تسجيل الدخولมังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ
عرض المزيد“อืม เด็กต้องได้รับการอบรมเลี้ยงดู เราเข้าใจ เรื่องนี้ก็ให้แล้วกันไปเถอะ ”“ขอบพระทัยท่านอ๋องพะย่ะค่ะ”“ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ”หลังจากลับมาจากจวนจ้านหยางอ๋อง เจ้ากรมพิธีการก็จัดการขายสาวใช้ที่ยุแยงและคอยให้ท้ายบุตรสาวของเขา ออกไปจนหมด นอกจากนี้แล้วยังตำหนิฮูหยินเอกที่ไม่อบรมบุตรสาวให้ดี ฮูหยินเองก็ไ
หลังจากหยางอันทิ้งระเบิดเอาไว้ก่อนหันหลังจากไป สองนายบ่าวกลับจวนไปด้วยความหวานหวั่นในใจ หวาดกลัวว่าหยางอันจะพาจ้านหยางอ๋องบุกมาที่จวน ตอนนี้คุณหนูห้าผู้ที่เคยหยิ่งผยองกลับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว สาวใช้ที่ติดตามข้างกายเช่นอิ๋งชุนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่ ทั้งคู่ต่างโทษกันไปมาสุดท้ายแล้วจึงไปขอค
“พี่เจวี๋ยพวกเราไม่ผิด เหตุใดต้องยอมด้วย เจ้ากรมพิธีการแล้ว อย่างไร หน้าใหญ่มากหรือเจ้าคะ พระสนมเอกแล้วอย่างไร ทำอันใดได้เจ้าคะ ผิดคือผิด ถูกคือถูก จะมาเห็นผิดเป็นถูกกลับขาวเป็นดำแบบนี้หรือเจ้าคะ บอกเลยต่อให้สิบเจ้ากรมพิธีการข้าก็ไม่กลัว หึ” หยางอันสะบัดหน้าหยางอันไม่ยอมเดินกลับไปตามที่เมิ่งเจวี๋ย
เมิ่งเจวี๋ยพาหยางอันเดินออกจากโรงเตี๊ยมมุ่งหน้าไปยังพ่อค้าขายถังหูลู่ ทั้งสองคนเพียงแค่อยากรู้ว่ารสชาติของถังหูลู่ที่เมืองหลวงกับรสชาติที่บ้านเกิดของพวกเขาถังหูลู่ที่ไหนจะอร่อยกว่ากันเท่านั้น นอกจากนี้การนั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้องแคบๆไม่ใช่สิ่งที่หยางอันชอบ “พี่เจวี๋ยท่านดูสิถังหูลู่ของเมืองหลวงมีขนาด
เช้าวันนี้ หยางเสี้ยวตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เด็กชายเดินไปเปิดหน้าต่าง ก็ถูกลมหนาวระลอกหนึ่งกระทบผิวหน้า เขาสะดุ้งจนตัวโยน นี่เป็นสัญญาณเตือนให้รู้ว่า ตอนนี้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้วอากาศเริ่มเย็นลงมากตั้งแต่หลายวันก่อน สัตว์ป่าล้วนแล้วแต่เข้าสู่ฤดูจำศีล ยกเว้นสัตว์ป่าที่พยายามทำตัวเป็นสัตว์บ้าน ที่ยังใช
“ต้าเฮย ไปส่งข้าในเมืองหน่อย จะไปรับหม้อที่สั่งทำเอาไว้”ต้าเฮยได้ยินนายน้อยของมันบอกจะไปในเมืองก็รีบลุกจากที่นอนทันที หลังจากต้าเฮยออกมาจากคอกแล้ว หยางเสี้ยวเอาผ้าฝ้ายอย่างหนาที่เขาลองเย็บเอง ข้างในบุด้วยนุ่นไม่หนาไม่บางมาก พาดลงบนหลังของต้าเฮย จากนั้นก็มัดชายทั้งสองด้านเข้าด้วยกัน เมื่อมองดูดี ๆ เ
“ข้ารู้แล้วน่า ไปกันเถอะ”ทางด้านพวกของหยางเฟยที่ไปจับปลากลับมาจากหลุมดักปลาที่ภูเขาชิงหลง วันนี้ได้ปลามามากกว่าเมื่อวาน ทั้ง 6 คนช่วยกันขนปลากลับมาด้วยความทุลักทุเล นอกจากปลาแล้วยังมีกุ้งกับปูภูเขาอีกจำนวนหนึ่งหลังจากกลับมาถึงบ้านของหยางเสี้ยวแล้ว พวกเขาเอาปลาทั้งหมดมารวมกัน จากนั้นก็แบ่งออกเป็น 7
หยางเสี้ยวไม่ได้ให้ต้าจินวิ่งเข้าไปในเมือง แต่เลือกที่จะจอดเกวียนเอาไว้ในจุดรับฝากเกวียนหน้าประตูเมืองแทน ทหารยามรักษาการมองมาที่เขาด้วยความสงสัย แต่ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรออกมา“ท่านแม่ จอดเกวียนเอาไว้ที่จุดรับฝากเกวียนดีกว่านะขอรับ ถ้าหากซื้อของแล้วไม่สามารถเอากลับมาได้ก็จ้างรถขนของขนมาส่งให้ที่นี่จะ







![I'll follow Apollo [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




المراجعاتأكثر