Lahat ng Kabanata ng เฮียครามคนโหด: Kabanata 121 - Kabanata 130

“อัคคีปิดไฟยังไงก็ไม่เห็นแล้ว ปิดเถอะแล้วมานอน เฟรชง่วงไม่ไหวแล้ว”“ขออนุญาตขึ้นเตียงครับ”หลังจากที่ปิดไฟร่างสูงใหญ่ที่แสนกำยำก็เดินตรงมาที่เตียง อัคคีล้มตัวนอนลงข้างๆกับเฟรชโดยเว้นระยะห่างพอสมควรแต่ทว่าตรงกลางกลับไม่มีหมอนข้างแต่อย่างใด“เฟรชอนุญาต”แน่นอนว่าเฟรชไม่ได้อนุญาตเพียงอย่างเดียว ทันทีเม

“เฟรชครับ ผมชอบที่เฟรชทำให้” ใบหน้าสวยยกยิ้มออกมาทันที ความดีใจปกปิดไว้ไม่อยู่ พูดออกมาแบบนี้ให้รางวัลเลยดีไหมฟอด !“เฟรชหอมแก้มผมอีกแล้ว”“ทำให้ทุกวันเลยดีไหม” เฟรชถามขึ้นโดยไม่สนใจคำพูดของอัคคีแม้แต่น้อย ในเมื่ออัคคีชอบเธอเองก็พร้อมทำให้ทุกวัน“ไม่ดีครับ !”“ฮ่าๆ นอนเถอะไม่แกล้งแล้ว” ถึงจะพูดแบบน

“ไม่คุยแน่นอน” เฟรชตอบกลับไปทันควัน ยังไงวันนี้เธอก็จะไม่เม้าท์มอยเพราะเธอมีเรื่องจะคุยกับอัคคีแบบส่วนตัว“ไม่รู้อัคคีลืมหรือยังแต่คืนนี้อัคคีต้องติวให้พวกเรานะ”“ติวอีกแล้วหรอวะ” หลุยส์ที่เดินมาถึงและได้ยินคำว่าติวก็พูดขึ้น ติวทีไรเขาแทบจะตายเพราะกว่าจะเข้าใจในแต่ละอย่างมันไม่ง่ายเลยสักนิด“ติวสิคร

“ถ้าผมบอกว่าผมไม่อยากจูบล่ะครับ” หากจูบกันอัคคีกลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหว เขาไม่ได้เก่งพอที่จะแสร้งทำว่าจูบไม่เป็นเพราะทุกครั้งที่มองปากสีแดงเชอร์รี่ก็แทบอยากคว้ามาจูบให้รู้แล้วรู้รอด“อัคคีจะปฏิเสธเฟรชจริงๆหรอ”ใบหน้าสวยเบะปากคว่ำลงด้วยความน่าสงสารเพราะโดนขัดใจทำเอาอัคคีถึงกับใจเต้นแรงกับใบหน้าอ้อนๆข

มือหนายกขึ้นประคองใบหน้าสวยเอาไว้ก่อนจะก้มลงทาบทับปากตัวเองลงบนปากเล็กของอีกคน ในตอนนี้อัคคีเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เขาขบเม้มเบาๆที่ริมฝีปากเล็กเพื่อเป็นการบอกให้เธอเปิดปากออกเมื่อเป็นไปตามที่ต้องการก็ลิ้นร้อนเข้าไปเชยชิมความหวานภายในโพรงปากพร้อมกับหยอกล้อกับลิ้นเล็กของเฟรช สองลิ้นไล่สัมผัสเกี่ยวพันกันอย