บททั้งหมดของ พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน: บทที่ 71 - บทที่ 80

“คนบ้า… ขนาดนี้แล้วยังบอกไม่เป็นไรได้ยังไง…” ฉันสูดน้ำมูกเสียงดัง ปาดน้ำตาเหมือนเด็กเล็ก ๆ คนหนึ่ง“…” นัยน์ตาสีอ่อนทอดมองมาอย่างเป็นห่วง แทนที่จะห่วงตัวเองมัวแต่ห่วงคนอื่นอยู่นั่น“หนักเลยสิมึง…” เสียงพี่ยีนดังขัดจังหวะขึ้น ถึงอย่างนั้นสองคนนั้นก็ยิ้มออกมาได้อยู่ดี อย่างน้อยพี่สิงห์ก็ไม่เป็นอะไรแล้

“ไม่ต้องเลย พี่ป่วยอยู่ และลินก็ทำเองเสร็จหมดแล้วด้วย” ฉันรีบบอกพร้อมวาดมือไปด้านหลังซึ่งมีเสื้อผ้าเรียบกริบแขวนอยู่หลายตัวอย่างภาคภูมิใจ“…” คนตรงหน้ายิ้มนิด ๆ แล้วขยับเข้ามากอดเอวกันไว้ “เหนื่อยรึเปล่า?”“เหนื่อยอะไรกัน… ถ้าแค่นี้เหนื่อยจะทำอะไรกิน…” ฉันหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี“กลัวลินเหนื่อย”

พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 35และไม่นานสามคนนั้นก็กุลีกุจอช่วยกันขนข้าวขนของทำบุญของหม่าม้าลงจากท้ายรถอย่างน่าประทับใจ เรียกสายตาของคนหลาย ๆ คนได้เป็นอย่างดี รวมถึงม้าฉันเองก็ด้วย สีหน้าแปลกใจของหม่าม้าฉายชัดขนาดว่ายืนมองจากตรงนี้ยังเห็น ก็แหงล่ะ… จู่ ๆ เด็กวัดจะหล่อระเบิดเหมือนนายแบบถึ

“เอ้าไอ้เหี้ย… มึงอะหัดเป็นคนดีบ้าง เมียจะได้ไม่นอกใจ!” อีพี่เตเอาอีกและ!และวินาทีนั้นเองที่พวกมันค่อย ๆ ขยับเท้าเข้าหาสามหนุ่มสามมุมตัวสูงชะลูดหล่อเกินจะบรรยาย ฉันก็ใจเต้นระทึกขึ้นมา และไม่สามารถห้ามขาสั้น ๆ ของตัวเองให้วิ่งเข้าไปแทรกวงในได้เลย รู้ตัวอีกทีฉันก็โผล่หัวเข้าไปกลางวงซะแล้วไอ้พวกคู่อร

“ไปดินเนอร์กันไหม?”“หืม?” ฉันเบิกตาโตอย่างประหลาดใจ “พี่หมายถึง?”“วันนี้เราไปกินร้านโปรดของลินกันดีกว่า…” เสียงเรื่อย ๆ เอ่ยต่อเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดา ทั้งที่ตอนนู้นเขายังเป็นคนบอกว่ามันแพงอยู่เลย ฉันเม้มริมฝีปากแน่นแล้วเบนสายตาหนี“จะดีเหรอ? เปลืองตัง…” เออเอาสิ! คราวนี้เป็นฉันเองที่กลับรู้สึก