Todos los capítulos de Force Marriage: Dealing With My Disabled Hot Uncle: Capítulo 301 - Capítulo 310

"Kaya, narito ako ngayon para lang itanong ito sa iyo. Kung ito ang paraan ng pamamahala ko, sang-ayon ka ba?" "Sang-ayon ako!" Kahit hindi pa alam ni Mrs. Sanvictores ang buong dahilan, mariin niyang sinabi, "Basta’t makakatulong ito sa foundation, susuportahan kita! Hindi lang suporta, kundi tutulungan pa kita kung sakaling may kaharapin kang problema." Napangiti ako. "Iyan ang gusto kong marinig, Mrs. Sanvictores." "Sa totoo lang, kung hindi ko magagawang pagandahin ang sistema sa loob, mas pipiliin ko pang huwag tumakbo bilang vice chairman. Dahil kung ganito lang din ang pamamalakad ng foundation, wala itong saysay para sa akin. Hindi ako narito para lang sa titulo. Hindi rin ako interesado sa larong pampulitika.” Tumingin ako kay Mrs. Sanvictores at ngumiti. "Ngayon... gagamitin ko na ang kapangyarihan at tulong mo." "Gusto kong hilingin sa asawa ng chairman na kuhanin ang aking election application mula sa basurahan." Pagkasabi ko noon, binuksan ko ang isang maikl

Habang nagsasalita siya, nanlumo ang mga mata ni Joana "At... at sinabi din po ni Ate Anne na nag-aalala siya na kung ipa-abort ko ang bata, baka makaapekto ito sa aking kakayahang magka-anak sa hinaharap. Kuya Vince, natatakot po ako na baka wala na akong pagkakataon na maging ina." Gumalaw ang labi ko, pero hindi ko na itinuloy ang sasabihin ko. Alam kong ginagamit ako ni Joana. Pero totoo na may epekto ang abortion surgery sa mga kababaihan, at may mga pagkakataon na hindi na sila magkakaroon ng anak sa buong buhay nila. Mahirap para sa kanya na magdalang-tao, pero hindi ibig sabihin nun na gusto ko na walang anak ang lahat. Nang sandaling iyon, lumabas ang nurse at tinawag ang pangalan ni Joana "Joana, pumasok na po kayo para sa examination." Hinanap ni Joana ang kamay ko at nagsabi sa nurse: "kapatid ko! Gusto po ni Ate Anne na samahan ako." "Okay po. private hospital naman po ito. Pwede po ang asawa, sister, tatay at nanay mo ang sumama. Walang problema po." Sinabi ng n

Natahimik ako sandali.Si Euleen? Halos sumabog na.Nang marinig ko ang salitang "baby ko" mula kay Hector, hindi ko napigilang umangat ang sulok ng aking labi. May kakaibang kilig na dumaloy sa katawan ko, at hindi ko namalayang nagpakita ako ng isang mahinhin at mahiyaing ekspresyon tulad ng isang babaeng lubos na inaalagaan.Sa kabilang banda, si Euleen naman ay mukhang aatakihin na sa puso.Binaba ko ang tawag at mabilis kong kinuha ang bag ko mula kay Euleen habang siya ay naiwang tulala pa rin, saka ako umalis na hindi man lang lumingon.Naiwan siyang nakatitig sa aking likuran, ang tingin niya ay halos magyelo sa sobrang lamig.Hindi niya inaasahan na si Hector ang lalaking kilala sa pagiging matigas at walang inuurungan ay may ganitong klaseng pagka sweet at may matinding pagpapahalaga sa babae.At ang mas masakit pa rito? Ang lahat ng ito ay para sa akin.Ako.Ako na labis niyang kinaiinisan.Paanong hindi siya magagalit nang ganoon na lang?THIRD PERSON POVSa puntong ito, l

Lumingon siya kina Mrs. Sanvictores at Mary.Tumango ang dalawa sa kanya, hudyat na handa na sila.Ilang saglit pa, isang tunog ng pagbukas ng kandado ang narinig.“Click.”Bumukas ang bakal na pinto ng detention center, at lumabas si Felyn na parang wala sa sarili.Magulo ang kanyang buhok, lukot ang kanyang suot na damit, at tila walang sigla ang kanyang mga mata habang naglalakad.Bago siya tuluyang lumabas, may sinabi pa ang isang staff ng detention center sa kanya.“Felyn, ngayong malaya ka na, sana naman ay maging mabuting tao ka na! Sumunod ka sa batas! Huwag mong balewalain ang isang paglabag. Kapag nilabag mo ulit ang batas, siguradong ipapadala ka ulit dito para sa administrative detention.”“Oh,” sagot ni Felyn nang walang emosyon, bago niya ibinaling ang tingin sa paligid, hinahanap kung sino ang sumundo sa kanya ang kanyang asawa ba? Si Elaine? O ang tatlo niyang anak na lalaki?Ngunit ang narinig lang niya ay ang sunod-sunod na pagbukas ng mga pinto ng sasakyan.Bang, b

"Naniniwala ako," sagot ko nang walang emosyon. "Pero alam mo naman ang ugali ni Papa, hindi ba? Tignan na lang natin kung paano ka niya paparusahan kapag nalaman niya ito." Sa sinabi ko kitang-kita ko kung paano siya napalunok at napaatras nang bahagya. Hindi na maitatago ang matinding takot sa kanyang mga mata. Alam niyang hindi basta-basta palalampasin ni Papa ang ganitong usapin at kilala namin pareho kung paano magalit si Papa lalo na kung malalaman niyang iniiputan siya sa ulo ni Mama. Hindi ko pa rin makalimutan ang nangyari dati , noong biglang yakapin ng isang baliw si Mama , halos mapatay na siya ni Papa sa bugbog. Dun pa nga lang sa bagay na hindi naman niya ginawa, paano pa kaya ngayon kapag nalaman ni Papa na ginamit niya ang pera ni Papa para ibigay sa ibang lalaki bilang tip? “Hindi. Hindi dapat malaman ni Rolando.” Matalim ang tingin na ibinigay sa akin ni Mama, ang kanyang mga ngipin ay mahigpit na nagkakaskasan habang nagsalita. "Hayop kang bata ka! Sabihi