บททั้งหมดของ ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย: บทที่ 81 - บทที่ 90

“ท่านพี่ข้าเห็นด้วยกับชิงเอ๋อร์ พวกเราไปทำบุญขอพรกันล่วงหน้าย่อมดีกว่า หลังจากนี้พวกเราจะได้เตรียมตัวกันไว้แต่เนิ่น ๆ ถ้าเหตุการณ์ไม่สู้ดีจะได้หลบหลีกได้ทันนะเจ้าคะ” ฟางซินตั้งแต่รู้เรื่องสงครามจิตใจจึงไม่ค่อยสงบเท่าใดนัก นางเห็นด้วยกับบุตรสาวที่จะไปทำบุญ“พวกเราย่อมไม่คัดค้านอยู่แล้วชิงเอ๋อร์ นอกจา

เมื่อฮูหยินคนนั้นถูกลู่ชิงปฏิเสธ และยังพูดจาดูถูกนางเอาไว้เดินออกไป ครอบครัวสวียังคงแจกจ่ายอาหารกันต่อ เพราะยังมีคนมาต่อแถวกันเรื่อย ๆ จนกระทั่งข้าวถุงสุดท้ายมีคนมารับไปแล้ว พวกเขาจึงช่วยกันเก็บโต๊ะรวมถึงข้าวของอย่างอื่น นำไปวางไว้บนเกวียนเสียก่อน จากนั้นจึงพากันเดินขึ้นบันได เพื่อนำอาหารเจไปถวายไต้

“เช่นนั้นก็แยกย้ายกันไปจัดการเถิด หากชักช้าจะไม่ทันการณ์เอาได้” ลู่เวินจึงสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันไปจัดการตามที่ได้พูดคุยกันเจียวมิ่งแยกกลับไปที่บ้านเช่า รีบเขียนจดหมายผูกด้ายสีแดง ส่งให้เซียวหนิงหลงอย่างเร่งด่วน และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ก้งเยว่ได้ฟัง ก่อนจะมีความคิดว่าเชลยสามคนนี้คงไม่ต้อง

“พวกเราคงช่วยอะไรในตอนนี้ไม่ได้หรอกนะชิงเอ๋อร์ ไม่ว่าแคว้นไหนยามมีสงคราม มักจะฉวยโอกาสขึ้นราคาสินค้าทุกที่ หากเราทำอะไรเกินกว่าการเป็นผู้อพยพ อาจจะเป็นที่สงสัยเอาได้นะลูก” ลู่เวินที่เห็นสายตาบุตรสาว ที่สงสารชาวบ้านเหล่านั้น ก็ทำเพียงอธิบายและเอ่ยเตือนนางไปเท่านั้น“ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ เพียงแต่รู้สึกสงส

เมื่อครอบครัวลู่ชิงกลับจากทำธุระส่วนตัวแล้ว จึงพบว่ามีแขกหน้าตาคุ้นเคยนั่งรออยู่กับลู่ชิง พวกเขาใจชื้นขึ้นมาบ้างที่เห็นว่ามีคนมาช่วยเพิ่มขึ้น“อาเซียว เจ้ามาถึงตั้งแต่เมื่อใดรึ แล้วมากับใครบ้างเล่า” ลู่เวินรีบเดินเข้ามาทักทายเซียวหนิงหลงก่อนคนอื่น“คารวะท่านน้าทั้งสองขอรับ ข้าเพิ่งเดินทางมาถึงได้เกื