Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ의 모든 챕터: 챕터 281 - 챕터 290

“อ้าว น้องคะนิ้งปะครับ”ฉันทำหน้าตื่น เพราะระหว่างที่กำลังจะทานอาหารที่พี่เพทายสั่งมา อยู่ดีๆ ก็มีคนเข้ามาทัก แล้วฉันก็เห็นว่าเป็นพี่โยธาคณะวิศวะในตอนนั้นฉันรีบหันกลับไปมองฉลามทันที เพราะเป็นห่วงว่าเขาจะโกรธอะไรมั้ย แต่พอหันกลับไปฉันก็เห็นว่าฉลามยังคงเสิร์ฟอาหารให้ลูกค้าตามปกติ เขาคงมองไม่เห็น ในขณะที่พี่เพทายเองก็มองฉันเหมือนอยากจะถามกลายๆ ว่าคนพวกนี้เป็นใคร“เอ่อ... รุ่นพี่ที่มหาลัยของนิ้งเองค่ะ” ฉันตอบสายตาของพี่เพทาย ในขณะที่พี่โยธาเองก็เลือกที่จะนั่งที่นั่งที่อยู่ใกล้ๆ กับฉันที่สุดเขามองใบหน้าของฉันอยู่สักพักจนฉันต้องมองเขากลับไป แล้วพี่โยธาก็ส่งยิ้มให้“วันนี้ก็น่ารัก” เขาชมฉันด้วย ฉันชะงักไปเลยอ่ะ แต่มันไม่เหมือนความรู้สึกเวลาที่โดนฉลามชมเลย... ฉันลำบากใจอยู่นิดหน่อย“เอ่อ... ขอบคุณค่ะ”“แล้วแฟนคนนั้นไม่มาเหรอ?” เขาถามขึ้นมายิ้มๆ แต่ตรงประเด็นเสียจนฉันชะงักไปเลย พี่เพทายขมวดคิ้วทันที เธอคงสังเกตเขาอยู่เงียบๆ“... แฟนนิ้งทำงานอยู่ค่ะ”“ไหน” เขาถาม แล้วมองตามไป พอเขาเห็นฉลาม ในวินาทีนั้นพี่โยธาก็หันไปมองหน้าเพื่อนของเขา เหมือนส่งสัญญาณอะไรบางอย่างให้กันเขายกมือขึ้นเรียกฉลามทั

และใช่ ผมขับมอไซค์พาเธอมาที่สนามเด็กเล่นจริงอย่างที่เธอพูดไว้เราเดินไปนั่งชิงช้าด้วยกัน ผมเลยจุดบุหรี่ดูดอีกมวน แล้วพ่นควันออกมาแบบไม่ได้พูดเหี้ยไรมาก ผมแม่งเหนื่อยไงร่างเล็กที่นั่งชิงช้าอยู่ข้างๆ ผมมองหน้าผมอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะคว้าบุหรี่ออกจากปากผม“พอได้แล้ว” เธอพูดกับผมว่างั้น แล้วทิ้งบุหรี่ลงบนพื้น “สูบแบบนี้เดี๋ยวฉลามจะป่วยได้นะ”“ก็เครียดไง” ผมพูดกลับไป แล้วลูบหัวตัวเอง“...”“โคตรเครียดเลย”“... อย่าเครียดเลยจ้ะ” นิ้งพูดกับผมเสียงอ่อนลง เธอเอื้อมมือออกมาบีบมือผมเบาๆ “เราจะอยู่ข้างๆ ฉลามนะ”“...”“จะไม่ไปไหนด้วย”“แต่เราวางแผนไว้แล้วไง” ผมสารภาพออกมาตรงๆ “เราจะเก็บตังค์ซื้อรถ พาเธอไปเที่ยว อยากให้เธอมีความสุข”“...”“ถ้าไม่มีงานนี้เงินแม่งก็ไม่พอ”“เที่ยวแค่ตรงนี้ก่อนก็ได้นะ” นิ้งสั่นหน้า เธอเหมือนไม่อยากให้ผมคิดเยอะ “เราได้อยู่กับฉลามเราก็พอใจแล้ว”“น่ารักว่ะ” ผมใจพองๆ จนต้องชม เพราะพอเป็นนิ้งพูดผมก็คิดว่าช่างแม่งได้ทุกอย่าง“...”“ขอจูบทีนึงได้ปะ”นิ้งหน้าแดง เธอชะงักไปแปปนึง ก่อนที่ต่อมาจะก้มหน้างุดแล้วดึงข้อมือผมให้เข้าไปในบ้านของเล่นด้วยกันตอนนั้นผมรู้เลยว่ะ แม่งขึ้นม

