บททั้งหมดของ เล่ห์ร้ายนายบอดี้การ์ด: บทที่ 171 - บทที่ 180

"ดีจะตาย ไปด้วยกันฉันจะได้ไม่ตื่นเต้นตอนบอกพ่อกับแม่ด้วย" คลีโอยิ้มกว้าง คว้าแขนของเพื่อนรักมากอดอย่างสุขใจ หากมีมิลินไปด้วยคงช่วยลดความเกร็งที่จะบอกเรื่องลีโอไปได้มากทีเดียว"ฉัน...ไม่รู้สิ" ร่างเล็กถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่"เป็นอะไร""ก็ไม่รู้ว่าพ่อแม่แกเขาจะยอมรับฉันไหม กลัวเขาจะไม่ชอบ กังวลไปหมดเล

"พ่อค่ะ แม่ค่ะ" คลีโอเรียกทั้งสองเสียงดัง พลางวิ่งแซงพี่ชายที่เดินนำหน้าเข้าไปสวมกอดทั้งสองด้วยความคิดถึง"คลีคิดถึงที่สุดเลย""จริงหรือเปล่า ปิดเทอมปีที่แล้วก็ไม่ยอมบินมาหาแม่เลย" สาเอ่ยแซวยิ้มๆ พร้อมกอดลูกสาวคนเล็กเอาไว้แน่น"คิดถึงแค่แม่คนเดียวเหรอตัวเล็ก" คริสเตียนกล่าวเสียงเข้มอย่างตัดพ้อ ทำให้

"เอาเถอะ เราก็ไปพักก่อน เรื่องงานหมั้นเดี๋ยวแม่ช่วยดูฤกษ์ให้ แล้วค่อยกำหนดวันกัน" นายหญิงของบ้านสรุปออกมาทำให้ทั้งเธอและลีโอลุกแยกย้ายขึ้นไปพักบนห้องหลังจากรับประทานอาหารเย็นกันเรียบร้อย ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางหลายชั่วโมงทำให้หญิงสาวเลือกที่จะพักผ่อนอยู่บนห้อง ตลอดมื้ออาหารก็ยังไม่มีโอกาสได

7 ปี ก่อนหน้าโรงเรียนนานาชาติ เซนต์ ลอว์เด็กสาวในชุดนักเรียนสีขาวแขนสั้น บนหน้าอกปักตราโรงเรียนสีทองเด่นเป็นสง่า ท่อนล่างเป็นกระโปรงจีบบานลายสก็อตสีเทาเหนือเข่า รอบคอมีเนกไทลายเดียวกับกระโปรงถูกผูกเอาไว้เรียบร้อย ผมหยักศกสีน้ำตาลตามธรรมชาติถูกรวบเป็นหางม้าทรงสูงที่ด้านหลัง เผยให้เห็นใบหน้าสวยที่ฉา

หมับ!แขนเล็กถูกมือหนาจูงลากผ่านโต๊ะพวกนั้นไปทันที เพนนีและอันอันจึงรีบวิ่งตามเพื่อนรักไปเช่นกันคลีโอที่เพิ่งรู้ถึงต้นสายปลายเหตุอมยิ้มหวานมองร่างสูงที่จูงมือเธอด้วยแววตาปลาบปลื้มใจเข้าไปใหญ่ หัวใจในอกซ้ายพองโต มองฮีโร่ของเธอที่มักเข้ามาช่วยไม่ต่างจากสมัยเด็ก"ทีหลังเวลาเดินหรือทำอะไรดูรอบๆด้วย หัด