เพื่อนพ่อขอจัดหนัก のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

จู่ๆ ปุยฝ้ายก็เอามือปิดหน้าร้องไห้ สะอึกสะอื้นอยู่กับอกของเรวัฒน์ ด้วยรู้ดีว่าภายหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้… ชีวิตของหล่อนจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกรักเรวัฒน์ขึ้นมาจับใจ ชีวิตนี้หล่อนคงขาดเขาไม่ได้แล้ว“หนูไม่ได้ใจง่ายหรอกจ้ะ… ลุงเข้าใจ เราสองคนก็แค่พลั้งเผลอทำตามความต้องการของหัวใจ หนูไม่ต้องเสียใจในสิ่งที่ทำ ลุงพร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง ถ้าทำได้… นี่ถ้าหนูเรียนจบในวันสองวันลุงจะขอหนูแต่งงานให้รู้แล้วรู้รอด”เสียงของเรวัฒน์หนักแน่นจริงจังอีกสัปดาห์ต่อมา“หนูฝ้ายคะ… วันนี้ลุงจะพาไปกินข้าวในเมืองดีไหมคะ”เรวัฒน์ถามเมื่อขับรถกระบะเข้ามาถึงบ้านแล้วได้เจอหน้าสาวน้อยที่นั่งมองนาฬิกา รอเขาอย่างใจจดใจจ่อว่าเมื่อไรจะกลับเข้ามาบ้าน“เย้… คุณลุงใจดีจัง”หญิงสาวกระโดดโลดเต้นราวกับเด็กๆ“ก็หนูอยู่แต่ในฟาร์มมาสองอาทิตย์แล้วนะคะ ลุงกลัวหนูจะเบื่อ วันนี้จะพาไปกินข้าวในตัวเมืองเชียงใหม่ มีร้านอาหารอร่อยๆ มากมาย หนูเลือกได้ตามสบายเลยจ้ะ”“คุณลุงใจดีจัง”“เดี๋ยวไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวสวยๆ… แต่ไม่ต้องแต่งโป๊นะ ลุงไม่ชอบให้ผู้ชายอื่นมองหนู”น้ำเสียงบอกความหึงหวงออกมาอย่างเห็นได้ชัด“ค

เรวัฒน์กล่าวห้วนๆ “ถ้าลุงวัฒน์ไม่กิน... ฝ้ายก็ไม่กินค่ะ”หญิงสาวกล่าว ปลายจมูกโด่งที่เชิดรั้นช่วยยืนยันในความเป็นคนดื้อ“ถ้าไม่กินก็กลับ” “ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะคะลุงวัฒน์”ปุยฝ้ายเสียงอ่อนลง รู้ว่าความรักทำให้หล่อนแคร์ความรู้สึกของผู้ชายคนนี้มากมาย คนอะไรแสนงอนเหลือเกิน “ลุงวัฒน์โกรธเรื่องซันนี่ใช่ไหมคะ”ปุยฝ้ายถามตรงๆ หล่อนพอจะเดาได้ เรื่องขี้หึงไม่มีใครเกินผู้ชายคนนี้ “เปล่า…ไม่ได้โกรธอะไรทั้งนั้น”คนปากแข็งตอบไม่ตรงกับความจริง“ไม่จริงค่ะ เพราะก่อนหน้าที่จะเจอซันนี่ลุงวัฒน์ก็ยังอารมณ์ดีอยู่เลยนี่คะ…โถ… อย่าโกรธนะคะ ซันนี่แค่เพื่อนร่วมชั้นเรียน”ปุยฝ้ายไม่อยากให้เรวัฒน์เข้าใจผิด “ให้มันจริงเถอะ”เรวัฒน์กล่าวพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม นั่งอยู่ในร้านต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็พากันขับรถออกมาตลอดเส้นทางนับตั้งแต่ร้านอาหารจนกลับมาถึงบ้าน ไม่มีคำพูดแม้แต่คำเดียวจะหลุดออกมาจากริมฝีปากของเรวัฒน์ จนกระทั่งรถของเขาแล่นเข้ามาจอดสนิทในโรงจอดรถ“โกรธลุงใช่ไหม?”เรวัฒน์เป็นคนเริ่มประโยคแรก ภายหลังจากที่นิ่งเงียบกันอยู่นานจนกลายเป็นความอึดอัด“อย่าโกรธลุงเลยนะคะ”

เรวัฒน์ทนมองไม่ไหว รีบครอบริมฝีปากประกบหัวนมอย่างแรงเสียงดังจ๊วบ ทั้งเลียทั้งกะซวกดูดสลับไปมาทั้งสองข้างจนหญิงสาวร้องคราง ขนลุกซู่ มือไม้อ่อนเปลี้ยหวามไหว “ซี้ด... ลุงวัฒน์ขาหนูเสียว”สาวน้อยพริ้มตา ครวญครางเสียงสั่นพร่า เรวัฒน์กระตุกยิ้มได้ใจ ก็แน่ละสิเขาตั้งใจโลมเล้าให้หล่อนเสียว ได้ทีก็ทั้งดูดทั้งไซ้สองเต้าอวบใหญ่เมามัน หนั่นเนื้อสาวขาวเนียนจนเห็นเส้นเลือดสีเขียว กระจายเป็นสายรางๆ อยู่ภายใต้ผิวบอบบางน่าจูบน่าฟัด“อูย… ลุงวัฒน์ขาหัวนมหนูแดงหมดแล้ว”หญิงสาวหลับตาพริ้ม เรวัฒน์รู้ว่าหล่อนเริ่มหวามไหวมีอารมณ์ ยืนยันด้วยหัวนมทั้งสองข้างที่โดนดูดจนแข็งตั้งเป็นตุ่มไตแดงเรื่อ รูขุมขนรอบวงป้านลานหัวนมปูดพองเบ่งบวมขึ้นมาจนเห็นได้ชัด“อ๊ะ... อูย... ”ริมฝีปากของหญิงสาวห่อรัดเป็นวง หลุบตาลงมองสองเต้าที่กำลังโดนริมฝีปากของเรวัฒน์ครอบลงมาดูดเลียยอดปทุมเย้ายวนอย่างหื่นกระหาย“หนูจ๋า… ลุงอยากเลียข้างล่าง”เขาอุ้มหล่อนขึ้นมานอนบนเตียง“โห... แม่คุณเอ๊ย”ดวงตาของหนุ่มใหญ่เบิกโพลง จ้องมองดูพูเนื้ออวบงาม อะร้าอร่ามอยู่ระหว่างเข่าทั้งสองข้างของหล่อนที่โดนดันขึ้นมาแบะอ้าขนานลำตัว อวดความเป็นสาว

