All Chapters of มาเฟียกับเมียรับจ้าง (Mpreg): Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 11กลับบ้าน             ผมกลับมาที่บ้านอีกครั้งก็พบว่าคุณนายวิมลท่านกลับมาจากยุโรปแล้ว มีของฝากจำนวนไม่น้อยถูกวางไว้บนโต๊ะในห้องรับแขก หากทว่าผมไม่ได้ดีใจกับสิ่งของเหล่านั้นเลย เพราะยังกังวลเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผม แม้กระทั่งตอนนี้ยังไม่เชื่อเลยด้วยซ้ำว่ามีหนึ่งชีวิตน้อย ๆ อยู่ในท้อง            ผมขอร้องให้คุณหมอปิดเรื่องนี้เป็นความลับไม่ให้บอกคุณนาธาน ตอนนี้จึงมีเพียงผมเท่านั้นที่รู้เรื่อง แต่เชื่อว่าคุณนายวิมลและป้าสร้อยเองก็คงจะรู้ผลลัพธ์สิ่งที่พยายาม ท่านคงหวังและรอคอยวันนี้มาโดยตลอด ผมจะทำอย่างไรดีในเมื่อตอนนี้มีพันธะเกิดขึ้นกับคนในบ้านหลังนี้แล้ว            คุณนาธานยังคงไม่ยอมกลับไปคอนโด เอาแต่ตามเฝ้าผมตลอดเวลาไม่ห่าง คล้ายกับกลัวว่าผมจะหนีไปหรือไม่ก็โทรหาคุณอั๋น ตั้งแต่กลับมาผมยังไม่พูดกับเขาสักคำ และตั้งใจว่าไม่พูดจนกว่าเ

บทที่ 13นาธานการละคร             ช่วงเวลาสามวันที่บ้าน...ผมรู้สึกว่ามันคือช่วงสุดแสนจะวิเศษนั่นเพราะมีคุณนาธาน ตั้งแต่ได้ยินว่าเขาจะบอกเลิกกับยัยซอนย่าเพื่อผม ก็เปิดใจให้เขามากขึ้น นอกจากผมแล้วแม่กับน้องชายก็เข้าถึงคุณนาธานได้มากขึ้น เขาเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย เข้ากับทุกคนในบ้านได้อย่างน่าเหลือเชื่อ หากเป็นอย่างนี้ต่อไปผมคงรักเขาได้อย่างเต็มหัวใจเป็นแน่แท้            ในระหว่างนี้เขาไม่แม้จะแตะโทรศัพท์มือถือ เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องกับผมและเจ้าหมูตอนตลอดทั้งวันทั้งคืน ความใกล้ชิดสนิทสนมนี้ทำให้ผมกล้าที่จะพูดและทำตัวเหมือนคนสนิทสนมคุ้นเคยและรู้ใจ ไม่ต่างจากคนที่ใช้คำว่าคู่ชีวิต ที่ผมประทับใจมากนั่นคือเขาลงมือทำกับข้าวให้รับประทาน ซึ่งไม่เคยเห็นภาพนี้มาก่อนเลย หากคุณนายวิมลรู้ว่าคุณนาธานได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้วท่านคงจะดีใจมาก            วันน

บทที่ 15อุบัติเหตุ             “ลูกใคร? หลานใคร? เธอมีอะไรปกปิดฉันกันแน่!”            “คือ...ไอ้หมูตอนไง ลูกผมแล้วก็เป็นหลานคุณแม่ด้วย ท่านเอ็นดูหมูตอนมาก”            “คุณแม่ไม่เคยไปที่บ้านเธอ แล้วจะรู้จักหมูตอนได้ยังไง”            “ก็ผมเอารูปถ่ายให้ดูไง ท่านเห็นแล้วเกิดเอ็นดูมันขึ้นมา เลยบอกให้ผมดูแลมันให้ดี”            เขาทำหน้าเหมือนไม่เชื่อสิ่งที่ผมเอ่ย สายตาคมคู่นั้นยังคงจ้องมองมาคล้ายกำลังจับผิด ผมจึงจ้องหน้าเขาทำตาใสแป๋ว สื่อให้รู้ว่าผมพูดความจริงและไม่มีเรื่องใดแอบแฝง เมื่อเขาไม่ได้ว่าอะไรต่อผมก็นึกขึ้นได้ ว่าตอนนี้ควรจะเก็บโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูว่ามันยังใช้งานได้ไหม     

บทที่ 17เรื่องไม่คาดคิด             เมื่อวานนี้ผมไปฝากครรภ์กับคุณหมอพิเชษฐ์ที่คลินิกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คุณหมอตรวจสุขภาพให้อย่างละเอียดอีกครั้งก็พบว่าทั้งผมและลูกมีสุขภาพแข็งแรงกันทั้งคู่ เมื่อไม่มีสิ่งใดต้องเป็นห่วงผมก็โล่งใจมากขึ้น ทุกคนคงคิดว่าคุณนาธานเป็นคนพาผมไปใช่ไหมครับ โทษที! ไม่ใช่อย่างนั้น            เมื่อวานนี้เขาติดธุระสำคัญที่สมาคมอีธาร์ เป็นการประชุมใหญ่ประจำปี บรรดามาเฟียเครือข่ายทั่วทั้งเอเชียมารวมตัวกันที่เมืองไทย คุณนาธานเป็นหัวหน้าใหญ่ของสมาคมนี้ ไม่เคยนึกมาก่อนว่าสมาคมอีธาร์จะมีเครือข่ายใหญ่โตถึงขนาดนี้ ทำให้รู้ว่าชีวิตของคุณนาธานมันอยู่สูงจนน่ากลัว ภาพลักษณ์และหน้าตาทางสังคมจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเขามาก            และวันนี้เขาก็ไม่อยู่เช่นกัน นั่นเพราะบอกว่าจะไปเคลียร์กับยัยซอนย่าให้มันจบวันนี้ ผมกับคุณนายวิมลนั่ง

บทที่ 19จะต้องลืมให้ได้             ช่วงหลายวันที่ผ่านมาผมเตรียมวางแผนทุกอย่างให้พร้อม แทบไม่มีเวลาได้คิดถึงเรื่องอื่นเลยแม้แต่น้อย ในที่สุดความฝันแรกของผมก็เป็นจริงแล้ว วันนี้มาส่งไอ้บอลขึ้นเครื่องเดินทางไปยังประเทศอังกฤษ ก่อนหน้านี้ได้ประสานงานกับฮาร์ทไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่งข้อมูลของน้องชายให้อย่างละเอียด เมื่อไปถึงสนามบินที่นั่นฮาร์ทจะมารับไอ้บอลด้วยตัวเอง            ผมไม่รู้ว่าคุณนาธานสงสัยอะไรหรือไม่ เพราะไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลย เอาแต่หลบหน้าและหาเรื่องชวนทะเลาะ ผมรู้ว่าหากมีเรื่องทะเลาะกันเขามักจะเป็นฝ่ายเดินหนีไปจากผม ไม่ต่อความยาวสาวความยืด นี่คงเป็นหนึ่งในข้อดีของผู้ชายคนนี้กระมัง            แม่ของผมเอาแต่ร้องไห้ตั้งแต่บ้านมาจนถึงสนามบิน เห็นแล้วก็แอบขำแต่ภายในใจรู้สึกไม่ต่างจากท่าน เป็นห่วงไอ้บอลไม่น้อย ไปอยู่ที่นั่นมันจ