ยัยตัวร้ายกับคุณหมอหึงโหด

ยัยตัวร้ายกับคุณหมอหึงโหด

last update最終更新日 : 2025-08-10
言語: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
55チャプター
23.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

อ่านฟิน

อีโรติก

หมอ

คุณหนู

ขี้อิจฉา/ขี้หึง

เข้าใจผิด

รักแรกพบ

โอกาสครั้งที่สอง

ออแกนเห็นเขากับหมอหญิงจูบกันในห้อง เข้าใจว่าพวกเขาคบกัน เธอจากไปด้วยน้ำตา 3 ปีจากนั้น เธอกลับมาอีกครั้ง เขาไม่มีทางปล่อยเธอไปจากเขาอีก รักและหึงโหดมาก เธอจะรอดจากเซ็กซ์ที่ร้อนแรงของเขาไปได้มั้ย มานั่งเฝ้าเขาทุกวัน ทุกๆเจ็ดโมงเช้า กับอเมริกาโน่ร้อนของเขา...... "ห้านาทีแห่งความสุข คุณหมอขา เมื่อไหร่จะรู้ตัวสักทีนะ" เธอ ที่จากเขาไปเรียนต่ออย่างกะทันหัน ....... "พิมพ์ เราต้องเลื่อนเวลาเดินทางเข้ามาเร็วขึ้น" ก่อนวันเดินทาง เธอกลับไปพบว่าเขากับหมอหญิงคนนั้น จูบกันในห้อง....... "ออแกน!! เดี๋ยว!! กลับมาก่อน........" สามปีต่อมา เธอกลับมาเพราะข่าวร้ายว่าแม่เธอได้รับอุบัติเหตุที่น่าสงสัย .......... "ออแกน!! ใช่คุณจริงๆด้วย คุณกลับมาแล้ว" ไม่คิดว่าหมอรุตจะรุกเธอจนถึงขนาดรวบหัวรวบหาง ไม่ยอมปล่อยให้เธอมีโอกาสปฏิเสธ......

もっと見る

第1話

ตอนที่ 1 ที่เก่า เวลาเดิม.....

空港で平松賢(ひらまつ まさる)と宝木明茜(たからぎ あかね)が一緒に姿を現した瞬間、本当は気づくべきだった。

新婚二日目に海外市場を開拓すると言って毅然と家を離れた男が、どうして突然「家庭に戻ろう」などと思うだろうか。

迎えに行く前夜のことを、私・平松清芽(ひらまつ さやか)は今もはっきり覚えている。

娘の唯依(ゆい)は部屋中を駆け回りながら「パパを迎えに行くときに着るワンピース」を探していた。

早春の夜はまだ肌寒かった。私は笑って「見栄を張るより暖かさを選びなさい」と言った。

けれど唯依は小さな顔をきゅっと引き締め、真剣にこう言った。

「唯依は小さいころからパパを見たことないの。だから初めて会うときは、絶対にいい印象を残さなきゃ」

その瞳には強い不安と幸福が同時に宿っていて、小さな子がこんなにも複雑な気持を抱えるのかと胸が締めつけられた。

私は思わず彼女を抱きしめ、力強く言った。

「唯依なら、パパはきっと好きになってくれるよ」

そして当日、唯依は満面の笑みで大好きな白雪姫のドレスに身を包み、首を長くして到着口に立っていた。

だが現れたのは、明茜と手をつなぎ、全身ウルトラマン格好の男の子を肩車した賢だった。

その瞬間、私と唯依の笑顔は凍りついた。

宝木明茜――賢の初恋。

もし彼女が別れを告げなければ、私と結婚することなどなかっただろう。

久しぶりに見る彼女は変わらず鮮やかに美しく、緩やかに波打つ長い髪の下で笑顔を輝かせ、私を見つけると親しげに手を振った。

「清芽!」

そして当然のように私の腕に絡みつき、軽口を叩いた。

「なんだか老けたんじゃない?この六年間、賢がいなかったから恋煩いで病んじゃったんじゃない?」

私は引きつった笑みを浮かべて応じた。

「二人で一緒に帰ってきたのね?」

明茜はわざとらしく驚いた顔をした。

「えっ、賢から聞いてないの?私ね、高給で彼に招かれたのよ!今は国内の発展が海外よりずっと速いんだから、早く戻らなきゃって言ったら、彼すぐにチケット取って決めちゃったの!」

