All Chapters of ยัยตัวร้ายกับคุณหมอหึงโหด : Chapter 11 - Chapter 20

"อื้มม หมอรุตคะ""ออแกน ผมอยู่นี่ อืมม"ลิ้นของทั้งสองพัวพันนัวเนียกันอยู่ในปาก ก่อนที่เขาจะเริ่มถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออกเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เธอเคยเดินชนเมื่อสามปีก่อนซึ่งตอนนี้ เธอเห็นมันอย่างเปิดเผย แผง ซิกซ์แพ็กเป็นลอนๆตรงหน้าท้อง กล้ามที่แข็งแน่นพอดีตัวของเขา ตอนนี้จะเป็นของเธอเพียงคนเดียว"คุณหมอคะ คือเรา""ถ้าคุณบอกว่าไม่ ผมจะหยุดทันที"เธอลุกขึ้นมาพร้อมกับลูบแผ่นอกกว้างของเขา ก่อนที่จะเขี่ยหัวนมสีชมพูแดงช้ำของเขาเล่นอย่างยั่วเย้าอารมณ์ เขาพยายามที่จะไม่ปล่อยอารมณ์ให้กระเจิงตามเธอ"ออแกน ถ้าขืนคุณยังไม่หยุด"เสียงจากการกัดฟันของเขา ทำให้เธอรู้ว่าเขากำลังอดกลั้นอย่างเต็มที่ ที่จะไม่ล่วงเกินเธอ แต่วันนี้ เธอไม่ต้องการแบบนั้น เธอต้องการเขา พอๆกับที่เขาต้องการเธอ"คุณหมอคะ ออแกนต้องการคุณ"หมอรุตจูบเธออย่างบ้าคลั่ง อารมณ์ของเขาแตกกระเจิงไปเรียบร้อยแล้ว เขาดันเธอลง และเริ่มล้วงเข้าไปในเสื้อตัวโตนั้นอย่างง่ายดายและต้องตื่นเต้น เมื่อเขาล้วงเข้าไปอย่างง่ายดาย"ออแกน นี่คุณ ไม่ได้สวมบรา??""ใช่ค่ะ เวลานอนไม่สวมมันสบายกว่า"เธอกระซิบเขาอีกครั้งก่อนที่เขาจะจัดการมัน"ข้างล่างก็ไม่ใส่ค่ะ"

ออแกนโกรธจนหน้าแดง นี่เขาแกล้งเธอใช่หรือไม่ ไม่สิ เธอไม่มีทางยอมเพราะเรื่องแค่นี้หรอก"ไม่เป็นไรค่ะ ออแกนใส่ชุดคุณหมอกลับก่อนก็ได้ถ้าอย่างนั้น บายนะคะ แล้วเจอกันค่ะ"หมอหนุ่มถึงกับโมโห นี่ขนาดเขาแอบเอาชุดเธอส่งซักพร้อมกับเขา ยังไม่สามารถรั้งตัวเธอเอาไว้ได้ บางทีเธออาจจะพูดความจริง อาจจะเป็นเขาที่ระแวงมากเกินไป และที่สำคัญ ก็ไม่ควรไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธอมากเกินไป ก่อนที่เขาจะเดินไปดึงแขนเธอเอาไว้"เดี๋ยวผมไปส่ง เรื่องนี้คุณห้ามปฏิเสธ""ยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย กำลังจะบอกว่า หยิบกระเป๋ามาให้ด้วยค่ะ ขอบคุณ"เขาเดินไปหยิบกระเป๋าเธอที่เขาเอาวางไว้ที่โซฟา และเดินพาเธอออกมา และขับรถไปส่งที่คอนโดหลังโรงพยาบาล เมื่อขับมาถึง เธอกำลังจะเดินออกจากรถ ก่อนที่หมอหนุ่มจะดึงแขนเธอไว้อีกครั้ง"มีอะไรเหรอคะคุณหมอ""คุณจะไม่เชิญผมไปกินน้ำที่ห้องหน่อยเหรอครับ เผื่อว่าเวลาฉุกเฉิน จะได้มาส่งคุณถูก ถ้าหากผมไม่รู้จักที่พักของคุณ ผมก็คงทำได้แค่พาคุณกลับไปที่ห้องของผมทุกครั้งนะครับ"หมอยิ้มให้เธออย่างเจ้าเล่ห์ ออแกนคิดแล้ว คงไม่ดีแน่ หากเธอจะเข้าๆ ออกๆ ห้องของผู้ชายบ่อย ๆ ถึงแม้ผู้ชายคนนั้นจะขึ้นชื่อว่าเป็น

