บททั้งหมดของ THE WEIGHT OF THE VEIL: บทที่ 41 - บทที่ 50

Hindi ito tulad ng mga halik nila kagabi. Ito ay mas banayad, mas puno ng damdamin. Para bang ang bawat dampi ng kanyang labi ay isang pangakong hindi siya iiwan.Nagpigil si Klarise, pilit na nilalabanan ang damdaming bumabalot sa kanya. Pero paano niya iyon lalabanan kung ang puso niya mismo ang kumakampi kay Louie?Napapikit siya. Naramdaman niya ang muling pagyakap ni Louie sa kanya, mahigpit at puno ng init.“Kung may paraan lang para hindi na tayo bumalik sa realidad,” bulong ni Louie sa pagitan ng kanilang halik, “pipiliin ko ‘yon.”Marahan, puno ng emosyon, at tila walang hanggan—ganito ipinaabot ni Louie ang kanyang damdamin kay Klarise habang hinahalikan niya ito. Mas banayad na ngayon ang kanyang mga galaw, wala na ang gigil at pagnanasa ng nakaraang gabi. Ngayon, may kasamang pag-aalaga, para bang gusto niyang ipadama kay Klarise na kahit anong mangyari, hindi niya ito pababayaan.Nagpatuloy ang kanyang mga labi sa paggalugad sa kanya, pero sa halip na umalma, naramdaman n

Pagkarating nila sa bahay, hindi napigilan ni Klarise ang mapahanga. Malaki iyon, moderno ang disenyo, at tila perpekto para sa isang bagong mag-asawa.Pero para sa kanilang dalawa ni Louie?Parang hindi pa sila handa.“Nagustuhan niyo ba?” tanong ni Pilita, sabik na sabik.“Opo,” mahina niyang sagot.Nagkatinginan sila ni Louie. Pareho nilang alam—hindi pa ito ang inaasahan nilang mangyayari matapos silang mailigtas.Hindi pa sila handa.Pero may choice pa ba sila?Pagkauwi ng kanilang mga magulang, naiwan sina Klarise at Louie sa loob ng malawak na bahay. Tahimik lang silang dalawa.“Gusto mo bang makita ang kwarto?” tanong ni Louie.Tumango siya.Umakyat sila sa second floor. Binuksan ni Louie ang pinto ng master’s bedroom.Pagpasok nila sa master’s bedroom, agad napansin ni Klarise ang laki ng kama—isang bagay na dapat ay normal lang, pero sa sitwasyon nila ngayon, tila ito naging simbolo ng isang hindi maiiwasang katotohanan.Magkasama sila sa iisang bahay. Magkasama sa isang kwa

Pagkalipas ng ilang araw sa kanilang bagong bahay, unti-unting nagkaroon ng pagbabago sa pagitan nina Louie at Klarise. Dati, puro inisan, asaran, at pilitang relasyon lang ito para sa kanila—ngayon, hindi nila maipaliwanag kung bakit parang… nagiging komportable na sila sa isa’t isa.GABI SA LOOB NG BAHAYNakatayo si Klarise sa harap ng salamin, sinusuklay ang kanyang mahabang buhok habang nakasuot ng silk na nightgown. Napansin niyang hindi pa natutulog si Louie, nakahiga ito sa kama, nakatingin lang sa kanya.Tinaasan niya ito ng kilay. “Bakit mo ako tinititigan?”Ngumisi ito at umikot para humiga ng patagilid, nakasandal ang isang kamay sa pisngi. “Dati, hindi kita nakikitang ganyan.”Kumikirot ang kilay niya. “Anong ganyan?”“Relaxed,” sagot ni Louie habang pinagmamasdan siya. “Dati, puro galit ka sa akin. Laging irap, laging mura. Pero ngayon…”Nagpatuloy ito sa pagngiti. “Ngayon, parang nasasanay ka na sa’kin, wifey.”Napalunok si Klarise. May kung anong kilabot na dumaan sa ka

Sa pagkakataong ito, medyo mas relaxed siya, nagawa niyang ipasok ang kanyang ulo sa kanyang puwit. Masikip at medyo masakit, pero mayroong sensasyon na wala siyang naranasan kailanman. Pagkatapos ng ilang sandali na ang dulo ng kanyang ari ay pumapasok at lumalabas sa kanyang puwit, tumigil siya, humiga sa kama, hinila siya sa kanyang mga bisig, at niyakap siya. Ganap na nasiyahan na lampas sa inaasahan, humiga siya sa kanyang dibdib at natulog na may ngiti ng kasiyahan sa kanyang mukha.Isang mahabang, puting nakalantad na binti ang nakalaylay mula sa ilalim ng mga kumot. Ang may-ari ng binti na iyon, ang kanyang kayumangging buhok ay nagkalat nang magulo sa puting unan, ay nakahiga sa magulong kumot ng maghapong masiglang pagtatalik.Humiga siya, sinusubukang tanggihan ang pag-iral ng liwanag ng araw na sumusunod pagkatapos ng mahabang masayang tulog. Ayaw pa niyang magsimula ang araw... hindi pa nang ang init ng malambot na kama at ang mas mainit na tigas ng katawan sa tabi

Ang kanyang kaliwang kamay ay yumakap sa likod ng kanyang hita at ang kanyang kabilang kamay ay humawak dito, hinahaplos gamit ang malambot na daliri. Nararamdaman niyang pumipintig siya sa kanyang mga labi at muling gumalaw siya sa kanya...mabagal sa simula, pagkatapos ay medyo mas mabilis. Ang kanyang mga daliri ay humahawak sa kanyang buhok, ang kanyang mga balakang ay sumusunod sa galaw ng kanyang bibig, na nagdudulot ng panginginig sa kanyang katawan sa pananabik.Gusto niya ang lasa niya...nagsisimula na siyang isipin na hindi siya kailanman makakasapat. Tuwing tinitingnan niya siya, tuwing hinahawakan siya, tuwing naririnig niya ang boses nito, gusto pa niya ng higit... hindi pa siya nakaramdam ng kasakiman bago niya siya nakilala. Malayo niyang narinig ang kanyang ungol at nagbigay siya ng munting ungol bilang tugon. Nararamdaman niyang humigpit siya at alam niyang hindi na siya maghihintay pa nang matagal. Gusto niyang nasa loob siya niya. Itinaas niya ang kanyang ulo