――六年。

この六年間、私も唯依も何度となく彼に帰ってきてほしいと願った。たとえ一時でもいい、会いに来てくれたらと。

けれど彼の答えはいつも同じだった。忙しい、時間がない、すべては家族のため、私たちはわがままを言っているだけだ、と。

その「決意」も、明茜のたった一言であっさり覆される。

唯依が私の手をぎゅっと握り、不安げに囁いた。

「ママ、このおばさん誰?」

ようやく唯依に気づいた明茜は、かがみ込み、にこにこと彼女を見つめた。

「こんにちは。私はパパの同僚よ。お名前は?」

唯依が答えるより早く、彼女は気軽に愚痴を漏らした。

「賢ったら、こんな大事な子を今まで隠してたのね!私と毎日一緒にいたのに、子どもの名前すら教えてくれなかったんだから!」

そのときにはもう、賢が肩車したウルトラマン格好の男の子を連れて近づいてきていた。

明茜の言葉に対し、賢はただ淡々と言い放った。

「そんな些細なこと、話す必要あるか?」

思わず私は唯依を見下ろした。小さな手がスカートの裾を握り締め、白くなるほど力が入っていた。

そのとき、男の子が唯依を指さして叫んだ。

「ママ、見て!プリンセスドレス!これが言ってた『甘やかされて育った女の子』ってやつ?」

突然名指しされ、唯依は驚いて顔を上げ、目には涙があふれていた。

男の子は大声で笑った。

「ははは!泣いた!やっぱり甘えん坊だ!」

賢はちらりと唯依を見ただけで、表情ひとつ変えなかった。

代わりに明茜が少しばかり気まずそうに笑った。

「清芽、気にしないで。うちの徳生(のりお)は言葉に遠慮がなくてね。徳生、妹に謝りなさい!」

徳生は鼻を鳴らした。

「僕は甘えん坊なんかに謝らない!」

私は唯依の涙を拭い、彼の前に立ちはだかった。

「ドレスを着ているだけで、甘やかされてるっていうの?じゃああなたはウルトラマンの格好してるのに、正義を守ってないじゃない。

むしろ唯依の方が小さいのに、ちゃんと荷物を持って自分で歩いてる。あなたは他人のお父さんの肩に座ってる。どっちが甘えてるのかしら?」

その言葉に、これまで唯依を無視していた賢が立ち止まり、冷ややかに口を開いた。

「子供の言うことに遠慮はいらないだろ。徳生はまだ子供なんだぞ、そんなに本気で絡む必要ある?」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Sarah NW
Sarah NW
I really love the story and every twist I didn’t expect.
2026-01-08 03:29:42
0
0
55 チャプター
ตอนที่ 1 ที่เก่า เวลาเดิม.....
“ห้า...สี่...สาม...สอง...หนึ่ง...”“ติ๊ด ฟรืดดด....”เสียงประตูร้านกาแฟ เปิดออกอย่างตรงเวลาเจ็ดโมงตรง นิมิตราหรือออแกน สาวน้อยที่นั่งอยู่ที่ประจำตรงมุมร้าน สามารถมองเห็นข้างนอกได้อย่างชัดเจน เธอจะนั่งอยู่ที่ตรงนี้ทุกวัน เพื่อรอคอยใครบางคน และวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันชายหนุ่มร่างสูง รูปร่างดีสมส่วน ผมสีดำสนิท ใบหน้ายาวรูปไข่ คิ้วหนาตาคมมองแล้วดูปราดเปรียว จมูกโด่งได้รูปดั่งหมอปั้นมา แต่นั่นน่าจะเป็นจมูกจริง ปากสีชมพูเข้มดูสุขภาพดี เมื่อไหร่ที่เขาเข้าร้านมา สาวๆ ในร้านไม่วายจะต้องหันมามองที่เขาเป็นตาเดียว จุดที่สาวน้อยนั่งอยู่คือมุมที่ดีที่สุด ได้เห็นทั้งตอนที่เขาเดินมา และเดินไปสั่งกาแฟที่เขามักจะดื่มอยู่เป็นประจำ“อเมริกาโน่ร้อนครับ”“ได้ค่ะคุณหมอ รอสักครู่นะคะ”“ครับ”และเขาก็จะยกมือถือมาสแกนจ่ายเงิน ก่อนที่จะมานั่งโต๊ะใกล้ๆ เธอ ทำให้เธอมองเขาได้เต็มตา“แม่เจ้า วันนี้ก็หล่ออีกเหมือนเดิม เขาจะรู้มั้ยนะว่า ฉันมาแอบจ้องมองความหล่อของเขาทุกวัน เพื่อจินตนาการว่าเขาเป็นพระเอกในนิยายรักของฉันเอง”ออแกนแสร้งทำเป็นพิมพ์ข้อความในใจลงในแพลตฟอร์มนิยายของเธอ ก่อนที่จะเผลอยกมือขึ้นมาจับแก้มทั้งสอง
