All Chapters of Endless life with my Billionaire Lover : Chapter 31 - Chapter 40

Jhaxien Pov'sTinatanong ng isip ko nasaan ang asawa niya? Bakit siya mag-isa at tinutuon ang atensyon niya sa akin at patuloy na ginugulo ako. Minabuti ko ng lisanin ang silid niya, dahil kung magtatagal pa ako at magpang abot kami ay ano naman ang maisipan niyang gawin. Napadaan ako sa theater room, sa unang pagkakataon ay tahimik ito, pero nanatiling nakabukas ang pinto, na parang nang-iingganyo na pasukin ko.Maliit lang ang theater room na kasya ang 15 katao, malaki ang screen na mas taas na 55 inches, mga speaker sa magkabilang dulo, na kapag nagsimulang tumugtog ay dumadagundong, na parang aabot pa ng kalapit bahay ang ingay. Madilim pa rin doondoon, ngunit may nakatawag pansin sa akinakin, nagliliwanag sa isang sulok.tinignan ko ang liwanag, nagmumula ito sa likod ng mataas at malapad na screen. Inawang ko ang pinto kahit nag-aalangan ako, hindi ako sigurado kung mayroong tao o wala.Masyado akong nacurious, xahil kahit papaano ay gusto kong malaman anv meron dito, bakit n

Jhaxien Pov's Oo gusto ko malaman, ito ang nais ng isip ko, pero sa sulok ng utak ko ay bakit parang may kung anong bagay ang nagpapabagabag sa akin, na habang tinititigan ko siya ay parang ay mali. Hindi ko matukoy. Ang mata niya kapag tumitig ay hindi ko mahulaan, nakatago roon ang mga salitang dapat ay sinasabi niya sa akin. Nag- ikot ikot siya sa may sala, may kung anong hinahanap, hangang mabaling ang tingin niya sa isang mamahaling alak, 20 years, saka niya ito dinampot; binuksan at ninamnam ang amoy. “Ano ba? Bakit hindi mo pa sabihin?” “Okay! Relax ka lang mahal kong binibini sasabihin ko naman sayo!” Ang mata niya ay nakatuon sa basong sinasalinan niya ng alak bago siya nagbalik ng tingin sa akin.—“I have a goodnews!” napakunot ang noo ko, kailan pa niya natutunan ang good news? Sa unang pagkakataon ay maririnig ko iyon sa kanya. “A-ano bang good news iyan?” garalgal kong sabi, pero hindi ko na nga dapat tinanong iyon, dahil alam ko naman na lahat ng bagay ay may k

Exellerio Fabillos Romano Point of View. “May message sayo kuya!” bungad ni Zerania ng makapasok siya sa loob ng opisina ko. Abala ang mga mata ko sa pagtingin sa bintana, habang umiinom ng alak, hindi ko siya pinagtuunan ng pansin, at nanatili lamang ako sa kinatatayuan ko. Ilang linggo na din ng makalabas ako sa ospital, tuyo na ang sugat, kahit may kaunti pang kirot. Halos araw araw at hindi nawala sa isip ko si Jhaxien. Hindi ko ‘man lang siya nagawang mabawi sa Lexford Folleir na yun. Nag-iinit ang panga ko sa tuwing naalala ko na napalayo sa akin si Jhaxien. Hindi din mawala sa pakiramdam ko ang kalagayan niya, lagi kong iniisip kung ano pakikitungo sa kanya ng taong iyon. Mabuti ba siya o masama. Bumibigat ang pakiramdam ko;Ayoko siyang magaya sa mga nababalita ko kay Lexford Folleir. Mga babaing pinagsasawaan niya at tinatapon.Pinakamalupit lalo na sa kababaihan. hindi ko matanggal sa isip ko kung ano na ngayon ang kalagayan niya. Kumusta na ba siya? Pinapahir

Chapter 37:Jhaxien Montejas Point of View.Nang magsalubong ang paningin namin ay hindi ko inaaaahan ang pagkikita namin. Alam kong mayaman siya bukod sa isa siyang mafia na kilala sa lugar ng Eresalde, pero hindi ko aakalain na pati ang gintong gusali na parang palasyo sa laki ay pagmamay ari niya.Pero nagdadalawang isip ako kung siya nga ba talaga ang may -ari nito?Wala siyang nabanggit noong panahon naroon oa ako sa piling niya. Marahil nga na hindi ko pa talaga siya kilalang lubos. Tumayo siya at nagsimulang maglakad papalapit sa akin. “Bakit narito ka? May transaction ka din ba kay Monte Falco?” Nang makalapit siya ay yumakap siya sa akin ng mahigpit. “Sinabi ko naman sayo, gagawan ko ng paraan ang pagkikita natin!” napakunot ang noo ko.Inaasahan ba niya ang pagdating ko rito? Hindi ko alam kung ano ang una ko dapat mararamdaman, para akong nanaginip dahil nasa harap ko na siya at nayayakap. “Nasaan si Monte falco bakit ikaw ang narito?”“Katulad noon sa simbahan, hi

Chapter 39Jhaxien Montejas point of view.Habol hininga ako ng makalabas ng kwarto si Lexford, hindi ko inaasahan ang pagpasok niya.Akala ko ay malinaw sa kanya na gusto ko ng space, talaga namang upredictable siya. Bumangon ako sa kama, humanap ako ng damit, mabilis akong nagbihis, iniisip ko na baka bigla niya akong balikan at may gawin siya sa akin. Tinungo ko ang pinto at isinara ng maigi.Hanggang napabuntong hininga na lang ako. Ayoko na ng iba, ang gusto ko lang ay si Exell. At habang tinititigan ko si Lexford ng matagal ay takot na takot pa rin ako sa kanya. Kahit hindi ko naman nakita na pinatay niya si Lina, minsan sumasagi sa sip ko na magtanong. Napatingin ako sa CCTV, gusto kong lumapit roon at magsalita, pero baka wala naman itong speaker para marinig ang boses ko. Gusto ko rin sana lumabas pero, for sure gising pa rin si Lexford at guluhin ang pagmumuni muni ko,lalo pa at baka nga sa akin na naman nakapokus ang camera niya. Bumalik ako sa kama, naisipan kong man