวเราะมีความสุขดังลั่นไปทั่ว ชายหญิงคู่หนึ่งช่วยกันทำอาหารพร้อมพูดคุยหยอกล้อกันไปอย่างสนุกสนาน “เพื่อน้องเฟ พี่เป็นให้ได้ทุกอย่างครับ” อาทิตย์ฉีกยิ้มหวานขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวคู่หมั้นยิ้มมีความสุขในยามอยู่กับเขา เฟญ่าที่กำลังหั่นผักหันมายิ้มตอบพรางเอ่ยเสียงหวานเอาใจผู้เป็นชายคู่หมั้น “รู้สึกโชคดีขึ้นมาเลยค่ะ ที่ได้พี่เป็นคู่หมั้น” “เฟ..อีกไม่กี่วันก็งานแต่งเราแล้วนะ พี่รักเฟนะ..” ดวงตากลเงยมองหน้าชายตรงหน้าอย่างมีความหมาย เฟญ่าเผยยิ้มหวานขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะเอ่ยตอบ “เฟก็รักพี่ค่ะ” อาทิตย์อมยิ้มสวมกอดหญิงสาวตัวเล็กก่อนที่มือบางจะสวมกอดเจ้าของอ้อมกอดกลับ แต่ทว่าการกระทำทั้งหมดนั้นกลับอยู่ภายไต้สายตาชายคนหนึ่งที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล้ไม่ไกลๆ เนวิลที่เดินถืออาหารเช้าของโปรดของแฟนสาวเข้ามาเพื่อเริ่มภารกิจง้อแฟน แต่เมื่อเท้ายาวก้าวเข้ามาไม่ทันไร เสียงหัวเราะสดใสของเฟญ่าก็ดังลั่นออกมาถึงหน้าประตู เขายืนมองอยู่นานจนกระทั่งแฟนสาวตนเองกับชายแปลกหน้าผู้นั้นบอกรักกันพร้อมโอบกอด ในเวลา

“ผมขอค้าน!!!” ด้วยเสียงดังปริศนาดังขึ้น ทุกสายตาในงานแต่งต่างหันมามองตามที่มาของเสียง ก็พบกับชายร่างสูงโปร่งรูปร่างหน้าตาฟ้าประทานที่ย่างเข้ามายืนอยู่กลางงานพร้อมมองตรงไปบนเวที ก่อนจะตะโกนความในใจออกมาเสียงดังลั่น “เจ้าสาวคนนั้นเป็นผู้หญิงของผม แล้วผมจะไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงของผม ไปตกเป็นภรรยาคนอื่น ผมไม่เห็นด้วยกับงานแต่งนี้!! เฟญ่า!! เค้ารักเธอ!!!” เนวิลตะโกนเสียงดังสุดเหวี่ยงโดยไม่อายสายตาผู้คนนับพันที่มองมา เสียงตะโกนของเขาทำเอาคนในงานเงียบกริบไปสักพักก่อนจะมีเสียงซุบซิบนินทาดังกันมาตามหลัง “วิล!!” ในขณะที่เนวิลยืนจ้องบนเวที เสียงปริศนาอีกคนดังก้อนขึ้นมาจากข้างหลังเขาอีกครา ทำเอาคนทั้งงานต่างสับสนงุนงงหันหน้าถามกันเสียงดัง “เฟ?” คนร่างสูงหันหลังมามองตามเสียงก็ต้องคิ้วขมวดด้วยความสับสน เมื่อหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังคือแฟนสาวที่ควรไปยืนอยู่บนเวทีในเวลานี้ แล้วหากคนที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาคือหญิงคนรัก แล้วคนในชุดเจ้าสาวบนเวทีนั่นคือใคร… “เฟ มึงมาอยู่นี่ได้ไง แล้วบนเวทีนั่น…” เนวิลคิ้วแทบ