Defending Mr. Billionaire (Series 1) のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Zahara’s Point of ViewPagdilat ng mga mata ko, sinalubong ako ng amoy ng alcohol at malamig na hangin ng ospital. Kumirot agad ang dibdib ko. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa sa galit at panghihinayang.Bakit pa siya bumalik?Para guluhin na naman ako? Sirain ulit ang buhay ko?FlashbackThat night, akala ko masaya ako. Isang gabi lang—isang gabing naging mahina ako at nakipag-one-night stand sa isang estranghero.Pero kinabukasan, para akong sinampal ng konsensya.Pakiramdam ko nagtaksil ako kay Arden.Hanggang sa makita ko ang sobre. Nilamon ako ng kaba habang pinupunit ko ito.“I hide my identity just to be with you again, amore. I tell you one day. Hindi ako naghanap ng iba. Ayoko lang na malaman mo ang totoo kasi baka kamuhian mo ako.”Parang binuhusan ako ng malamig na tubig.Mixed emotions—gusto kong magalit, gusto kong umiyak.Dumi-dumi ng pakiramdam ko. Nakipagpatol ako sa ex ko. Ex na kasal na sa iba!Bigla kong naramdaman ang kakaiba sa tiyan ko. Kumirot. May m

SPG MATURE CONTENT FOR adults only .not suitable for young readers 🖊️Zahara’s Point of ViewTahimik ang gabi, pero hindi tahimik ang isip ko. Sa paligid, puro high-class na pasahero—nakaupo nang tuwid, naka-cross legs, nagbubulungan na parang may tinatagong sikreto. Ang mga alahas nila kumikislap sa ilalim ng malamlam na ilaw ng eroplano, parang bituin na pilit na dinadala rito sa loob ng cabin. Ako? Para akong hindi kabilang dito. Pero sanay na akong mabalewala, sanay na rin akong hindi sila pansinin.Mabilis ang takbo ng eroplano, parang tumatakas sa lahat ng iniwan sa lupa. Pakiramdam ko, bawat segundo ng paglipad ay isa pang layer ng katahimikan na tinatabon sa puso kong gulong-gulo.I leaned back, isinandal ang ulo, ipinikit ang mga mata. Hinayaan kong lamunin ako ng kadiliman sa likod ng eye mask. Baka sakali, kahit ilang minuto, makalimutan ko ang lahat.Ngunit biglang dumampi ang malamig na kamay na gumapang sa hita ko.Napasinghap ako, mabilis kong inalis ang mask.Si

Arden Velasquez POVIt’s late in the evening, pero gising pa rin ang diwa ko. Hindi ako mapakali.How the hell can it be possible na si Yaya Lourdes… siya pala ang nanay ko?I scan the telephone numbers na binigay sa akin ni Ashlee. Isa-isa kong dinial hanggang sa may sumagot.“Hello? Sino ’to?” steady ang boses ng babae.Tumikhim ako bago nagsalita. “It’s me, Arden. Can we meet tomorrow?”She sighed, may bigat sa bawat hinga. “Sige… pero huwag mong isasama si Zahara.”Hindi na ako umimik. Ibinaba ko ang tawag. Agad kong tinu-trace ang location niya.123 Ware Ave, Bronx, NY 10461.Malapit lang sa mansion.Maya-maya pa, bumukas ang pinto. Pumasok si Zahara.“Hon, ang kambal ihahatid nina Kent at Kevin dito—” biglang naputol ang salita niya nang may sumingit.It was Ayesha. Hingal, puno ng galit.“Kuya! Sumabog ang sasakyan nina Kent! Nawawala ang mga bata!”Agad kumulo ang dugo ko.Fuck them! Pati mga anak ko, kukunin nila?!Kinuha ko ang rifles at machine gun, isinabit sa balikat.

ARDEN Velasquez POVShit. Damn. Did she hear it?“Amore, it is not what you think,” agad kong paliwanag, halos mabasag ang boses ko sa kaba.Pero tinalikuran niya ako.Mabilis kong hinablot ang braso niya at niyakap, ayaw ko siyang pakawalan.“Sino ang pinatay mo? Si Papa ba?” nanginginig ang tinig niya, pero mas matindi ang kirot sa mga matang puno ng luha.Ramdam ko ang bigat ng paghinga niya, ang pagkuyom ng kamao niya. Hindi siya basta babae lang—matapang siya. Nakatitig siya nang diretsahan, parang sinusuri ang buong kaluluwa ko.At ang sumunod niyang ginawa—ikinagulat ko.May hawak na siyang kutsilyo. Nakapuwesto iyon sa leeg ko, malamig ang dulo laban sa balat ko.“Yes. I killed him because he raped my mom! But it never changed my mind about marrying you.”Parang bumigat ang hangin sa kwarto. Tahimik at Nakakabingi.Alam kong hindi ako karapat-dapat mahalin nang sobra. I’ve hurt her countless times, pero seryoso ako ngayon. Seryoso ako sa kanya. Noon pa. “So you think,

ARDEN VELASQUEZ POVTumigil ang lahat sa isang sigaw. Parang tumunog ang lahat ng alarm sa utak ko — agad kaming tumakbo ni Zahara papunta sa kwarto ng mga bata. “Kurt! Our daughter is missing! Someone sneak in our room!” umaalingawngaw ang boses ni Kurt; ang hugis ng salita — panic, galit, takot — dumiretso sa puso ko. Kinuha ko ang pistol, malamig ang metal sa palad, at dahan-dahang lumingon sa sulok ng corridor. Pakiramdam ko tumigil ang mundo ng isang sandali; bawat hakbang ko mabigat.“Bro, I know hindi pa nakakalayo ang suspek,” sabi ko, mababa pero matatag. May kasamang tensyon ang tinig ko—parang wire na nakatusok sa hangin. Biglang may malakas na BANG! na sumabog mula sa kabilang pinto. Sabay kaming nagmadaling tumakbo pababa ng hallway. Sa dulo — isang pigil, isang eksena na hindi mo inaasahan: nandoon siya, hawak ni Zahara ang isang lalaki na mukha-mukhang ako.The fuck. Sino ‘to?“Who are you? And why are you exactly like me?” tanong ko, halatang hindi ako makapaniw