All Chapters of You belong to me, Hirah (SPG): Chapter 11 - Chapter 20

Hirah Claire's POV. Isang simpleng handaan lang naman ang naganap dito kela manang Lora and manong Ben is celebrating his 71st birthday. Nagulat pa ako kanina sa nalamang setenta y uno na pala si manong Ben ngunit ang katawan nito ay malakas at matikas pa din. Pasimple kong tinuwid ang aking likod nang makaramdam ng pangangalay doon. Kanina pa akong nakaupo sa isang monoblock chair sa pabilog na lamesa dito sa labas ng bahay ni manang Lora dahil nga maraming kakilala si Vicenzio ay maraming nag-aaya sa kaniyang uminom muna. At first he was hesitant to leave me alone, but I told him I was fine here as long as he came back to me. This would have been the best opportunity to escape, but I knew it was a wrong move because I noticed that everyone here knew Vicenzio. He can easily find and catch me if ever. Sakto lamang ang bahay ni manang Lora, gawa din ito sa kahoy, I mean, parang lahat naman yata dito ay gawa sa kahoy. Ang lahat ng bahay at ang mga tauhan dito ay kapansin-pans

Hirah Claire’s POV. My brows immediately knotted when I heard a soft giggles coming from the kitchen when I came down from upstairs. Hinakbang ko pa ang aking mga paa upang tumungo papasok sa kusina at napairap na lamang sa hangin nang makitang nag-uusap si Loraine at Vicenzio sa mesa.Aba’t talagang tinotoo niya ang sinabi niya kagabing pupunta siya dito, huh? Nakatukod ang mga palad ni Loraine sa mesa sa tabi ni Vicenzio. Dahil nakasuot siya ng isang maikling itim na shorts at red spaghetti strap top ay halos lumuwa na ang dibdib niya at kulang na lamang ay ipahalik at isubsob niya ang mukha ni Vicenzio na nasa tabi niya.She’s smiling in a flirtatious way, may nakahanda na ding pagkain sa mesa at may isang basket na nakalapag din doon.“Good morning, love,” I said in a very delicate voice and approached Vicenzio to kiss his cheek.Okay, I need to activate my acting skills to tease the flirtatious woman here.Kaagad kong nakita kung paanong nag bago ang timpla ng mukha ni Loraine

warning : read at your own risk.---"Ughhh, Vicenzio!" I moaned loudly in between our hungry kisses when I felt his hardness poking me in between my thighs. Some kind of electricity flowed through my muscles, I felt like I was going to explode at any moment.I was about to push his broad-steel-like shoulder but he quickly caught both of my hands and held them with his right hand so effortlessly.I noticed that he always likes this position of ours— Him sitting on the chair, and I am sitting on his lap while he holds both of my hands behind my back. It's as if he doesn't want to be disturbed by what he's doing. Pakiramdam ko ay lalagnatin ako anumang oras nang maramdaman gumapang ang kaliwang kamay ni Vicenzio sa loob ng aking damit at nanindig na lamang ang aking balahibo nang naramdaman ko ang kaniyang magaspang at mainit na palad saaking likuran. The warmth of his palm and its roughness burned my skin."Fuck," Malutong na mura ni Vicenzio sa gitna ng halikan naming dalawa. Hin

“Your boyfriend, who is he?” Ulit niya. My boyfriend? Eh, hindi pa nga ako nag kakanobyo! Siya nga itong unang nakahalik sa akin! Siya ang lahat ng una ko! Kahit doong nangyari saamin sa kitchen! Shit. “Hindi ko alam ang sinasabi mo,” Sambit ko sa kaniya at nilingon siya. Sumalubong lamang sa akin ang kanyang perpektong panga. Deretsang nakatingin ang lalaki sa karagatan, kitang kita ko ang mumunting balbas nito sa kanyang panga at kung paano iyong mag igting. “You said you had a boyfriend when you ran away from me,” Kahit na mahinahon ang boses niya ay hindi makatakas ang pagtitimpi roon. I bit my lower lip. Shit. Oo nga pala, nagsinungaling ako sa kaniyang may nobyo na ako! “Now tell me, who's your boyfriend?” Bumagsak ang matalim at madilim niyang mga mata sa akin. Kaagad na nagimbal ang sistema ko nang mag ang mga mata naming dalawa. Ngayon, kitang kita ko na ang kaniyang peklat. Dahil sa peklat niyang iyon ay nahati ang kaniyang makapal na kilay sa isang kaakit-aki

Vicenzio's presence beside me is too overwhelming. Nangatal ang tuhod ko lalo pa nang maramdamang humawak ang kamay niya sa baiwang ko. He's wearing a white t-shirt paired with gray adidas cotton shorts. Sa simpleng kasuotan niya lamang iyon ay tila modelo na ang lalaki sa aking paningin, dagdag pa ang prente nitong pigura na nakatayo at nakapamulsa."Nag tatanong lang siya kung nasaan ang banyo," I managed to answer.Gusto kong palakpakan ang sarili! Dahil sa kabila ng kaba na namuo sa aking sistema, ay nakasagot ako ng buo sa kanya-walang kahit anong pagka-utal. Napalunok ako nang mas humigpit ang pagkakahawak ni Vicenzio sa aking baiwang.Nag tama ang mga mata naming dalawa nang nilingon ko siya. His cold grey eyes darted mine. His lips thinned and his jaw tightened. Ngunit tila nabunutan ako ng tinik sa dibdib nang makitang tipid na tumango si Vicenzio."Banyo 'yan," Tipid na wika ni Vicenzio sabay turo sa pintuan na hindi kalayuan sa dining area.Mataman akong binalingan ni Brand