Todos los capítulos de คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Capítulo 671 - Capítulo 680

หลังจากหรงฉือทักทายกับเหยียนอวิ้นจือ มองเข้าไป จึงจะพบว่าแขกที่มาบ้านของหนานจื้อจือและเหยียนอวิ้นจือ ส่วนใหญ่เธอแทบไม่รู้จักเลยแต่เหรินจี่เฟิงอยู่ที่นี่ เธอกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเหรินจี่เฟิงถูกสั่งให้มาสวัสดีปีใหม่หนานจื้อจือสองสามีภรรยาตอนที่เขามาถึง ก็เห็นอวี้มั่วซวินอยู่ที่นี่แล้ว แต่ไม่เห็นหรงฉือ เขายังคิดว่าหรงฉือไม่มาแล้ว คิดไม่ถึงว่าหรงฉือจะมาคนเดียววันนี้ตระกูลเหรินก็ยุ่งมาก เขาไม่มีเวลาอยู่นาน หลังจากวางของขวัญ และทักทายกับหนานจื้อจือสามีภรรยาไม่กี่คำ ก็ขอตัวกลับก่อนแล้วหรงฉือกับอวี้มั่วซวินอยู่ที่บ้านหนานจื้อจือนานมาก แถมยังตามหนานจื้อจือสามีภรรยาออกไปทานอาหารข้างนอกอีกหลายวันต่อมา หลังจากที่หรงฉือและคนในตระกูลเดินทางไปเยี่ยมญาติสองสามวัน อีกทั้งยังออกไปเที่ยวอีกสองวัน พอถึงวันที่หก เพราะมีตารางงานบางอย่าง เธอจึงเริ่มยุ่งขึ้นมา และออกไปสังสรรค์กับอวี้มั่วซวินวันนี้ ตอนที่เธอกับอวี้มั่วซวินกำลังคุยเรื่องความร่วมมือกับคนอื่นอยู่ ฉีอวี้หมิงที่นัดเฟิงถิงเซินกับเฮ่อฉางปั่วออกมาทานอาหารด้วยกันบังเอิญเดินผ่านห้องส่วนตัวที่พวกเขาอยู่ ตอนที่เห็นหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน

วันที่แปดของช่วงตรุษจีน หรงฉือกลับไปทำงานที่ฉางโม่ตามปกติสองวันต่อมา หรงฉือเป็นตัวแทนฉางโม่ไปเข้าร่วมการประชุมของรัฐบาลเมื่อเธอถึงที่หมายแล้ว เตรียมจะนั่งลง ก็เห็นหลินอู๋หลินอู๋ก็เห็นเธอแล้วเช่นกัน แต่ไม่นานก็มองไปทางอื่นเพียงแต่ เธอเหลียวมองไปรอบ ๆ ห้องประชุม ก็ไม่เห็นเฟิงถิงเซินขณะที่เธอกำลังคิดว่าเฟิงถิงเซินจะไม่มาแล้ว ตอนที่การประชุมใกล้จะเริ่ม ในที่สุดเฟิงถิงเซินก็ปรากฏตัวหลินอู๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีแต่ทว่า ตอนที่เห็นเฟิงถิงเซินนั่งลงข้างหรงฉือ รอยยิ้มที่เพิ่งผุดขึ้นที่มุมปากจางลงในทันที แววตาก็หม่นหมองขึ้นเล็กน้อยด้านนั้น หลังจากที่เฟิงถิงเซินนั่งลง ก็พูดกับหรงฉือว่า “อรุณสวัสดิ์”หรงฉือ “...อรุณสวัสดิ์”จากนั้นก็หันหน้าไปทางอื่นไม่สนใจเขาอีกการประชุมเริ่มต้นขึ้นแล้ว เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเช่นกันระหว่างการประชุม ช่วงพัก หลินอู๋เดินมาหาเฟิงถิงเซิน “ถิงเซิน”เฟิงถิงเซินเห็นเธอ ก็พยักหน้าเล็กน้อยหลินอู๋ถามเสียงนุ่มว่า “อีกเดี๋ยวประชุมเสร็จมีเวลาไหม? ฉันอยากคุยกับคุณหน่อย”“อีกเดี๋ยวหลังประชุมเสร็จผมยังมีงานสังสรรค์อีก”“ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่นาที

