Pagmulat ng mga mata ni Trixie, parang may malabong ulap sa kanyang isipan. Naninibago siya sa bigat ng kanyang ulo, para bang naparami ang nainom niya kagabi, kahit alam naman niyang ni hindi siya naglakad palabas ng kwarto nila. Mabagal siyang bumangon, napansin niyang siya na lang ang nasa kama. Muli siyang dumapa sa unan, naramdaman pa niya ang banayad na halimuyak ng shampoo ni Sebastian na lumapat doon. Bakit parang... Umiling siya at pinilit burahin ang alaalang tila pilit na lumulutang sa kanyang isipan. Mga halik, mga dampi ng palad sa kanyang balat, at init na tila bumalot sa kanila kagabi? Ano? Napapikit siya, sinapo ang ulo na tila sumasabog sa sakit. "Ano bang nangyari kagabi?" tanong niya sa sarili. Matapos maghilamos, magbihis, at bumaba, nakita niyang gising na rin ang matandang ginang. Nakangiti ito habang naghahanda ng almusal. “Ang tagal mong gumising, hija,” biro ng matanda. “Mukhang napagod ka kagabi, ah?” Natigilan si Trixie, nagtatakang napangiti.
閱讀更多