続きを読む
ตอนที่ 2 กินข้าว...ดูตัว
"คุณหมอชล อเมริกาโน่เย็นของคุณค่ะ""ขอบคุณคร๊าบบคนสวย ทำไมวันนี้เป็นคุณล่ะ คุณพิมพ์ไม่ว่างเหรอครับ""พิมพ์ช่วยรับลูกค้าอยู่ค่ะ เลยอาสามาส่งแทน""แหมม ขยันจังเลยนะครับ นี่ก็ใกล้จะเรียนจบกันแล้วสินะครับ""ใช่ค่ะ เอาไว้วันฉลองรับปริญญา จะมาเชิญคุณหมอไปร่วมยินดีนะคะ""ยินดีเลยคร๊าบบ บอกผมก่อนล่วงหน้านะ หมอหล่อๆอย่างผม คิวยาวนะครับ ฮ่าๆๆ""งั้นจะบอกพิมพ์ให้นะคะว่าคุณหมออาจจะไม่ว่าง""เดี๋ยวๆๆ สิ โถ่ น้องออแกน พี่ล้อเล่นน อย่าไปบอกคุณพิมพ์นะครับ สำหรับน้องพิมพ์ พี่หมอชลมีคิวว่างให้เสมอ"หมอชลธีร์ ศัลยแพทย์ของ รพ KBH อีกคนหนึ่งซึ่งมีความเชี่ยวชาญสูงเรื่องการผ่าตัดหัวใจ เขาเป็นคนคุยสนุก และชอบแซวสาวๆ โดยเฉพาะออแกนและพิมพ์ ซึ่งเป้าหมายจริงๆของเขาคือพิมพ์ เพื่อนสาวคนสนิทของออแกนนั่นเอง "กาแฟก็ส่งแล้ว คุณหมอ ออแกนขอตัวก่อนนะคะ""ได้ๆ เจอกันใหม่นะสาวน้อย เดิน....ดีๆ.."จังหวะที่เธอหันกลับจะออกจากประตู เธอก็ชนเข้ากับแผงอกกว้างเต็มแรง เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมสีฟ้าอ่อน กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูที่ออแกนคุ้นเคยปนกับกลิ่นกาแฟ สวมเสื้อกาวน์สีขาวทับไว้ด้านนอก ไม่ใช่น่า ไม่ซวยขนาดนั้นมั้ง เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นพร้อมก
続きを読む
ตอนที่ 3 ฝากรอยไว้อีกแล้วนะครับ
"น้องออแกนชอบทานอะไรครับจะได้สั่ง""เออ ขอซีซ่าร์สลัดก็พอค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่วุฒิ""ยินดีครับ"ชายหนุ่มหันไปสั่งอาหารตามที่สาวน้อยสั่ง เขาสั่งน้ำส้มสดมาเพิ่มให้เธอด้วย เขานึกดีใจที่ตกลงรับนัดคุณแม่วันนี้ ที่จริงเขาไม่ค่อยชอบเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ แต่พอได้มาพบหน้าสาวน้อยที่นั่งอยู่ข้างเขา ความคิดเลยเปลี่ยนไปเขาเริ่มสนใจสาวน้อยคนนี้ และถูกใจเธอมากเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าครั้งนี้ มารดาเขาก็ดูจะถูกใจเธอไม่น้อย ที่สำคัญได้ไปที่เดียวกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า โอกาสนี้เขาคงต้องคว้าเอาไว้ให้ได้"ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ"ออแกนลุกขึ้นไปเพื่อสูดอากาศที่ระเบียง เธออึดอัดนิดหน่อยที่จู่ๆ ถูกพามาดูตัวแบบไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ ถึงแม้ว่าปฏิวุฒิจะดูดีมากสำหรับคนที่อยู่ช่วงวัยเดียวกับเขา แต่ออแกนก็ไม่ได้สนใจเขาเท่าไหร่ อาจจะพอคบหาได้ แต่จะให้ข้ามขั้นเกินกว่านั้น คงต้องคิดหนัก อีกทั้งในสายตาเธอตอนนี้ ก็มีแค่หมอหนุ่มกับคู่ดูตัวแสนสวยของเขา ที่เธออยากรู้ก็คือ เขาจะตกลงคบกันหรือไม่ ทั้งๆที่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเธอ แต่ก็อดใจหายไม่ได้เธอหันไปมองด้านขวา ตอนแรกกะว่าจะกลับเข้าไปข้างในเพราะเธอออกมานาน
続きを読む
ตอนที่ 4 หมอรุตมีแฟนแล้ว
หมอรุตกลับมาถึงคอนโดตัวเอง หลังจากที่ไปส่งแม่ของเขาที่บ้าน เขาแยกมาอยู่คนเดียว ตั้งแต่เริ่มทำงานที่โรงพยาบาล ด้วยเหตุผลที่ว่าอยู่ใกล้ที่ทำงาน สะดวกมากกว่าที่จริงแล้ว เขาอยากมีพื้นที่ส่วนตัว หากอยู่บ้าน เขาจะต้องทนรับแขกของคุณแม่ที่เที่ยวพาเพื่อนๆและลูกสาวของแต่ละคนมาแนะนำให้เขา จนเขาทำตัวไม่ถูกเขาถอดเสื้อออกเตรียมจะอาบน้ำ นึกถึงเรื่องนึงได้ จึงดึงเสื้อในตะกร้าขึ้นมาดู รอยจูบสองรอยที่ติดอยู่ที่หน้าอก และตอนที่เดินชนกับสาวน้อยหน้าหวานคนนั้นเขายกมือขึ้นไปลูบที่รอยลิปนั้นอย่างลืมตัว จนสะดุ้ง และรีบเอาเสื้อตัวนั้น แขวนแยกไว้อีกราวหนึ่ง แล้วจึงเดินเข้าไปอาบน้ำChebet Cafe'"จริงเหรอ แกไปดูตัวมา แล้วไปเจอคุณหมอ หูยย บุพเพอะไรวะเนี่ยย น่าอิจฉา แล้วแกให้เบอร์คู่ดูตัวไปเหรอ""อืม เขาขอ ก็เลยให้ไปน่ะ""แล้วหมอล่ะ ได้ให้ไปมะ""หึ เค้าไม่ได้ขอนี่นา""เอาเถอะๆ อีกสิบนาทีจะเจ็ดโมงแล้ว รอดูหลังจากนี้ก็รู้""ถ้าเค้าเมินฉันล่ะ ถ้าเค้าจำฉันไม่ได้ล่ะ พิมพ์ ไม่เอาอ่ะ ไปหลังร้านดีกว่า ไม่รู้จะสู้หน้าเขายังไง""นั่งลงไป นั่งเลย แล้วก็เขียนนิยายของแกไปวะ ดองไว้น่ะ นานเท่าไหร่แล้ว ตอนนี้เรารอแค่ผลสอบอย่างเ
続きを読む
ตอนที่  5 ไม่ให้โอกาสอธิบายบ้างเลย
สนามบินสุวรรณภูมิ"ถึงแล้วก็คอลมาหาแม่นะ อย่าลืมที่อยู่ล่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะลูก""แม่ ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะดูแลตัวเอง""คุณน้าไม่ต้องห่วงนะครับ ที่พักของผมอยู่ใกล้ออแกน ผมดูแลน้องได้""วุฒิ น้าฝากน้องด้วยนะ""ออแกน พ่อจะจัดการปัญหาทางนี้ให้ ลูกตั้งใจเรียน รีบกลับมานะ""พ่อก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะคะ""เอาล่ะ ไปกันได้แล้ว วุฒิ ลุงฝากน้องด้วยนะ""ออแกน ชั้นจะไปหาแกบ่อย ๆนะ คิดถึงแกนะ ไปถึงอย่าลืมโทรหาด้วย""โอเค พิมพ์ ดูแลตัวเองนะ ไม่ร้องแล้ว เดี๋ยวฉันก็กลับมา