บททั้งหมดของ The Zillionaire's Abandoned Wife: บทที่ 81 - บทที่ 90

Sakto namang papasok na si Trixie sa elevator nang makasalubong niya ang kaniyang Lola Thallia. "Tapos na kayo agad?" tanong nito. "Opo, gusto ko na po sanang mamahinga, Lola," sagot ni Trixie. Mukhang may sasabihin pa sana ang matandang ginang, pero nang makita nitong paakyat din si Sebastian para magpalit ng damit, napabuntong-hininga na lang ito. Umaasa talaga itong may mangyayari sa kanila, pero nang makita nitong malayo pa rin ang distansya nilang dalawa, alam niyang wala na namang nangyari. Isa na naman itong bigong plano. Napabuntong-hininga na lang ang matandang ginang at nagsalita. "May kaibigan ako na nagpapagamot dito. She will meet me today, hindi niyo muna ako makikita. Mag-enjoy na lang kayo rito." Pinisil nito nang mahina ang kamay ni Trixie, saka lumingon kay Sebastian. "Huwag mong aawayin si Trixie, naiintindihan mo?" bilin nito. "I know, Lola," sagot ni Sebastian. Nang mga sandaling iyon, bumukas ang isa pang elevator at lumabas si Ysabel. Medyo nagulat

Iyon pala, ka-video chat ni Helios si Yanyan. Ipinapakita ni Helios sa bata ang mga puno ng mansanas para makita niya ito at nangakong mamimitas siya ng ilan para dalhin kina Yanyan kinabukasan. Hindi niya akalaing masasalubong niya si Trixie sa bundok. Kahit ilang beses na silang nagkita noon at kahit minsan ay natulungan na rin siya ni Helios, nanatiling mailap si Trixie sa kanya. Nanlamig ang ekspresyon ni Trixie nang makita ito, ngunit lumambot ito nang marinig ang boses ni Yanyan. Napansin ni Helios ang maliliit na kilos na iyon ng babae. Hindi siya lumapit kaagad, sa halip ay nagtanong lamang, "Yanyan wants to talk to you, okay lang ba?" Naalala ni Trixie ang araw na lumabas siya mula sa sanatorium, magulo at mabigat ang pakiramdam niya noon. Nang araw ring iyon, dahil gustong makipaglaro ni Yanyan sa kanya, nalibang din siya. Pakiramdam pa nga ni Trixie ay si Yanyan pa ang nagbigay ng lakas ng loob sa kanya para makawala sa lungkot na bumabalot sa kanya ng mga ora

Pagbaba ni Sebastian sa hagdan, abala na sina Ysabel at ang iba pa sa pagkain.Nagulat ang lahat nang makita na siya lang ang bumaba.Katulad ni Xyza, inakala rin nilang ngayon mismong si Sebastian ang tumawag kay Trixie, imposibleng tanggihan siya nito.Pero sa kanilang lahat, si Wendy lang ang malawak na malawak ang ngiti.Hindi napigilang magtanong ni Helios, "Why are you alone? She didn't want to join us?""Obviously.""Maybe, you didn't really call her? Akala ko ba at lagi siyang sumusunod sa’yo? Inaasahan ko nang bababa siya kasama mo dahil ikaw na ang tumawag. It's so lonely eating alone, can't you consider that?” untag pa ni Helios. "Are you saying, I just wasted my time going upstairs but I didn't really talk to her? Are you kidding me? At isa pa, why do you seem so concerned for her?” iritadong sunod sunod na tanong ni Sebastian. Naiirita na nga siya na nagagawa na siya ngayong tanggihan ni Trixie, tapos dadagadagan pa nang paulit-ulit na tanong ni Helios. For no reason,

Ngunit ang librong iyon, bukod sa ilang anotasyong isinulat niya noong una niya itong binasa, ay wala namang mahalagang impormasyon tungkol sa pulong ng kumpanya sa araw na iyon. Kaya naman kalmado niyang sinabi, "Kaunti lang." Tiningnan siya ni Sebastian at sinabing, "Alright, I'll just tell you beforehand next time." May susunod pa? Hindi niya inakala na sa kasalukuyang estado ng kanilang relasyon ay magkakaroon pa ng pagkakataong tulad nito, na mapipilitan silang magkasama sa iisang kama dahil lamang sa sitwasyon nila sa labas. Binalik na ni Sebastian ang atensyon niya sa pagbabasa ng libro, at biglang nagsabi, "Your annotations are quite good." Isang papuri iyon para sa kanya. Pero nagkunwari si Trixie na hindi niya iyon narinig at dinala ang kanyang hair dryer sa banyo upang patuyuin doon ang kanyang buhok. Matapos niyang patuyuin ang kanyang buhok, naroon pa rin si Sebastian at patuloy na nagbabasa. Pagkatapos ng kanyang skin care routine, humiga si Trixie sa kabi

Binuksan ni Sebastian ang imbitasyon at tiningnan iyon.“70th birthday?" "Oo," sagot ni Trixie. Sa pagkakataong ito, hindi na siya nagtanong kung may oras ba si Sebastian gaya ng dati, o nakiusap na sana’y maglaan ito ng oras para dumalo. Sa halip, sinabi lang niya, "Pakisabi na lang sa mga magulang mo."Hindi niya alam kung napansin ni Sebastian na ngayong pagkakataon ay hindi na siya nagtanong kung may oras ba ito sa gabing iyon.Tinitigan lang siya ni Sebastian sandali, pagkatapos ay isinantabi ang imbitasyon at sinabing, "Alright."Pagkasabi nito, tumalikod na siya at pumasok sa banyo.Sinundan ni Trixie ng tingin ang kanyang likuran, pagkatapos ay tinipon niya ang mga gamit at isinabit ang hair dryer. Lumabas siya ng kwarto at nagtungo sa kwarto ni Xyza para tulungan itong maligo.Halos isang oras ang lumipas bago natapos ni Trixie ang pagpapaligo, paghuhugas ng buhok, at pagpapatuyo nito kay Xyza.Muling yumakap si Xyza sa kanya at naglambing. "Mommy, pwede po bang dito ka ma