ออแกนนอนมองหมอหนุ่มที่กำลังใช้ผ้าเช็ดผมด้วยความเพลินตา จนเขาหันมามองเธอ "คุณไม่อาบน้ำเหรอครับ เดี๋ยวจะไปสายนะ"เมื่อเขาทัก เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอยังมีนัดอีกนี่นา หมอรุตทำเอาเธอหมดเรี่ยวแรงจนไม่นึกอยากออกไปไหนแล้ว ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงเข้าไปแล้ว เธอค่อยๆดันตัวลุกขึ้นจากเตียง ก่อนที่จะเอื้อมไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมและเดินเข้าไปอาบน้ำทันทีเมื่อเธอเดินออกมา เพื่อแต่งตัว ก็พบว่าหมอรุตจัดการกับกองเสื้อผ้าที่เธอถอดกองเอาไว้เพราะเขาสั่งให้เปลี่ยน ใส่กลับเข้าไปที่ไม้แขวนและเก็บเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงชุดที่เธอบอกว่าจะใส่วางเอาไว้ให้ที่เตียง เธอเดินไปที่หน้ากระจกก่อนที่จะตกใจกับร่องรอยที่หน้าอกจนถึงต้นคอ"อีตาหมอบ้า แล้วแบบนี้จะใส่เสื้อผ้ายังไงได้ล่ะ หัวจะปวด"รอยแดงเป็นจ้ำที่เขาฝากไว้ตั้งแต่ต้นคอ จนถึงหน้าอก ทำให้เธอไม่สามารถสวมชุดคอกว้างไปได้อีกหลายวัน ถึงจะใช้รองพื้นอย่างหนาปิดเอาไว้ เธอก็ไม่มั่นใจว่าจะปกปิดได้มิดชิดได้ทั้งวันสุดท้ายเธอจึงต้องจำยอมเอาชุดที่เรียบร้อยและมิดชิดที่สุดในตู้ออกมาใส่ เธอมองเสื้อคอเต่ากับสูทสีงาช้างพร้อมกางเกงสีเดียวกันอย่างเซ็งๆ ก่อนที่จะแต่งหน้าทำผมใหม่อ

"อย่านะ ไม่เอาค่ะ ทานข้าวเถอะค่ะ เย็นแล้วจะไม่อร่อย"เขาเดินตามเธอไปที่โต๊ะอาหาร ก่อนที่เธอจะรินไวน์แดงให้เขาและเธออย่างละแก้ว"ออแกน คุณคงไม่คิดจะมอมเหล้าผมหรอกใช่มั้ย""บ้าเหรอคะ สเต๊กกินกับไวน์แดงอร่อย ก็แค่จัดให้เข้ากันเฉยๆ ถ้าคุณหมออยากดื่มน้ำเปล่า ก็เชิญไปหยิบที่ตู้เย็นได้ทุกเมื่อเลยเจ้าค่ะ"เขาขำกับท่าทางของเธอนัก ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มนั่งลง และจัดการกับอาหารที่ออแกนตั้งใจทำเพื่อให้เขาทาน"อร่อยทุกอย่างเลย คุณอย่าบอกนะ ว่าแอบไปทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารอีกน่ะ""ไม่ใช่ค่ะ แค่เคยทำกินกันบ่อยๆกับรูมเมทที่โน่นค่ะ มีทั้งคนอิตาลี และฝรั่งเศส พวกเขาน่ารักมากเลยค่ะ สอนให้ทำอาหารทุกอย่างเลย ได้สูตรมาเยอะค่ะ""แล้วคุณได้สอนพวกเขาบ้างรึเปล่าล่ะครับ""ก็เคยสอนทำส้มตำ ต้มข่าไก่ ผัดกะเพราหมูสับ""แปลกนะ คุณไม่สอนต้มยำกุ้ง แล้วพวกเขาทำเป็นรึเปล่า""เป็นสิคะ วัฒนธรรมแลกเปลี่ยนกัน สนุกมากเลยค่ะ"พวกเขาคุยกันระหว่างมื้ออาหารที่ดำเนินไปเรื่อยๆอย่างมีความสุข จนสลัดจานสุดท้ายถูกทานจนหมด หมอรุตให้ออแกนไปอาบน้ำ และเขาจะจัดการจานและเก็บครัวเอง แต่เธอไม่ยอม เขาจึงรีบขู่ว่า ถ้าไม่อาบเขาจะทำอย่างอื่น เ

แผนกศัลยกรรมสมองชั้นสี่ โรงพยาบาล KBH"โอโห คุณหมอรุตคะ วันนี้แต่งตัวหล่อมาก นึกว่านายแบบที่ไหนซะอีก"ลูกตาล พยาบาลสาวประจำเคาน์เตอร์เอ่ยแซว ขณะที่หมอรุตเดินมาที่แผนกด้วยชุดใหม่ที่เป็นแบรนด์เนมทั้งตัว ซึ่งปกติเขาก็ใส่แบรนด์เนมอยู่แล้วแต่แบรนด์นี้เขาไม่เคยซื้อใส่ เพราะเขาคิดว่ามันดูเป็นวัยรุ่นมากเกินไป ไม่เหมาะกับอาชีพของเขา แต่คิดไม่ถึงว่าออแกนจะเลือกเสื้อผ้าได้เหมาะกับเขา มากกว่าตัวเองเสียอีก เขายิ้มอย่างภูมิใจ"จริงเหรอ คุณก็ว่าดีใช่มั้ย""แหมม คุณหมอ ดูปลื้มขนาดนี้ ทำอย่างกะว่าแฟนซื้อให้เลยนะคะ"เขายิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนจะตอบพยาบาลสาวไป"ก็ถูกนะ ไม่ผิดหรอก เลือกได้ดีมากจริงๆ"รอยยิ้มค้างจากพยาบาลสาวทำให้เขานึกขำ ก่อนจะเดินไปที่ห้องพักส่วนตัวของเขา เพื่อสวมเสื้อกาวน์ออกตรวจ"คุณหมอรุตมีแฟนแล้ว เขายอมรับว่ามีแฟนแล้วด้วยล่ะ เรื่องนี้ฉันต้องไม่รู้แค่คนเดียว"ไม่นาน ข่าวว่าหมอหนุ่มเสน่ห์แรงผู้แสนเงียบขรึม หนุ่มหล่ออันดับต้นๆของโรงพยาบาลมีแฟนแล้ว ก็กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็ว หมอรุตที่ยืนตรวจอยู่ในห้อง VIP ของคุณผู้หญิงอยู่ ต้องตกใจเมื่อมีผู้เดินเข้ามาใหม่"คุณวิษณุ สวัสดีครับมีอะไรให้ผมช่วย