ไปนะเพื่อนรัก"สองสาวกอดกัน ก่อนที่ออแกนจะกอดคุณแม่ และพ่อเธอก่อนจะขึ้นเครื่องกับปฏิวุฒิไป.........Chebet Cafe' 7 โมงเช้าหมอรุตเดินเข้ามาในร้านกาแฟที่ดูจะเงียบเหงากว่าเดิม เขามองไปที่โต๊ะประจำ ที่ปกติออแกนจะนั่งไม่ถูมือถือเล่น ก็จะกางโน้ตบุ๊กเพื่อพิมพ์อะไรสักอย่างในนั้น แต่วันนี้ไม่เห็นเธอเลย เขาตั้งใจออกมาเช้ากว่าเดิม เพื่อจะรอเจอเธอ หรือว่าวันนี้เธอไม่มา เขาเดินมาสั่งกาแฟเช่นเดิม แต่กลับพบว่าเป็นพนักงานหนุ่มน้อยที่เดินมารับออเดอร์เขา "คุณพิมพ์ไม่มาเหรอครับวันนี้""อ๋อ พี่พิมพ์จะเข้าช่วงเที่ยงครับ""ออ ครับ""คุณลูกค้ามีอะไรจะฝากไ
続きを読む
ตอนที่ 6 บางอย่างที่ไม่เปลี่ยนไป
สหรัฐอเมริกา"ได้ค่ะพ่อ หนูเตรียมตัวกลับแล้ว ค่ะ พี่วุฒิกลับไปด้วยค่ะ เราเสร็จงานที่นี่แล้ว ปริญญาหนูให้เขาส่งไปที่โน่นเลย ไม่อยู่ร่วมค่ะ ฝากดูแลแม่ด้วยนะคะพ่อ หนูจะรีบกลับค่ะ ได้ค่ะ รักพ่อนะคะ"ออแกนในวัยยี่สิบห้าย่างยี่สิบหกปี รีบเก็บสัมภาระทั้งหมดอย่างลวกๆ เพื่อเดินทางกลับประเทศไทย ในวันที่เธอจบการศึกษา กลับได้รับข่าวร้ายที่สุดในชีวิตว่าแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอรู้สึกว่ามีความผิดปกติในเรื่องนี้ เธอจึงขอความช่วยเหลือจากวุฒิ"ออแกนจะให้พี่หานักสืบ สืบเรื่องนี้ดูอย่างนั้นหรือ แต่ว่าทางตำรวจ....""ออแกนแค่สงสัย ปกติคุณแม่ไม่ออกไปไหนคนเดียวแบบนี้ รถทุกคันมีการตรวจสภาพ จู่ ๆ จะเกิดเรื่องแบบนี้ อาจจะไม่ใช่อย่างที่เราเห็น เรื่องนี้ฝากพี่วุฒิจัดการให้ด้วยนะคะ""อืม ได้สิ ว่าแต่ เก็บของหมดหรือยัง ถ้ายังก็ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพี่ให้คนเก็บและส่งตามไป นี่ตั๋วเครื่องบินนะ ไฟลท์พรุ่งนี้บ่ายสอง คืนนี้นอนเอาแรงหน่อย พรุ่งนี้ต้องเดินทางแล้ว ใจเย็นๆ นะ คุณน้าต้องปลอดภัย""ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่วุฒิ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ"ปฏิวุฒิเดินออกมาจากห้องของออแกน และเดินกลับห้องพักของตัวเอง ตลอดเวลาที่อยู่ท
続きを読む
ตอนที่ 7 สายลมที่พัดกลับมา...อีกครั้ง
ออแกนไม่เคยพบตัวจริงของคนที่อ้างว่าเป็นน้องสาวของเธอมาก่อน เธอเคยเห็นแค่ในภาพและคลิปจากข่าวตามสื่อต่างๆที่เธอและแม่ของเธอประโคมข่าวช่วงแรกๆที่ได้รับการยอมรับให้เข้ามาในตระกูล เป็นสาวน้อยที่ทำตัวให้ดูน่ารัก น่าเอ็นดู และน่าสงสารเมื่อพ่อเธออนุญาต ประตูเปิดออกมา สาวน้อยในชุดเดรสสีชมพูหวาน พร้อมกับกระเช้ารังนกและผลไม้อีกสองถาดใหญ่ที่ให้คนเตรียมมา