LOGINมังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ
View More“อืม เด็กต้องได้รับการอบรมเลี้ยงดู เราเข้าใจ เรื่องนี้ก็ให้แล้วกันไปเถอะ ”“ขอบพระทัยท่านอ๋องพะย่ะค่ะ”“ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ”หลังจากลับมาจากจวนจ้านหยางอ๋อง เจ้ากรมพิธีการก็จัดการขายสาวใช้ที่ยุแยงและคอยให้ท้ายบุตรสาวของเขา ออกไปจนหมด นอกจากนี้แล้วยังตำหนิฮูหยินเอกที่ไม่อบรมบุตรสาวให้ดี ฮูหยินเองก็ไ
หลังจากหยางอันทิ้งระเบิดเอาไว้ก่อนหันหลังจากไป สองนายบ่าวกลับจวนไปด้วยความหวานหวั่นในใจ หวาดกลัวว่าหยางอันจะพาจ้านหยางอ๋องบุกมาที่จวน ตอนนี้คุณหนูห้าผู้ที่เคยหยิ่งผยองกลับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว สาวใช้ที่ติดตามข้างกายเช่นอิ๋งชุนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่ ทั้งคู่ต่างโทษกันไปมาสุดท้ายแล้วจึงไปขอค
“พี่เจวี๋ยพวกเราไม่ผิด เหตุใดต้องยอมด้วย เจ้ากรมพิธีการแล้ว อย่างไร หน้าใหญ่มากหรือเจ้าคะ พระสนมเอกแล้วอย่างไร ทำอันใดได้เจ้าคะ ผิดคือผิด ถูกคือถูก จะมาเห็นผิดเป็นถูกกลับขาวเป็นดำแบบนี้หรือเจ้าคะ บอกเลยต่อให้สิบเจ้ากรมพิธีการข้าก็ไม่กลัว หึ” หยางอันสะบัดหน้าหยางอันไม่ยอมเดินกลับไปตามที่เมิ่งเจวี๋ย
เมิ่งเจวี๋ยพาหยางอันเดินออกจากโรงเตี๊ยมมุ่งหน้าไปยังพ่อค้าขายถังหูลู่ ทั้งสองคนเพียงแค่อยากรู้ว่ารสชาติของถังหูลู่ที่เมืองหลวงกับรสชาติที่บ้านเกิดของพวกเขาถังหูลู่ที่ไหนจะอร่อยกว่ากันเท่านั้น นอกจากนี้การนั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้องแคบๆไม่ใช่สิ่งที่หยางอันชอบ “พี่เจวี๋ยท่านดูสิถังหูลู่ของเมืองหลวงมีขนาด
ทางด้านฮูหยินของเจ้าเมือง พอรู้ว่าหยางเสี้ยวจะมาก็รีบให้ลูกสาวแต่งตัวสวยงามออกมารับ ในใจนางหวังว่าหยางเสี้ยวจะพาญาติผู้พี่มาด้วย หากได้เกี่ยวดองเป็นญาติกับอ๋องทมิฬมีหรือหน้าที่การงานของสามีนางจะไม่มั่นคง แต่นางก็ต้องผิดหวังเพราะหยางเสี้ยวมาเพียงลำพังเท่านั้น มีหรือที่หยางเสี้ยวจะไม่รู้เท่าทันความค
หลังจากฉีเล่ยกลับไปแล้ว ทุกคนก็ต่างแยกย้ายกัน ท่านปู่หยางไห่กับปู่ใหญ่ไปจุดธูปไหว้ป้ายวิญญาณบรรพบุรุษ ทั้งสองคนดีใจเป็นอย่างมากที่สามารถกอบกู้ตระกูลหยางกลับมาอีกครั้ง และลูกหลานในตระกูลยังยึดถือกฎของตระกูลอย่างเคร่งครัด ขอให้บรรพบุรุษตระกูลหยางทุกคนหลับให้สบาย “อาเสี้ยว พวกเราจะไปไห่เหอเมื่อไหร่” ห
หยางเสี้ยวเดินทางมาถึงเมืองไห่เหอก็ตรงไปที่หมู่บ้านชาวประมงไห่ถังทันที ตอนนี้นาเกลือได้ขยายพื้นที่ออกไปอีก ผู้ใหญ่บ้านพอรู้ว่าหยางเสี้ยวเดินทางมาถึงก็รีบไปต้อนรับทันที พร้อมทั้งส่งมอบกุญแจบ้านให้กับหยางเสี้ยวอีกด้วย บ้านที่หมู่บ้านไห่ถังจะมีช้าวบานแวะเวียนมาช่วยกันทำความสะอาดอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าบ้านห
“ตกลง”อี้เชวียนอินเหล่ตามองทัพของหยางเสี้ยว นี่มันออกจะเกินไปอยู่บ้าง คนอื่นจัดทัพออกรบล้วนเป็นทหารทั้งหมด แต่นี่มันทหารขั้นไหนกัน เกรงว่ายังไม่ทันได้ทำอันใด ทั้งสองแคว้นก็คงวิ่งป่าราบกันหมดแล้วกระมัง เอาเถอะ ในเมื่อแม่ทัพสั่งให้ไปจัดทัพเขาก็จะไปจัดทัพ ทหารที่ติดตามมาล้วนแล้วแต่เป็นแม่ทัพนายกองทั้ง






reviewsMore