All Chapters of You belong to me, Hirah (SPG): Chapter 21 - Chapter 28

Napangiti ako nang dinampian niya ng halik ang aking kamay habang ako, pinagmamasdan ko lamang siya sa kanyang ginagawa. Ilang segundo pa ay napagod na ang paa ko sa pananatiling nakalutang, ngunit bago ko pa sabihin iyon kay Vicenzio ay mabilis siyang tumalikod."Humawak ka sa likod ko." Aniya, mabilis na akong humawak at napangiti na lamang ako nang wala siyang kahirap hirap na lumangoy patungo sa mababaw na bahagi ng kweba habang nasa likod niya ako. Tila ba hindi nakasagabal sa pag langoy niya.Umahon kaming pareho sa may batuhan. Naririnig ko ang huni ng ibon sa itaas ng puno nitong kweba. Ilang segundo ang katahimikang namutawi sa pagitan naming dalawa ni Vicenzio.Napalabi ako,"Can I ask you a question?" Sambit ko."What is it?" Kampanteng sabi niya."Ginagawa mo na ba talaga ito dati pa?""Which one?" He casually asked back. I shrugged my shoulders, "Kidnapping women?" Tanong ko at iniwas ang aking mga mata sa kaniya. Saglit siyang hindi nag salita at narinig ko ang malalim

Bigla akong nanlumo nang biglang dumagok sa akin ang reyalidad. Tama nga si Vicenzio, wala akong alam. Ngunit ang mas masakit na dumadaga sa aking dibdib ay ang sinabi ni Vicenzio na hindi ko na kilala si Daddy.Hindi ko lubos maisip na ganoon nga, para akong sinaksak ng paulit-ulit. Mas umusbong sa aking puso ang tumakas kay Vicenzio, ang kumpirmahin ang lahat kay Daddy at sabihin sa kanya na kaya naman naming dalawa. Kaya naming ayusin na mag kasama.I swallowed hard. "I've been here for two months, Vicenzio. Is my Dad okay, huh?" Namamaos na tanong ko. Uminit ang bawat sulok ng aking mga mata. Iyon na lamang ang tanging lumabas sa aking bibig kahit na marami pa sana akong itatanong kay Vicenzio, marami pa sana akong isusumbat sa kanya. Ngunit alam kong masasayang lamang ang aking boses, dahil hindi niya naman sinasagot ang bawat tanong ko.Kung ayaw niya sagutin, mas mabuting ako na lamang mismo ang kukumpirma sa lahat ng iyon.And it frustrated me thinking that he knows a lot abo

Amusement filled his eyes, "How can you say that I am mad, hmm?" Aniya, ang mga mata ay nakatuon sa akin.Pakiramdam ko ay matutunaw na ako anumang oras.Kinagat ko ang aking labi, "Y-you're avoiding me... hindi ka naman ganyan dati." My voice cracked with emotion, "I didn't see you for days and . . . I missed you." My lips trembled.His eyes drifted in my lips. His jaw tensed and it made me tremble! Shit, hindi ako makapaniwalang ginagawa ko ito ngayon! "Can you say it again?""Huh?" Napamaang ako."Can you say it again? That you missed me?" Aniya, may ngiting nakakubli sa kanyang labi.Ngumuso ako, "I miss you, Vicenzio. I miss you so much.""Damn, baby," Marahan na bulong niya.At bago ko pa man maisaksak ang lahat sa aking kokote ay nakita kong inisang hakbang niya ang pagitan naming dalawa at napapikit na lamang ako nang naramdaman ko ang malambot niyang labi na dumampi sa akin.Kumalabog ang dibdib ko sa halu-halong emosiyon at kaagad na napapikit at napahawak sa kaniyang braso

“Stay still, baby.” Nagawa niya pang mag-utos!“What the fuck, Vicenzio? You don’t know h-how to be gentle?!” I screamed in pain, ni hindi ko magawang lingunin ang lalaki dahil sa sakit. I’m a fucking virgin for Pete’s sake! “Shh, calm down. I already told you that I fuck raw and rough. Kalahati pa lang ’yan.”W-what?! That’s only half his size?!“Shh, stop crying, baby. You’re making it hard for me.” Suyo niya sakin at naramdaman ko ang marahan niyang pag halik sa aking batok. He’s a fucking jerk! Kung sana ay nag dahan-dahan siya! Shit! Ang sakit! Parang mahahati na sa dalawa ang katawan ko! He was busy kissing my nape while showering me with sweet compliments and I noticed that it helped me to distract my attention from my painful maidenhood and it gave me a strange sensation to produce another precum in my lovebuds. Naramdaman ko pang pumitikpitik ang pagkalalaki niya sa aking loob. I tried to move my hips when I felt that I’m slowly getting comfortable with his cock inside m