ก็วางอยู่ที่โต๊ะสำหรับเยี่ยม เธอค่อยๆวางมันลง ก่อนจะยกมือไหว้"สวัสดีค่ะคุณพ่อ พลอยมาเยี่ยมคุณแม่ค่ะ""ขอโทษนะ นึกไม่ออกว่าแม่ไปมีลูกเพิ่มเมื่อไหร่ เท่าที่รู้ ฉันเป็นลูกคนเดียว เธอเป็นใคร"เสียงเย็นดั่งน้ำแข็งสาดใส่หน้าของหนึ่งฤทัยหรือพลอย อย่างชนิดที่ตั้งตัวไม่ทัน และแล้ว สิ่งที่เกินคาดกว่านั้นก็เกิดขึ้น เธอเริ่มสะอึกสะอื้น ก่อนที่จะพูดแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง"ขอ ขอโทษด้วยค่ะ อึก พลอย อึก แค่ อยากจะ อึก มาเยี่ยม...""พูดก็พูดให้ดี ๆ ถ้าไม่พร้อมก็ไปร้องไห้ให้พอก่อน พูดเป็นภาษาคนเมื่อไหร่ค่อยกลับเข้ามา"ผู้พูดยังยืนกอดอกอย่างมีอำนาจ พลอยเงยหน้าขึ้นมองอย่างรู้สึกเกรงกลัวเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหยุดแสร้งร้องไห้ และใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาก่อนจะพูดต่อ"ขอโท
続きを読む
ตอนที่ 8 ที่เก่า เวลาเปลี่ยน บทบาทเปลี่ยน
"ความดันปกติ สัญญาณชีพปกติ น้ำเกลือ......."เสียงของเขาที่สั่งพยาบาลข้างๆที่ตั้งใจตรวจอาการและดูแลแม่ของเธอนั้น ทำให้เธอไม่สามารถละสายตาได้ มือเรียวเอื้อมไปจับใบหน้าเขา ที่เธอไม่ได้เห็นมาสามปีแล้ว ตอนนี้เขาเป็นหนุ่มหล่อสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่หมอหนุ่มคนนั้นอีกแล้ว หน้าตาของเขาที่ดูมากประสบการณ์ ทั้งวิธีการพูด และท่าทางล้วนแตกต่างไปจากเมื่อสาม ปีที่แล้วโดยสิ้นเชิง ไม่ต่างจากเธอ...."หมอรุต คนไข้เตียงห้ามีภาวะเลือดออก ต้องเซ็นผ่าตัดด่วน""ได้ๆ ไปเดี๋ยวนี้ หมอมิว รบกวนให้หวานเอาเอกสารนำไปก่อนเลย เดี๋ยวผมตามไป""ได้ ตามมานะ"หมอรุตรีบขีดๆเขียนๆบางอย่างในกระดาษแผ่นใหญ่ในแฟ้มตรวจ ก่อนที่จะส่งให้พยาบาลอีกคน และรีบเดินออกไป "ยังคบกันดีอยู่สินะ เฮ้อออ ก็ดีแล้วนี่"ออแกนล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า ต้องยอมรับว่าหมอรุตนั่น หล่อมากขึ้นอีกแล้วสินะ แต่เขาก็ยังเป็นคนที่มีแฟนแล้ว เฮ้ออ รีบเดินออกมาเสียที มองไปข้างหน้าได้แล้วออแกน....Chebet Cafe' หกโมงเช้า ออแกนเดินจากคอนโดออกมาที่ร้านกาแฟของพิมพ์ลดา เพื่อจะ เซอร์ไพรส์ให้เธอแปลกใจ ที่ออแกนกลับมาก่อนกำหนด สามปีที่ผ่านมา ร้านของพิมพ์นับว่าพัฒนาและขยายกิจการอ
続きを読む
ตอนที่ 9 ผิดนัด....
