บททั้งหมดของ Ang Lihim Na Dalaga ng Amo: บทที่ 101 - บทที่ 110

Nanlaki ang mga mata ni Ana nang lapitan siya ni Edwin na parang hahalikan siya. Nilunok niya ang kanyang laway, hindi niya hahayaang halikan siya ni Edwin!“S-Sir?” Alanganing sabi ni Ana.Natauhan si Edwin, inayos niya ang kanilang pwesto at mukhang naiilang. Hindi niya alam kung anong espiritu ang sumapi sa kanya kaya naisipan niyang halikan si Ana, ngayon ay naiinis na siya sa sarili.“Ayos ka lang ba?” Tanong ni Edwin para mawala ang kaba at pagkailang.Pinilit ngumiti si Ana at sumagot, “Opo, ayos lang po ako. Salamat po.”Bumalik si Edwin sa mesa, hindi na siya uminom gaya ng plano niya kanina. Nahihiya at naiilang siya dahil nag-isip siya ng masama kay Ana.Sinubukan din ni Ana na kumilos na parang walang alam sa gusto ni Edwin. Baka nadala lang si Edwin sa sitwasyon, kaya malamang na sinisisi niya ang sarili ngayon.Malapit sa kusina, nakita ni Jane ang nangyari kina Edwin at Ana. Naiinis at nadismaya siya kay Edwin na halos halikan si Ana. Hindi naman kulang si Edwi

Malapad na ngumiti si Ana, nakahinga siya nang maluwag at masaya dahil sa wakas ay legal na ang diborsyo niya kay Jordan. Pagkatapos maghintay ng halos isang buwan at dalawang linggo, nakuha na niya ang gusto niya.Kahit single parent na siya, hindi naman siya nakakaramdam ng pagkadismaya at pagkabigo dahil lang sa hindi na natuloy ang kasal. Tungkol ito sa buhay, sa landas na hindi pare-pareho sa bawat tao. Ang inaasam ng lahat ay maging masaya at pagpalain sa buhay. Pero paano magkakaroon ng perpektong buhay?Sa hinaharap, tiyak na maraming problema si Ana na magpapagulo, magpapa-iyak, magpapa-frustrate, magpapagalit, magpapa-dismaya, at magpa-stress sa kanya. Pero sisikapin niyang maging maayos ang buhay niya para hindi niya pagsisihan ang mga gagawin niya at magpapasalamat at magpupursige dahil hindi lang siya ang iniisip niya, kundi pati na rin si Nathan na responsibilidad niya habang-buhay, sa hirap man o ginhawa, si Nathan ang unang-una niyang uunahin.“Ang diborsyo ay hin

Nagpanting ang panga ni Damien, nakatitig sa dalawang taong nakatayo ngayon sa harap niya, na tumitingin sa kanya nang may iba't ibang iniisip, na dahilan para hindi na mapigilan ni Damien ang sarili na tingnan pa ang mga mukhang iyon. "Para saan ang pagpunta ninyong dalawa rito?" Tanong ni Damien sa dalawang taong walang iba kundi ang kanyang tunay na Ama at ang bagong asawa nito. Tinitigan ng Ama ni Damien ang kanyang anak na para bang gusto niyang ipakita na talagang miss na miss niya si Damien. Gusto niya yakapin si Damien at tanungin nang direkta kung kumusta na ang kanyang anak, pero bigla na lang parang nawalan ng lakas ng loob ang Ama ni Damien nang maalala niya kung gaano siya naging walang pakialam kay Damien sa mga nakalipas na panahon. "Gusto ng iyong ama na makipag-usap sa iyo sandali. Maaari ba kaming pumasok, makipag-usap sa iyo sandali at makita ang aming apo?" Ang mga salitang iyon ay lumabas sa bibig ng asawa ng Ama ni Damien na para bang gusto niyang katawanin ang

Umiyak si Nathan nang buhatin siya ni Jordan. Dati, hindi naman sila close, lagi siyang naiinis dahil iniistorbo daw siya ni Nathan sa mga ginagawa niya at hindi komportable kay Nathan. Kaya ganoon na lang, sobrang histerical at stressed si Nathan nang pilitin siyang buhatin ni Jordan. Hindi na rin napigilan ni Jordan ang pag-iyak kahit walang tunog. Pinagsisihan niya ang lahat ng ginawa niya at ang mahirap na panahon kina Ana at Nathan. Pagkatapos ipadala ni Edwin ang lawyer para sa diborsyo, wala nang nagawa si Jordan at hindi na niya napigilan ang paghihiwalay dahil sa mga ebidensya ng pangangalunya. Mahigpit ding sinabi ng nanay ni Jordan na may kasalanan ang anak niya at hindi siya mabuting asawa. Hiningi rin ng kuya ni Jordan na pakawalan na si Ana at palayain sa hirap na nararamdaman nito. Mas mahal nila si Ana kaysa kay Jordan dahil simula nang maging parte ito ng pamilya, si Ana ang gumagawa ng responsibilidad ng isang asawa, inaalagaan ang pangalan ni Jordan kahit wala

Bumuntong hininga si Bellerien nang dumating ang Ina ni Damien, at nagdahilan na gusto niyang makita ang kanyang apo. Hindi lang iyon ang dahilan kung bakit bumuntong hininga si Bellerien, kundi pati na rin si Jason na patuloy na nagpipigil ng iyak habang nakatingin kay Bellerien na para bang humihingi siya ng tulong sa kanyang ina para agad siyang ilayo sa isang babae na ang totoo ay lola ni Jason mismo. "Jason, tingnan mo! Ito, ang pangalan ay baka. Alam ba ni Jason ang banyagang salita para sa baka?" Tanong ng ina ni Damien habang tinuturo ang isang larawan ng hayop. Oo, simula kanina iyon na ang ginagawa ng ina ni Damien. Sinusubukan niya talagang maging malapit kay Jason, pero napipressure si Jason dahil ang paraan ng paglapit kay Jason ay para bang ang Ina ni Damien ay isang guro imbes na isang lola. "Ginang, si Jason," Gusto ni Bellerien na sabihin ang isang bagay na pinipigilan niya kanina pa. Gayunpaman, bago pa man sabihin ni Bellerien ang gusto niyang sabihin, pinutol na