All Chapters of Ex lover แค่แฟนเก่า: Chapter 21 - Chapter 30

หนึ่งอาทิตย์ที่คุณนายพัดชาว่างนั้นทุ่มเวลาอยู่กับฉันทั้งหมด อยู่แบบสามคนพ่อแม่ลูกอะ และเพื่อความสบายใจของทั้งสองฝ่ายเราไปตรวจดีเอ็นเอ ซึ่งผลก็ออกมาแล้ว ฉันกับคุณธันวาเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ เรื่องที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวฉันไม่ได้ประกาศหรือเล่าให้ใครฟังว่าฉันมีพ่อแล้วนะ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวจึงไม่เอ่ยปากบอกใคร ขณะเดียวกันคุณธันวาก็พาฉันและแม่ไปหาญาติผู้ใหญ่ฝั่งเขา แม่ของคุณธันวาหรือจะเรียกว่าย่าของฉันก็ได้ ย่าต้องการให้พ่อแม่ของฉันจัดงานแต่งงานกัน ทำให้เป็นเรื่องเป็นราวและให้ฉันย้ายไปใช้นามสกุลของพ่อ ย่าต้องการใส่ชื่อฉันเข้าวงศ์สกุลแม่ของฉันยังไม่อยากแต่ง ผู้ใหญ่จึงหาทางออกด้วยการจดทะเบียนสมรส ฉันจึงกลายเป็นหลานสาวคนโตที่พลัดพรากของตระกูล อิทธิฤทธิ์จากที่ขอเวลาหนึ่งอาทิตย์ ตอนนี้ฉันก็เลยต้องไปมาระหว่างบ้าน คอนโดและบ้านย่า สนุกสนานหรรษามาก“ช่วงนี้ทำไมเปลี่ยนกระเป๋าบ่อยจังวะ” หว่าหวามองมาที่กระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงที่ฉันถือมา“แอบไปเป็นเด็กเสี่ยหรือเปล่า” อันนี้คำพูดของแตงกวา ทุกวันนี้นางเป็นตัวเองมากขึ้น ไม่เหนียมอายทำตัวลูกคุณหนูอีกแล้วยิ่งนานวันยิ่งเผยสันดาน“แม่ให้มา” ย่าต่างห

เสียงดังตุบ! เกิดขึ้นเมื่อเข้ามาในห้องพี่เซ้นต์ผลักฉันชนกับผนังกำแพง ตลอดทางจนถึงห้องเหมือนว่าเขากดอารมณ์ไว้อย่างดี เมื่อเข้ามาในห้องก็เริ่มเลย“ทำแบบนี้ได้ยังไงวะ”“ขอโทษ”“ขอโทษ เหอะ ขอโทษเรื่องอะไร”“ใจเย็นหน่อยได้ไหมพี่เซ้นต์”“ใจเย็น เออ ใจเย็น นี่ใจเย็นที่สุดแล้วเพ้นท์ กู... พี่พยายามใจเย็นที่สุดแล้ว ถ้าเพ้นท์เจอแบบพี่จะใจเย็นได้เหรอ ถามจริง”“...” เขากำลังจะเป็นแบบวันนั้นอีกแล้ว และดูเหมือนจะรุนแรงกว่าวันนั้นเขาเดินไปมาอยู่หลายรอบ เหมือนว่าพยายามสะกดอารมณ์โกรธไม่ให้มันระเบิด “เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้ามีเรื่องอะไรให้บอก อย่าให้กูรู้จากปากคนอื่น แล้วทำไมเป็นแบบนี้วะ”“...”“นี่ถ้ากูไม่บังเอิญมาเจอ มึงคิดจะบอกกูเมื่อไหร่ว่าที่ผ่านมามึงอยู่ใกล้กันมาตลอด เรียนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน” เขาเดินมาหยุดตรงหน้าฉัน มือยื่นมาจับปลายคางฉันให้เชยขึ้นสบตากับเขา “มึงเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากูเพ้นท์ เงยหน้าขึ้นมา มองหน้ากู”“...” แววตาของพี่เซ้นต์น่ากลัว เขากำลังโมโห“ทุกครั้งที่มึงมองหน้ากูมึงเห็นเขาบนหัวกูไหมเพ้นท์ มึงเห็นไหมว่ากูโง่ ลับหลังกูมึงแอบทำอะไรบ้างวะ มึงกับมันจบกันจริงเหรอ”

ฉันมาค่ายอาสาเพราะอยากหาอะไรทำแก้เบื่อ เมื่อถึงที่กลายเป็นว่าหนักกว่าเดิม ฉันไม่ควรมา แต่ก็กลับไม่ได้แล้วไง ก็เลยต้องอยู่ที่นี่ ซึ่งผ่านมาแล้วสองคืน(ลำบากหรือเปล่า ต้องการอะไรไหมป๊าให้คนเอาไปส่ง)“สบายมากค่ะป๊า ไม่ต้องห่วงนะคะ”(ย่าเป็นห่วงหนูมาก ไปไม่บอก)“ไม่น้อยใจนะคะ เดี๋ยวหนูกลับไปกอด”(เรื่องนี้ง้อกันเองเลยนะ ป๊าช่วยไม่ได้)“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวกลับไปจะง้ออย่างดีเลย แค่นี้ก่อนนะคะหนูไปช่วยเขาก่อน”(ดูแลตัวเองนะลูก ถ้าไม่ไหวบอกป๊า เดี๋ยวป๊าไปรับ หนูมีพ่อนะอย่าลืม ทุกเรื่องหนูสามารถพึ่งพาป๊าได้)“ค่า หนูทราบค่ะ ดูแลตัวเองเช่นกันนะคะคุณธันวา” เพราะอยากให้ลูกสาวอย่างฉันสนิทด้วย ป๊าก็เลยอนุญาตให้ฉันเรียกป๊าเหมือนที่เรียกแม่ จะบอกว่าอนุญาตก็ไม่ถูก เรียกว่าขอร้องให้ฉันเรียกมากกว่าปัง! เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกกระแทกกับผนังกำแพงอย่างดัง ฉันหันไปมองจึงเห็นเขาที่ฉันไม่อยากเจอเดินออกมาจากห้องน้ำ ตามมาด้วยผู้หญิงที่น่าจะเป็นแฟนใหม่ของเขาเพราะเห็นอยู่ใกล้กันบ่อย ซึ่งการเดินออกมาจากห้องน้ำห้องเดียวกันในเวลาเดียวกันก็เป็นคำตอบที่ตรงตัวเขาปรายตามองฉันเพียงนิดแล้วก็หันไปจับมือผู้หญิงคนนั้นที่ยิ้ม