ผมไม่ได้คุยไรกับเจ๊มากกว่านั้น แต่ก็มาทำงานต่อ ช่วงนี้ผมทำไรก็มีแต่หน้านิ้งขึ้นมา ไม่ค่อยอยากสุงสิงกับใครนอกจากเมีย แบบนี้ไม่รู้จะเรียกไรแล้วว่ะนอกจากคำว่ากำลังอยู่ในช่วงหลงเมีย ผมหลงเธอหนักขึ้นทุกวัน ตั้งแต่โดนเธออ้อน ยันตอนนี้ที่เรากลับมาดีกันผมว่าผมกำลังจะรักเธอมากขึ้นกว่าเดิมแล้วเวลาผมรักใครมากๆ อารมณ์แม่งจะรุนแรงขึ้น ผมแม่งจะเป็นพวกหัวรุนแรง ถ้าเป็นสัตว์ก็คงเป็นกระทิง ผมพูดตรงๆ ว่าแค่ใครแตะของรักผม ผมก็จะพุ่งเข้าใส่แล้วชนแม่งให้ยับแล้วตอนนี้ผมก็กำลังเป็นอาการนี้อยู่เลยว่ะเออ ผมว่าผมกำลังเป็นจริงว่ะ เป็นหนักด้วยผมมารับนิ้งเหมือนปกติไงวันนี้ แต่ที่ไม่ปกติคือผมเห็นเธออยู่กับไอ้เด็กที่ชื่อว่าแจ๊คไรนั่น ผมรู้ว่านิ้งไม่มีไรกับมัน แต่มันดิจะคิดไรกับเธอมั้ยผมไม่ไว้ใจว่ะ แล้วผมก็โคตรไม่ชอบผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับเมียผม“นิ้ง” ผมไม่แคร์ว่าแม่งจะดูไม่ดีถ้าเข้าไปดึงเธอกลับตอนนี้ แต่พอไม่พอใจอะไรแม่งก็ขวางหูขวางตาผมไปหมดผมดึงแขนเธอออกมาจากที่นั่งอยู่กับมัน แล้วนิ้งก็เบิกตากว้างตอนที่หันมาเจอผมที่ยืนเดาะลิ้นแล้วจับข้อมือเธออยู่ผมจ้องหน้าไอ้แจ๊ค ไม่พูดอะไรแล้วลากเธอแล้วหยิบกระเป๋

