Lahat ng Kabanata ng One Night with my Obsessed Billionaire Partner : Kabanata 81 - Kabanata 90

"Hello po Tita, nice to see you again." Magalang na wika ni, Anderson. "Hello, Anderson. Ang laki mo pa ahh, matagal rin na hindi tayo nagkita." Nakangiti naman na wika din nito. Sa kaniyang itsura, parang hindi ko pa naman siya nakita noon. Ngunit, may kung anong bumabagabag sa puso ko ngayon na tila'y nagkita na kami. Dahil, wala rin naman akong masabi. Nanatili na lamang akong tahimik sa aking kinalalagyan. "Who's she, Anderson?" Mahinahon na tanong nito, sabay tingin ulit sa akin. Mas lalong nag iba ang pakiramdam ko nang magkasalubong ang aming mga mata. "Ahmm, Tita she's my wife." "Wife??? I see." "Tsk! Mom, siya lang naman ang sinasabi ko sayong nanlandi sa fiance ko." Lumabas naman si Menda galing sa likuran ng babaeng ito. Mom? Ibig sabihin mommy niya pala ang taong 'to? Ahm, baka mas masama din ang ugali ng babaeng 'to katulad ni Menda. "Menda, anak. Don't say that. You don't know kung nakakasakit ka or not sa mga sinasabi mo. Just be kind of her. Wala tayong mag

"Ano ka ba love, ang daming nakatingin sa atin. Umayos ka nga diyan, kapag tayo matumba malalagot ka talaga sa akin." Bulalas ko rito. Halik nang halik ehh, kahit nasa gitna kami ng yelong ito. Kahit malamig rito oarang umiinit dahil sa pag-ibig na 'to."Psh, just focus para hindi tayo matumba." "Wow ahh, ikaw kaya ang mag-focus, ang likot mo ehh." Hindi ko na napigilan ang aking pagtawa. Patuloy pa rin naman kaming umaandar sa gitna nito. Habang ang iba naman na naririto ay parang kinikilig pa. Kahit hindi ko sila kilala at hindi nila kami kilala. Tila'y kumukuha sila ng litrato at video sa amin. Huhuhu, parang nakakahiya naman. First time ko lang dito tapos ganito pa."Love, tama na. Ahmm, alis na tayo parang nakaramdam ako nang gutom ehh." Aniya ko rito. Lumiyab din kasi ang tiyan ko. At syempre para na rin maka-iwas dito. Kasi, naman nakakakiliti na ehh."Okay, if that so. Aalis na tayo. Where do you want to eat ba?" Syempre nag-isip muna ako nang mabuti kung saan maganda. Kaso

"Ano ba ang ginagawa niyo dito?" Pagtataka ko naman, dahil sa ngayon dapat nasa condo lang si Pengpeng para magpahinga. "Ito namasyal, ang kulit kulit kasi ni Pengpeng ehh. Gusto niyang lumabas sa condo kaya ito pinagbigyan ko na." "Wow, hahha Mylene naman. Pero talaga na nanabik lang din ako dito sa labas kaya ito. Gusto ko talagang lumabas. Huwag kang mag-alala Nelia, dahil ayos lang ako. Kaya ko na ang sarili ko." Nakangiti naman na tugon ni Pengpeng. Halata sa kaniyang boses at itsura ang pananabik niya. Okay total wala rin naman kaming magagawa dahil sabik na sabik siya. Hindi namin siya pwedeng pigilan sa gusto niya. Habang naglalakad lakad kami, naka-sunod naman sa aming likuran si Anderson. Tahimik lang naman siya. Nang mapansin ko ang kaniyang pag-iisa. Agad akong nagpaalam sa mga kaibigan ko. "Guys, dito na muna ako sa likuran niyo. Ayos lang ba?" "Ohh sige, total walang kasama ang baby mo." Nakangising sambit naman ni Pengpeng. Hay naku may gana pa talagang mang asar.

"Anong gusto mong gawin ko? Magpanggap? Anderson, ikaw ang mas malapit at palaging nakakasama ngayon ni Nelia. Kaya dapat lang na hindi ka magsinungaling sa kaniya. Sinasabihan lang din kita dahil kilala ko kung paano magalit ang kaibigan ko. Hindi naman kita tinatakot ehh, pero kung takot bahala ka sa buhay mo. Isa pa, huwag mo rin akong takutin, dahil hindi ako takot." Madiin pa rin na boses ko. "Okay, Hahanap lang ako ng tamang oras para diyan. But now, hindi ko muna ma-isingit ang bagay na 'yan. Dahil, inuuna ko lang naman na iniisip ang kalagayan niya." BACK TO NELIA POV. PAKIRAMDAM KO PAGOD NA PAGOD NA AKO. GUSTO KO NANG UMUWI. "Peng, Mylene, umuwi na kaya tayo." Pagyaya ko na may mahinang boses. "Ano ka ba Nelia, hindi pa nga tayo nakakarating do'n ehh." Pagrereklamo ni Pengpeng. "Bilisan mo nga sa pagmaneho siyang Mylene! Ang bagal mo mukha kang pagong!" Dagdag pa niya na may masungit na boses. By the way, naka-upo kami sa likuran ng sasakyan. Samantalang si My

• • • • • Matapos kanina sa cafeteria, nagyaya ako kay Anderson na umuwi na. Kahit medyo ay hindi ko sila maintindihan nina David at Vince. Siguro dahil lang din sa babae ako. May mga bagay na hindi maintindihan ng mga babae ang isang lalaki. By the way, nandito ako sa kusina. Yes medyo nakaramdam ako ng pagod. Kaso nga lang nakaramdam din ako ng gutom. Gusto ko rin kumain ng cake ngayon. Mabuti na lang medyo may alam din ako sa paggawa nito. Oo nga pala, nagtungo si Anderson sa garden kaya mag-isa lang ako ngayon dito sa kusina. "Hmm, bakit ganun pakiramdam ko pagod ako pero gusto ko na may ginagawa ako. Anong nangyari, bakit ganito ang nararamdaman ko. Hmm, kanina din medyo nabagot ako pero atat naman ako sa labas." Mukha akong ewan dito, dahil kinakausap ko nang mag-isa ang sarili ko. 'DI' BALE NA NGA LANG SELF, FOCUS KA NA LANG. Maayos kong nilagyan ng icing ang cake na ginawa ko. Natutuwa ako dahil ang cute nito. Sana magustuhan din 'to ni, Anderson. "Ehemm, is that a ca