บททั้งหมดของ หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง: บทที่ 71 - บทที่ 80

“ต้าไป๋ เจ้าจะไปแย่งกับข้าวของลูกกินไม่ได้ เจ้าเป็นพ่อ หัดทำหน้าที่ของพ่อเสียบ้าง อย่าทำให้ข้าต้องขายหน้าไปมากกว่านี้”“เอาล่ะ ๆ กินข้าวเถอะ” หยางเทียน“สุขภาพของอาเขยเป็นอย่างไรขอรับท่านพ่อ ไปให้หมอตรวจอาการอีกสักรอบดีหรือไม่ขอรับ”“ดีขึ้นมากแล้วล่ะ ไม่รู้ว่าเพราะสบายใจหรือว่าดินน้ำที่หมู่บ้านของพว

เช้าวันต่อมาหยางเสี้ยวนำเงินทั้งหมดไปฝากที่โรงรับฝากเงิน และได้แบ่งเงินออกมา จำนวน 10,000 ตำลึงเพื่อฝากในชื่อของหยางไห่ หลังจากจัดการเรื่องเงินของครอบครัวเสร็จแล้ว เด็กชายมุ่งหน้าไปที่ร้านรับซื้ออาหารแห้งทันที เพื่อดูว่าร้านค้าแห่งนี้มีเห็ดตากแห้งขายอยู่หรือไม่ และเพื่อสอบถามถึงราคาของเห็ดตากแห้งด้ว

หยางเสี้ยวที่ตอนนี้กลางวันเรียนหนังสือ ตกกลางคืนเรียนวิชาต่อสู้ เหนื่อยจนไม่รู้ว่าจะเหนื่อยอย่างไรแล้ว หลังฝึกวิชาต่อสู้เสร็จเด็กชายก็หลับไปบนหลังของฉีหลิน ที่ทำหน้าที่ทั้งพาไปและพากลับ ส่วนพวกของเจ้างูดำเขียวกับต้าไป๋นั้นก็ตามไปด้วยเช่นเดียวกัน เพราะพวกมันต้องทำหน้าที่คุ้มครองเด็กชาย หมู่บ้านลี่จว

เช้าวันต่อมาหยางเสี้ยวยังคงไปเรียนตอนเช้า พอเลิกเรียนเด็กชายรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่เก่าหน่อย เวลาเผาถ่านจะได้ไม่เลอะเทอะชุดใหม่ ชาวบ้านที่แบ่งกลุ่มกันเอาไว้แล้ว ต่างช่วยกันตัดต้นไม้ที่ยืนต้นตายมาเตรียมเอาไว้ หยางเทียนกำชับให้ชาวบ้านให้ตัดได้เฉพาะต้นไม้ที่ยืนต้นตายเท่านั้น หรือไม่ก็ตัดมาเฉพาะ

คนชุดดำควบม้าผ่านไป หยางเสี้ยวลงมาจากต้นไม้ หยางเทียนเองก็ออกมาจากที่ซ่อนในป่า สองพ่อลูกมองหน้ากันด้วยไม่รู้ว่ากลุ่มชายชุดดำพวกนี้เป็นใครกันแน่ แต่เท่าที่สัมผัสได้ทำให้รู้ว่าไม่ใช่คนดี สิบไม่ใช่ ร้อยยิ่งไม่ใช่คนดี จากคำพูดและท่าทางของพวกเขาที่ได้เห็นได้ยินมา บ่งบอกว่าคนพวกนี้กำลังจะไปทำเรื่องเลวร้า