พวกเธอกำลังคุยกันอยู่ จู่ ๆ สถานีข่าวก็รายงานข่าวเกี่ยวกับการประชุมวิชาการด้านเอไอขึ้นมาที่แท้ก็เป็นเพราะการจัดประชุมวิชาการชั้นนำซึ่งมีประวัติยาวนานของเมืองเอนาวาในปีนี้ใกล้จะมาถึงแล้ว มีนักข่าวถามผู้บริหารระดับสูงของการประชุมว่าปีนี้ได้เชิญใครบ้างผู้บริหารระดับสูงคนนั้นเอ่ยรายชื่อเจ็ดแปดคนด้วยท่าทางผ่อนคลาย แต่ดันบังเอิญว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินต่างก็อยู่ในนั้น เมื่อฟังที่ผู้บริหารระดับสูงคนนั้นพูด พวกเขาส่งบัตรเชิญออกไปแล้ว กำลังรอการตอบรับจากหรงฉือและผู้ได้รับเชิญคนอื่นอยู่ นอกจากนี้ อีกฝ่ายยังแสดงความตั้งตารออย่างยิ่งที่จะได้พบกับหรงฉือ อวี้มั่วซวินและคนอื่น ๆ เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างลึกซึ้ง และส่งเสริมการพัฒนาด้านเอไออย่างรอบด้านร่วมกันพอเห็นข่าวนี้ สีหน้าของซุนลี่เหยามืดลงในชั่วพริบตา หันมาถามหลินอู๋ “พี่ พี่ได้รับบัตรเชิญไหม?”ต่อให้ซุนลี่เหยาไม่ค่อยเข้าใจความหมายของการประชุมนี้สักเท่าไร แต่คนที่ผู้บริหารระดับสูงให้สัมภาษณ์คนนั้นพูดถึงหลายคนล้วนเป็นบุคคลสำคัญระดับโลก เธอก็รู้แล้วว่าการประชุมในครั้งนี้ไม่ธรรมดาถึงอย่างไร อาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาเอกของหลินอ

แม้ระยะสองสามเดือนนี้ หลินอู๋รวมตัวกับพวกเขาน้อยมากแต่ในความคิดของฉีอวี้หมิง เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋คงได้เจอกันบ่อยแน่ ๆ ดังนั้น พอเห็นว่าพวกเขาไม่ค่อยได้มารวมตัวกัน แต่เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋กลับคุยแต่เรื่องของตัวเองทันที เขาจึงจงใจเอ่ยปากแซวขึ้นมาหลินอู๋ได้ยิน แววตาก็มืดมนลงทันที แต่ชั่วพริบตา เธอก็ยิ้มและพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “เจอกันทุกวันที่ไหนกัน ระยะนี้ฉันกับถิงเซินเจอหน้ากันแทบนับครั้งได้”ที่เธอพูดแบบนี้ เพราะรู้ว่าบางเรื่องพูดความจริงไปกลับไม่มีใครเชื่อต่อให้เชื่อ ก็คงคิดแค่ว่าพวกเขาต่างมีงานต้องทำ จึงไม่ได้เจอหน้ากัน และไม่ได้คิดไปถึงว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจมีปัญหาตามคาด หลังจากที่เธอพูดจบ ฉีอวี้หมิงก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ ๆ ๆ งั้นผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว พวกคุณต่อกันเลยโอเคไหม?”ไม่นาน พวกเขาก็เปลี่ยนเรื่องคุยตอนเย็น เมื่อหรงฉือทำงานเสร็จกลับถึงบ้าน กำลังจะไปอาบน้ำ เฮ่อฉางปั่วก็ส่งข้อความมา บอกว่าตานตานกลับมาที่เมืองตูเฉิงแล้ว แถมตานตานค่อนข้างคิดถึงเธอ อยากเจอหน้าเธอสักครั้ง หรงฉือเห็นข้อความ คิดว่าพรุ่งนี้ตอนกลางวันตัวเองมีเวลา จึงตอบตกลงไปวันรุ่งขึ้น เธอมุ่งหน้

พูดจบ ก็ถามหรงฉืออีกว่า “คุณล่ะ? ระยะนี้คุณกับเขามักจะพบหน้ากันบ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ? เคยได้ยินอะไรบ้างไหม?”หรงฉือส่ายหน้า “ไม่เคย”ถึงแม้เธอกับเฟิงถิงเซินจะพบหน้ากันบ่อย แต่นอกจากเรื่องงานแล้ว แทบจะไม่ได้คุยเรื่องอื่นเลยอวี้มั่วซวิน “แปลกจัง…”เขาคิดไม่ตก แต่ไม่นานก็ไม่มีเวลาคิดต่อแล้ว เพราะมีคนเข้ามาคุยตีสนิทกับพวกเขาอีกแล้วซุนลี่เหยาอยู่ไม่ไกล เห็นหรงฉือถูกคนอื่นประจบเอาใจ ก็อารมณ์เสียจนทนไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะลดเสียงต่ำถามว่า “ก่อนหน้านี้ไหนว่าจะจัดการเรื่องเธอกับอวี้มั่วซวินอย่างเด็ดขาดไม่ใช่เหรอ? เมื่อไรจะเริ่มลงมือสักทีละคะ?”เซี่ยงหรูฟางพูดว่า “คุณย่าลูกและคนอื่น ๆ บอกว่าวันนี้โอกาสและสถานที่ไม่เหมาะ ต้องรอครั้งหน้า”ถ้าจะบอกว่ารีบ เธอก็รีบเหมือนกัน แต่เธอรู้ดีว่า เรื่องพวกนี้ต่อให้รีบแค่ไหนก็ต้องเน้นความปลอดภัย และต้องทำโดยไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ถึงจะได้……งานของหรงฉือดำเนินการอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ช่วงหลายวันมานี้ เธอกับเฟิงถิงเซินได้พบกันสองครั้งแล้ว แต่ล้วนพูดคุยกันแค่เรื่องงานเท่านั้นหลังจากที่กู้เหยียนเห็นเวลาที่หรงฉือกับเฟิงถิงเซินร่วมมือกันท่าทางดูเป็นการเ