[SALAMDU : SIDE]เดี๋ยวนี้เหมือนนิ้งคุมผมอยู่เลยว่ะ คิดงั้นปะ“ฉลามมารับเราช้าอีกแล้วนะวันนี้” ผมทำหน้าเซ็งตอนที่มารับเธอแล้วโดนเมียเหวี่ยงใส่ หลังๆ ตั้งแต่ที่อ้อนผมได้แล้วผมแพ้ทาง นิ้งก็ชอบทำตัวเป็นมนุษย์เมียกับผม ขี้บ่น โคตรขี้บ่น พอบ่นเสร็จก็ถึงมาอ้อนผมก็สู้ไม่ได้ดิ ใครจะกล้า“ก็รถแม่งติด” ผมอ้างว่างั้น แต่จริงๆ แวะดูดบุหรี่สองมวนก่อนมา เลยช้า“ไม่เชื่อหรอก... สูบบุหรี่อีกแล้วใช่มั้ย” เธอพูดแล้วตีปากผมเบาๆ รู้ได้ไงวะ โคตรเก่งอ่ะ “นิสัยไม่ดี เราบอกให้ลดลงตั้งนานแล้วก็ไม่ยอมลด”“เฮ้ย นิ้ง เจ็บเนี่ย” ผมพูดแล้วดึงมือเธอออกเพราะนิ้งเล่นตีปากผมไม่หยุด เมนส์มาเหรอวะ แต่รู้สึกว่าเพิ่งจะหมดไปไม่ใช่ไง “ตีอยู่ได้”“เราจะโกรธแล้วนะ” เธอทำหน้ามุ่ยใส่ผม แล้วฟาดไหล่ผมเบาๆ อีกที “เรารออยู่ตั้งนาน มารับก็ช้า ยังจะโกหกอีก น่าตีๆ”“นิ้ง ตีอีกทีจะไม่ทนแล้วนะเว้ย” ผมพูดอย่างหงุดหงิด ช่วงนี้ชอบลงมือกับผมจังวะ เอะอะไรไม่พอใจก็ตี ตีแม่งเข้าไป คนนะเว้ยไม่ใช่ควาย จะเฆี่ยนไรทุกวัน“นะ... นิสัย” เธอว่าผม แล้วกอดอกอย่างน่ารัก“ขึ้นรถมา แล้วเลิกบ่น” ผมพูดแล้วพยักหน้าส่งไปทางเบาะหลัง ถ้าเล่นตัวไม่ยอมขึ้นอีกผมจะ

ฉันยอมรับว่าช่วงนี้ฉันเอาแต่ใจกับเขามากแต่เพราะฉันไม่อยากให้ฉลามกลับไปทำงานในที่ที่มีผู้หญิงคนนั้นอีก ฉันเลยขอให้เขามาอยู่ที่ห้องด้วย แล้วฉันคิดว่าคืนนี้จะอยู่แต่กับเขาไม่ไปไหนเพราะฉันรู้สึกว่าตอนที่เธอจูบฉลาม ฉันเหมือนดูแลเขาไม่ดีเลย... ฉันไม่อยากให้ฉลามไปเป็นของคนอื่นฉลามเข้ามาในห้องพร้อมๆ กันกับฉัน เราสบตากันตอนนั้น แล้วฉันก็เห็นริมฝีปากของเขา ฉันสะอื้นออกมาอีก เพราะมันเจ็บจริงๆ ที่เห็นภาพนั้น ถึงฉลามจะไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่ม แล้วฉลามก็ไม่ผิด... แต่ฉันห้ามตัวเองไม่ให้เจ็บไม่ได้จริงๆฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ เขา เห็นว่าใบหน้าของฉลามมีรอยแดงที่ข้างแก้ม ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้เลยเผลอตบหน้าเขาไป แต่ก็ยั้งแรงไว้ได้ก่อนเพราะฉันรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นฝ่ายผิดอะไรเราผ่านอะไรมาด้วยกันมากแล้ว ฉันควรที่จะหนักแน่นสิ“... เราขอโทษที่ตบฉลามนะ” ฉันพูดกับเขา ลูบข้างแก้มของเขาเบาๆ จนฉลามที่จ้องหน้าฉันอยู่เลื่อนมือขึ้นมาบีบข้อมือฉันเบาๆ“ช่างเหอะ”“...”“นิ้งไม่โกรธก็ดีอยู่”ฉันสบตาเขากลับอีกครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆ ขยับใบหน้าเข้าไปจนชิดกับเขา แล้วจูบเขาเบาๆฉันอยากลบสิ่งที่เธอทำออกไปฉลามรั้งเอวฉันไว้ เขาจูบฉันกล