“มึงวอนแล้วไงอีเด็กบ้า” เสียงหว่าหวาเพื่อนของเพ้นท์ดังขึ้น ผมมองตามเห็นเพ้นท์กำลังเดินจ้ำอ้าว ในมือของเธอถือขวดเหล้า จากนั้นเธอก็กระชากผมผู้หญิงคนหนึ่งให้หันกลับมา ขวดเหล้าในมือขวาของเพ้นท์ยกขึ้นและฟาดลงที่หัวของผู้หญิงคนนั้นอย่างรวดเร็ว“ถ้ามึงยังอยากแก่ก็อย่าเสือกมามีเรื่องกับกู” เพ้นท์ผลักผู้หญิงคนนั้นลงกับพื้น ผมถึงได้เห็นว่าเธอคือเกลท่ามกลางเสียงแตกตื่นของแขกในร้าน หว่าหวารีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อน“อีเหี้ยตายปะวะมึง”“...” เพ้นท์เงียบ จ้องหน้าเกลเหมือนยังไม่หายแค้นผมรีบเดินเข้ามาหาเธอ สายตาเครียดแค้นจึงส่งมาที่ผมแทนเธอจ้องผมไม่ถึงนาทีก็ยกมือขึ้นมาตบหน้าผมแรง ๆ หนึ่งที ผมเห็นที่ใบหน้าเธอมีรอยมือ เพ้นท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นัยน์ตามีน้ำสีใสเอ่อ“จะเลี้ยงหมาทั้งทีก็ล่ามโซ่ให้ดีหน่อย ไม่ใช่ปล่อยออกมากัดคนอื่นไปทั่ว” ผมคว้ามือเธอไว้ “ทำไม อยากเอาคืนให้แฟนพี่เหรอ”“ตั้งสติ” ผมถอดเสื้อออกมาพันแผลที่ข้อมือของเพ้นท์ไว้ ดูแล้วน่าจะเกิดจากเศษแก้วที่แตกตอนที่ฟาดหัวเกล “ทำคนอื่นก็ทำไป แต่ทำให้ตัวเองเจ็บตัวได้ไง”“...”“ไปหาหมอ”“ไปเองได้ ไปดูแฟนพี่เถอะ” มืออีกข้างที่ยังมีแรงเหลือล้นเธอใช้ผ

“มากับใครวะ” ผมมองไปที่แฟนเก่า เธอดูเมามาก“มาคนเดียว” ไอ้โจตอบ มันเป็นคนส่งรูปเพ้นท์มาให้ผม ตอนแรกก็ว่าจะไม่มา แต่เพื่อนมันก็พิมพ์ต่อท้ายรูปมาว่า ‘สนใจทำบุญกับเจ้าของเก่าไหม’“ทำไมเมาขนาดนั้น”“ดีใจที่เพื่อนมีแฟนก็เลยฉลอง”“แล้วมีใครโทรตามแฟนเขามารับหรือยัง”“ไม่พกโทรศัพท์มา ไม่มีใครรู้ด้วยว่าใครเป็นแฟน”“เพื่อนกันก็ไม่รู้อะนะ”“อืม”“เป็นเพื่อนกันจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเพื่อนเป็นแฟนกับใคร หรือมันเยอะจนเลือกพูดไม่ถูก”“งั้นมั้ง ชั่วโมงก่อนเพิ่งอวดไปว่าผู้ชายเยอะมาก”“...” ผมหันมองเพ้นท์ที่นั่งชนแก้วแล้วแก้วเล่าคนนั้นทีคนนี้ทีเธอปรายตามามองผม ส่งยิ้มหวานเยิ้มและเอ่ย “อ้าว มาด้วยเหรอคะ นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว”“...”“มาคนเดียวเหรอคะ หรือพกแฟนมาด้วย” เอนซ้ายเอนขวามองหาคนที่ยืนข้างผม“มาคนเดียว”“เหรอ เพ้นท์ก็มาคนเดียว” เธอกำลังจะสื่ออะไร“...” พูดจบก็หันไปชนแก้วกับคนอื่นอีก“อย่าถือสาคนเมาเลยค่ะ นั่งค่ะพี่เซ้นต์” ฟินฟินแฟนคนล่าสุดของไอ้เบย์ยิ้ม วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เธอกับไอ้เบย์คุยกันมาสักระยะแล้ว เชิงหมาหยอกไก่ ไป ๆ มา ๆ ก็คบกันจริงจังหลังจากที่ไอ้เบย์อกหักและหักอกคนอื่นมาหลายคนผมมาที่นี่