บททั้งหมดของ The Zillionaire's Abandoned Wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

Dahil napasarap sa kwentuhan, nag-over break tuloy siya. Matapos masiguro na nakaalis na ang sasakyan ng kaniyang Lola Thallia sa vicinity ng restaurant, agad na rin siyang bumalik sa kumpanya. Wala ang maalin man kina Calix o Yuan kaya walang nakapansin sa kaniyang pagbalik nang late. Nang hapon ding iyon, pagkatapos ng trabaho ni Trixie, umuwi muna siya upang kunin ang mga regalong inihanda niya para sa matanda at matandang lalaki ng pamilya Valderama. Nang matapos dito, sumakay siya sa kotse at nagtungo sa lumang bahay kung saan nakatira ang matanda ginang. Ang lumang bahay ng pamilya Valderama ay matatagpuan sa labas ng Maynila. Isa itong lugar sa Batangas na napapalibutan ng magagandang bundok at ilog. Dahil nakatayo sa gitna ng malawak na lupaing pag-aari ng mga Valderama, tahimik at presko ang paligid. Tamang-tama para sa matatanda. Ang tanging problema lang ay malayo ito sa siyudad. Maging ang town proper ng bayan ay aabutin pa ng ilang minuto bago mo marating.

Matapos ang hapunan, nagpasya ang lahat na sa sala na ituloy ang kwentuhan at doon na lang ang dessert set-up. Tulad ng dati, gusto ng matandang ginang na laging malapit sa isa't-isa si Trixie at Sebastian. Kaya naman wala nang nagawa ang dalawa nang pinaupo silang magkatabi nito. But to no avail, just like in the old times, Sebastian wouldn’t even spare Trixie a glance. Ayaw sanang umupo ni Trixie sa tabi nito, pero hindi rin maganda kung patuloy niyang tatanggihan ang matandang ginang. Natatakot siyang baka magdamdam pa ito. Hindi naman gusto ni Trixie na magkasakit ang matanda dahil lang sa pabor na hindi niya ginawa pero kayang-kaya niya naman gawin. Hindi niya tuloy maiwasan na mailang sa lalaki dahil ito ang unang pagkakataon, makalipas ang ilang buwan, na nagkadikit sila nang ganito kalapit ni Seb. Sa sobrang lapit, malinaw niya pa ngang naamoy ang pamilyar na pabango ng lalaki. Mapait siyang napangiti sa sarili dahil hanggang ngayon pala ay gamit pa nito ang pabangong

Nang maalala ni Xyza ang karera mamayang gabi ng kaniyang tita mommy, kahit masama ang gising, napuno ng saya at excitement ang bata.Excited na siyang makita si Wendy na nakasuot ng isang cool at magandang damit!Dali-dali siyang nagbihis. Kumukanta at kumekendeng pa habang nagsusuot ng damit. Matapos magbihis, kinuha niya ang cellphone niya at chineck ito.Ngunit agad ding napakunot ang kaniyang noo nang makitang wala pang mensahe ang kaniyang tita mommy.Dati kasi, kapag nagmemesaage siya kay Wendy, mabilis itong sumasagot. Pero ngayon, tapos na lang siyang mag-ayos, wala pa ring reply si Wendy."Is she mad at me? Oh no, I can't take that!"Nabahala siya sa ideyang iyon, kaya dali-dali siyang magpadala ng sunod-sunod na mensahe.[Tita Mommy, are you mad at me po?][Why aren't you replying to my message po?][Tita Mommy, I'm sorry if Mom will be the one sending me to school. You know naman po na ikaw mas gusto ko, ‘di ba?. Tita Mommy, don't be mad at me po, please?]Matagal siyang n

Ang batang si Tantan ay napaka-sweet at cute. May bilugan itong mukha at malalim na biloy sa mga pisngi kaya naman lahat ng nakakakita sa kanya ay hindi mapigilang manggigil sa bata. Bukod pa doon, bibo rin ito at palangiti kaya kilalang-kilala ito ng mga tao sa subdivision na tinitirahan ni Trixie.Kahit saan mo tingnan, hindi mo masasabi na pangit o nakakairita ang bata. Kaya naman lumaki itong laging pinupuri ng mga tao.Nang marinig sa kauna-unahang pagkakataon ang ganitong pang-aalispusta mula sa iba, biglang gusto na lang ni Tantan na lamunin ng lupa. Hindi niya matanggap na sa kabila ng pagiging mabait at masunurin niya, sasabihan lang siya ng ibang bata ng ganoon.Hindi na napigilan ni Tantan ang sama ng loob na nararamdaman kaya lalo pang kumapit ito kay Trixie at doon pumalahaw ng iyak.Agad naman siyang niyakap ni Trixie para aluin."Hush, Tantan, hindi… hindi totoo ang sinabi niya. ‘Wag ka nang umiyak. Hindi ka pangit, walang pangit na nilikha si Jesus, okay? Ang totoo ni

“Hello? Xyza?" Napukaw ang atensiyon ni Xyza nang tawagin siya ni Wendy. Napatulala pala siya ng sandali nang maalala ang pagkasabik niya kanina sa luto ni Trixie.Na-guilty tuloy siya dahil si Trixie ang iniisip niya gayong ang kaniyang tita mommy ang kaharap niya ngayon. Para makabawi, mas naging naging masiyahin siya sa harap ng camera. Inisa-isa na rin niya ang paborito niyang pagkain kay Wendy. Tahimik namang nakikinig si Sebastian. Pinapanood niya na lang kung paano mag-bonding ang katabi niya at ang anak niyang si Xyza. Sanay na siya sa kulitan ng mga ito. Bihirang makisali si Sebastian sa usapan ng nga ito Tahimik lang siyang kumakain gamit ang kutsilyo at tinidor.Nang matapos si Xyza sa pagbanggit ng mga pinaka-paborito niyang pagkain, nangingiti na lang si Wendy sa kadaldalan nito. Napansin ni Wendy na ang suot ng bata ay ang minsang pinili niya para rito na cool na damit ng minsan silang magkakasamang mag-shopping tatlo. "Ang ganda ng damit mo, Xyza! Bagay na bagay sa