เรวัฒน์จึงเริ่มขยับสะโพก โยกเอวเนิบนาบ สองมือกอบกุมเต้านมอวบใหญ่ บีบขยำเมามันขณะกระเด้าไปด้วย“อ๊า... อ๊า... อ๊า... อ๊า... ”หญิงสาวคราง ดวงตาเบิกโพลงตามจังหวะความแข็งแกร่งสอดเสียบเข้ามารัวๆ ริมฝีปากของเรวัฒน์ครอบดูดหัวนมสองข้างสลับไปมาเสียงดังจ๊วบๆ ทั้งที่สะโพกยังขยับไม่หยุด ดันแก่นกายเข้าใส่กายสาวจนมิดสุดโคนพวงสวรรค์ กระแทกเข้าสุดออกสุดแล้วกระชากดุ้นเนื้อออกมา จากนั้นก็เสียบซ้ำหน่วงหนัก น้ำหอยสาดทะลักออกมาชุ่มลำเอ็น“อูย... ลุงวัฒน์จ๋าหนูเสียว”ใบหน้าสวยบิดเบ้ทรมาน สองมือของหล่อนโอบกอดลำตัวหนาของเพื่อนพ่อเอาไว้แน่น เรวัฒน์ได้ใจรีบกดแก่นกายกระแทกเข้าใส่รูเนื้อฟิตแน่นของสาวน้อยไม่ยั้งบลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“ซี้ด... ทั้งจุกทั้งแน่น... อูย หนูไม่ไหวแล้ว”ใบหน้าของปุยฝ้ายบิดเบ้ เรวัฒน์โอบใบหน้าของหล่อน รั้งขึ้นมาประกบริมฝีปากเข้าหากันแน่น ดูดปากแลกลิ้นกันนัวเนียขณะกระเด้าไปด้วย“ลุงขา… ดูดนมฝ้ายสิคะ ฝ้ายชอบให้คุณลุงดูดนม”ได้ยินที่หญิงสาวร้องขอ เรวัฒน์รีบก้มลงดูดนม ปุยฝ้ายพริ้มตาสยิว มือเรียวลูบไล้เกาะเกร็งจิกแผ่นหลังของเขาที่กำลังมอบความเสียวซ่านทั้งที่หัวนมและโพรงสวาท ความเจนจัดในลีลาร่วม

เรวัฒน์สงสัย หัวคิ้วชิดเข้าหากัน“ก็ตอนนี้กูได้เลื่อนขั้นเป็นผู้จัดการฝ่ายขายส่วนภูมิภาค”“งั้นก็ข่าวดีสิคะคุณพ่อ”ปุยฝ้ายรีบเสริม“ใช่… ข่าวดี แต่ข่าวร้ายก็คือเดือนหน้าพ่อจะต้องย้ายไปประจำอยู่ที่เวียดนามตลอดทั้งปี… และถ้าสามารถทำยอดขายได้ดีพ่อจะต้องอยู่ต่ออีกปี”เรวัฒน์แอบดีใจกับประโยคที่ได้ยิน ถ้าสวรรค์ลิขิตให้เป็นแบบนี้ หนทางรักของเขากับปุยฝ้ายสะดวกแน่ๆ“กูห่วงก็แต่ลูกสาว… เพราะว่าเดือนหน้ายัยฝ้ายก็ต้องสอบเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย”ประโยคที่ได้ยินทำให้ความคิดบางอย่างผุดวาบเข้ามาในหัวของเรวัฒน์“เอางี้นะ… ถ้าเป็นแบบนี้ควรจะให้หนูฝ้ายเลือกเรียนที่มหาวิทยาลัยในภาคเหนือ แล้วให้หนูฝ้ายมาพักอยู่ที่ฟาร์มกับกู รับรองว่ากูจะช่วยดูแลเป็นอย่างดี… เรื่องนี้มึงไม่ต้องห่วง”เสียงของเรวัฒน์จริงจัง“นี่มึงพูดจริงหรือ?”เรืองฤทธิ์มองหน้าเพื่อนรักด้วยแววตาซาบซึ้ง“จริงสิวะ… หนูฝ้ายเรียนเก่งอยู่แล้ว ต้องสอบเข้ามหาลัยได้แน่ๆ”เรวัฒน์เชียร์อย่างออกนอกหน้า เรืองฤทธิ์หารู้ไม่ว่านี่แหละคือวิธีที่เรวัฒน์จะทำให้สาวน้อยคนนี้ไม่ต้องห่างไปจากสายตาของเขา “มึงไปทำงานที่เวียดนามเถอะ ไม่ต้องห่วงลูกสาว กูส