جميع فصول : الفصل -الفصل 100

Ngunit hindi sumagot si Hector bagkus ay hinayaan niya si Luigi sa mga gusto pa nitong sabihin. Hindi man niya aminin pero halatang interesado din talaga siyang marinig ang mga sasabihin nito. "Sa tingin ko kaya nag-confess si Anne kay Hector dahil sa alam niyang may responsibilidad siya bilang asawa at kilala siya bilang makatao! Kung sasabihin mong may nararamdaman si Anne kay Hector, amm…siguro… Wala!” Dahil dito, bahagyang dumilim ang mukha ni Hector.Paano ba naman, umaasa si Hector na ang confession ni Anne kanina ay hindi lang dahil sa responsibilidad niya sa kanilang kasal kundi mas higit pa. So ibig niyang sabihin na pinahahalagahan lang niya ang kasal na iyon at hindi dahil sa mahal siya nito. Pero dahil siya si Anne, naging sakim si Hector at gusto pa niya ng mas higit.Hindi lang ang katawan niya, kundi pati na rin ang puso niya.Gusto niyang maging ganap na sa kanya si Anne.Napabuntong-hininga si Luigi "Iisa lang ang sagot dito, Hector , kailangan mo siyang suyuin!”

ANNE POVDahil sa proposal ni Vince, hindi ko alam kung paano ko haharapin ang asawa ko. Halos mamula mula ako at nakayuko habang papasok sa ward niya sa ospital. Magalang namang bumati sa akin si Renz "Madam, maupo na po kayo dito sa dining table” Habang sinasabi ito, tinutulungan niya naman si Hector na makaupo sa kaniyang wheelchair, itinulak niya ang aking asawa patungo sa dining tabl , inihain ang dalawang lunch box, at umalis.Paglabas ni Renz, naging tahimik agad ang ward.Naunang magsalita si Hector "Kumain na tayo.""Okay." Maiksi kong tugon na medyo nahihiya, mabilis kong binuksan ang package ng takeaway at inabot ang isa kay Hector.Pagkatapos ay kumain kaming dalawa ng tahimik, walang umiimik. At walang nangahas magsalita. Umorder si Hector ng dalawang lunch box mula sa isang high-end na Western restaurant.Ang kahon ay gawa sa kahoy, at maraming maliliit na compartment sa loob. Sa mas malaking compartment, nakalagay ang isang customized na iron plate.Sa iron plate,

Pagkahiga ni Hector, iniabot niya kanyang mga kamay at bigla akong hinila dahilan para mapayakap ang aking asawa, idinikit niya ang kaniyang dibdib sa mga likod ko at ipinatong niya ang kanyang baba sa balikat ko na may kasiyahan "love, dito ka na lang muna sa tabi ko ngayong gabi?."Nag-alinlangan akong nagtanong sa kaniya “Hindi ba't napag-usapan na natin na gusto nating magsimula ng relasyon?" "Oo nga pero hindi mo ba ako kayang samahan magdamag kung tayo ay nagmamahalan?" tanong ni Hector na parang isang bagay na natural lang sa kaniya, habang mas lalo niyang hinihigpitan ang kaniyang pagkakayakap sa akin, halos idikit ito sa kanyang katawan.Nakaramdam ako ng pangangati sa leeg dahil sa pagkiskis niya ng kanyang baba sa akin, dahilan para gumalaw ako na parang isang uod at pinaliwanag niya ng may ngiti. "Siyempre hindi! Hector... huwag mong gawin 'to..." halos mapaungol na ako sa kuryenteng nararamdaman ko sa kaniyang mga simpleng pagkilos. "Huwag kang gumalaw." Bahagyang n

Nang marinig ang paratang ng magulang na tila binibintang na siya'y nangungulimbat, namutla si Ms. Leoncio at agad na nagmamadaling nagbigay-linaw:“Hindi po... hindi ito mula sa V! Regalo lang po ito ng isang mabuting kaibigan. Sabi niya mahigit isang libo lang ito, hindi... hindi naman ganoon kamahal.”Totoo ang sinabi ni Ms. Leoncio. Ang coat na suot niya ay isang high-end na imitasyon na nabili lamang niya ng humigit-kumulang isang libo.“Ahhh—” mahaba ang sagot ng magulang, “Kaya pala, imitation lang! Ngayon naiintindihan ko na.”Habang sinasabi iyon, sinulyapan ng dalawang magulang si Anne nang matalim:“Bagay na bagay sa iyo ang damit, Teacher Anne,” pabirong papuri nila bago sila tuluyang umalis.Iniwan nilang nakatayo si Ms. Leoncio, na ang mukha ay nag-iinit matapos aminin ang pagsusuot ng pekeng damit. Kahit na imitation lang iyon, ang presyo na mahigit isang libo ay isang bagay na matagal niyang pinag-isipan bago niya napilitang bilhin nang buong tapang.Paano ba naman s

Pagkatapos naming maglakad ng ilang hakbang, napansin ni Mary ang isang taong nakaupo sa wheelchair, at bigla siyang napatigil."Anne, hindi ba't asawa mo yun?"“Nasan?”“Ayon o! Kasama yung ungguy niyang alalay!” Tumingin ako sa direksyon na tinuro ni Mary at nakita ko si Renz na tinutulak ang wheelchair ni Hector papasok sa isang LV Store. “Di’ba yun si Joy? Yung kapatid ni Teacher Trisha?”“Hmmm o-o?!”Di nagtagal, pumasok na din si Joy.Napasimangot si Mary nang makita niya itong tila nakasunod kila Hector, mahinahon niya akong niyaya papunta sa loob “tara Anne, tignan natin sila mula sa likod ng posteng yun oh?”Nag-aalinlangan man ay pumayag na lang din ako sa sinabi ni Mary. Hindi ko alam pero parang na curious din ako kung bakit magkasunod na pumasok si Hector at Joy. Mabuti na lang at may malaking human sculpture malapit sa tindahan at may makapal na marble pillar sa tabi nito. Sa likod ng pillar, may isang bakal na upuan para magpahinga. Naglakad kaming dalawa at naupo d