บททั้งหมดของ หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง: บทที่ 41 - บทที่ 50

อี้เชวียนอินที่ตอนนี้ทำงานที่ได้รับมอบหมายมา และได้ส่งฎีกาไปรายงานในวังหลวงแล้ว แต่ตอนนี้เขายังไม่สามารถกลับไปได้ เพราะต้องอยู่รอจนกว่าเจ้าเมืองและนายอำเภอคนใหม่เดินทางมารับตำแหน่งเสียก่อนเขาถึงจะสามารถกลับไปได้เพราะครั้งนี้เสด็จลุงได้ขอความช่วยเหลือมาทางเสด็จพ่อของเขา และเขาก็เป็นคนที่ถูกส่งมา ในบ

เด็ก ๆบ้านหยาง ยืนมองเจ้าตัวประหลาดที่ตกลงมาจากต้นไม้เพราะแรงกระแทกที่เกิดจากหมูป่า หยางเสี้ยวไม่รู้จะอธิบายลักษณะของเจ้าตัวที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้อย่างไร ไม่รู้ว่ามันเป็นตัวอะไรกันแน่ มองดูแล้วก็เหมือนกวางแต่ไม่ใช่กวาง ส่วนหัวจะบอกว่าเหมือนม้าแต่ก็เหมือนสิงโต บนหัวยังมีเขาเล็ก ๆ เหมือนเขากวาง เท้ามีล

หลังจากวันที่ฉีหลินตามกลับมาจากป่า หยางเสี้ยวก็ถูกห้ามไม่ให้เข้าป่าอีก ถึงแม้เด็กชายจะอธิบายว่าเขาเองไม่ได้อยากให้พวกสัตว์เหล่านี้ตามมา แต่เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้เช่นเดียวกัน เพราะไม่สามารถห้ามพวกมันได้หยางเทียนบอกกับลูกชายว่าให้อดทนเอาไว้ก่อน รอให้สร้างบ้านหลังใหม่เสร็จแล้วจะให้สหายกี่ตัวมาพักย่อมไม่

หยางเสี้ยวนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองลืมเอาแบบหน้าไม้ให้กับอี้เชวียนอิน ตอนนี้ชายหนุ่มคงเดินทางถึงเมืองหลวงแล้ว วันนี้ทำให้เขาต้องขี่หลังเจ้าต้าเฮยเข้าเมืองมาที่ร้านสมุนไพร เพื่อไหว้วานให้หลงจู๊ช่วยส่งแบบหน้าไม้ไปที่เมืองหลวงเจ้าต้าเฮยดีใจเป็นอย่างมาก นานแล้วที่มันได้แต่เดินอยู่ในสวนหลังบ้าน นายน้อยของมั

เช้าวันต่อมาหยางเสี้ยวนำฉั่งฉิกไปขายที่ร้านสมุนไพร โดยมีหยวนเป่าตามไปด้วย เพราะเด็กชายตั้งใจจะนำเงินที่ขายสมุนไพรซื้อข้าวของกลับมาด้วยเสียเลย ครอบครัวของหยวนเป่าค่อนข้างยากจน ยากจนยิ่งกว่าบ้านของหยางเสี้ยวเมื่อก่อน ครอบครัวของหยวนเป่าเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านได้เมื่อสามปีก่อน พวกเขาอพยพมาจากทาง