บททั้งหมดของ หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง: บทที่ 251 - บทที่ 260

ตู้ป๋อมาถึงหมู่บ้านลี่จวงก่อนเวลาอาหารเย็นเล็กน้อย เสิ่นซื่อได้แต่ถอนหายใจให้กับพี่ชายบุญธรรมคนนี้จริง ๆ นางพร่ำบอกเขากี่ครั้งกี่หนว่าอย่าได้เอาของเล่นมาเยอะแยะมากมายเพียงนี้ แต่เขาก็หาได้ฟังที่นางพูดไม่ จนตอนนี้ของเล่นที่เขาเอามามันแทบจะล้นห้องโถงแล้ว หยางเทียนเองก็ทำอันใดไม่ได้ ทำได้เพียงแค่แบ่งเอ

เช้าวันต่อมา หยางเสี้ยวไปหาหยางชิงกับหยางเชวียนที่บ้านของท่านปู่ จากนั้นให้พ่อบ้านจื้อไปเชิญหยางเฟยกับท่านน้าเจียงเว่ยมา ส่วนเหวินข่ายกับหยวนเป่าให้ต้าไป๋ไปพาตัวมา ทุกคนต่างก็สงสัยเหตุใดอาเสี้ยวเรียกรวมตัวกันอีก แล้วที่บอกว่าจะไม่ออกจากหมู่บ้านจนกว่าจะถึงฤดูใบไม้ผลินี่ยังเชื่อถือได้อยู่หรือไม่“อาเส

ปักษาที่ได้รับมอบหมายให้นำจดหมายไปส่ง แต่หยางเสี้ยวนึกขึ้นมาได้ว่าอี้เชวียนอินน่าจะเดินทางกลับไปที่ชายแดนแล้ว จึงเรียกให้เฟิ่งหวงออกมาอีกตัว ให้ปักษาไปที่ชายแดน แต่มันไม่ยอมมันบอกจะไปที่วังหลวงเอง เฟิ่งหวงก็คร้านจะทะเลาะกับสหายอย่างมัน จึงได้ออกเดินทางนำจดหมายของหยางเสี้ยวไปส่งที่ชายแดน พร้อมของฝากเ

หลังจากผ่านมื้ออาหารเย็นที่แสนจะวุ่นวายเพราะความอร่อยของไก่อบชานอ้อย ทั้งคนทั้งสัตว์ต่างไม่รู้ใครเป็นใคร ตบตีแย่งไก่อบชานอ้อยตัวสุดท้าย แม้แต่หลันเช่อยังลงมาร่วมวงกับเขาด้วย ตู้ป๋อที่ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ตกใจจนหมดสติ ตั้งแต่เห็นกิเลนตัวเป็น ๆ ตามมาด้วยมังกรวารีสีฟ้า เต่าดำตัวใหญ่ ปักษาสวรรค์ ที

ภูเขาหมินซานนับว่าเป็นภูเขาที่มีป่าอุดมสมบูรณ์มาก มีสัตว์ป่ามากมาย ทั้งไก่ฟ้า กระต่ายป่า กวางดาว หมูป่า กวางป่า ที่สำคัญมีผลไม้ป่าเช่นผูเถาหรือองุ่นเกิดอยู่เป็นจำนวนมาก หยางเสี้ยวไม่ได้สนใจจะล่าสัตว์เท่าไหร่นัก เพราะสนใจแต่จะเก็บเอาองุ่นกลับไปปลูกที่หมู่บ้าน เพราะถึงอย่างไรกิจการหลักของตระกูลหยางคื