"เที่ยงนี้เหรอคะ เที่ยงนี้ คือว่า""ออแกนไม่สะดวกเหรอครับ""ก็ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ""ออแกน แกก็มากินที่นี่ก็ได้ ฉันเปิดห้องส่วนตัวให้ ดีมั้ยคะคุณหมอ จะได้ไม่ไปไกลด้วย สะดวกคุณหมอด้วย"พิมพ์ลดาเป็นผู้ทำลายความเงียบนี้ ก่อนจะเอาอเมริกาโน่ร้อนของหมอรุตมาวางที่โต๊ะให้ ก่อนจะเดินกลับไป หมอหนุ่มมองหน้าออแกนอย่างรอคำตอบ "ก็ได้ค่ะคุณหมอสะดวกมั้ยคะ ถ้าเป็นที่นี่ ออแกนจะได้รออยู่ที่นี่เลย"หมอหนุ่มยิ้มขึ้นมาอย่างมีความหวัง เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนตรงข้ามใจสั่นด้วยความหวั่นไหวจริงๆ"ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น เที่ยงนี้ ผมจะรีบมาเจอที่นี่นะครับ ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวเข้าเวรก่อน แล้วเจอกันครับ""ได้ค่ะคุณหมอ แล้วเจอกันค่ะ"หมอรุตเดินออกไปจากร้านอย่างอารมณ์ดีที่ไม่ค่อยได้เห็นมาก่อน พิมพ์ลดารีบปรี่เข้ามานั่งทันที ด้วยความอยากรู้อยากเห็น"ยังไงๆ ว่ามาซิ เมื่อกี้ เขานัดเดทแกเหรอ""ฉัน ฉันไม่รู้ว่ะ แบบนี้เรียกเดทเหรอ แค่นัดกินข้าวเฉยๆเอง ก็คนรู้จักกัน""เหรอ พึ่งเจอแกวันแรก รีบเข้ามาในร้าน ขอเบอร์ นัดกินข้าว รุกขนาดนี้ยังบอกว่าไม่มีอะไร นั่งเกาะวงแหวนมองจากดาวเสาร์ยังรู้เลยว่ามันมีอะไรแน่นอน"ใบหน้าของออแกนร้อนฉ่าขึ
続きを読む
ตอนที่ 10 เมาจนเผลอพูดความในใจ
"พิมพ์ เหมือนเราจะเมาแล้วอ่ะ แกไหวมั้ยอ่ะ""อืม แกคออ่อนอยู่แล้วสิ ฉันไหวอยู่ พอก่อนมั้ย กลับบ้านกัน""สวัสดีครับคนสวย ขอชนแก้วด้วยได้มั้ยครับ"พิมพ์ลดามองผู้มาใหม่ตาขวาง ก่อนจะโบกมือทำท่าให้รู้ว่าพวกเธอไม่ต้องการ"โทษทีค่ะ ไม่สะดวก""ผมมองพวกคุณมาสักพักแล้ว ไปสนุกกับพวกเราต่อมั้ยครับ""ขอโทษทีค่ะ พวกเรากำลังจะกลับแล้วค่ะ หลีกทางด้วยค่ะ""พิมพ์ ใครอ่ะ เพื่อนแกเหรอ ไม่เอาแล้ว ไม่ดื่มแล้ว ง่วงนอน""แค่แก้วเดียวเอง เดี๋ยวพวกผมไปส่งดีมั้ย"ออแกนเงยหน้าขึ้นมามองผู้ชวน แล้วเริ่มเดินเข้าไปหาเรื่อง "ออแกน อย่าหาเรื่อง ใจเย็นก่อน""นายเป็นใคร เรารู้จักกันเหรอ หลีกไป จะกลับบ้าน""คนสวย ทำไมดุแบบนี้ล่ะ แต่ดุๆแบบนี้ สเปกเลยนะ"หมอรุตและหมอชลเข้ามาถึงผับที่พิมพ์ลดาบอก พวกเขากวาดสายตามองท่ามกลางแสงไฟที่มืด สลับกับแสงสีเสียงที่ดูวุ่นวายในนี้ ก่อนที่หมอชลจะรีบชี้ให้เขาดู พวกเธอกำลังถูกผู้ชายสองสามคนล้อมรอบอยู่"หมอรุต อยู่นั่น ท่าจะไม่ดีแล้ว เฮ้ย เดี๋ยว รอก่อนสิปัดโธ่"หมอรุตเห็นแล้วจึงรีบเดินปรี่เข้าไปหาพวกเธอทันที"คนสวย มาเถอะ มาดื่มด้วยกัน พี่ช่วยนะ"เขากำลังเดินมาโอบเอวออแกน ก่อนที่เธอจะจับนิ้ว
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status