“ตัวเองจะดูอะไรก่อนไหม” ผมถามยัยตัวแสบที่คล้องแขนผมอยู่ข้างๆ เพราะตอนนี้คนก็เยอะอยู่นะ เพราะมันเป็นช่วงพักเที่ยง นักเรียนนักศึกษาก็มาที่นี่กัน “เดี๋ยวเค้าจะไปดูกระเป๋ากับนาฬิกาข้อมืออะ แต่ตัวเองซื้อของก่อนเลย” “อะเค ซื้อของเสร็จแล้วเราก็กินข้าวที่นี่ไปเลยเนาะ ตัวเองจะได้ไม่ต้องกลับไปทำกับข้าว” “โอเคค่ะ” ฉันพยักหน้าเห็นด้วย เพราะตอนนี้มันหิวมากแล้วกินไปเลยก็ดีเหมือนกัน จากนั้นคนตัวสูงก็พาขึ้นบันไดเลื่อนมาที่ชั้นที่สองของห้างสรรพสินค้า แต่พอเห็นร้านที่เขาเข้ามาก็เลยพอจะเดาออกว่าเขาอาจจะมาซื้อสร้อยเพชร สร้อยทอง แล้วก็พวกเลสข้อมืออะไรพวกนี้แหละมั้ง “สวัสดีค่ะลูกค้า สนใจสินค้าชิ้นไหนบอกทางเราได้เลยนะคะ แล้วสามารถให้ทางเราออกแบบให้ได้ด้วยนะคะ มีทั้งเพชรและทองเลยค่ะ ที่สำคัญที่ร้านเรามีการรับประกันและสามารถนำสินค้าที่ซื้อไปกลับมาทำความสะอาดได้ตลอดอายุการใช้งานแบบไม่จำกัดจำนวนครั้งเลยนะคะ” “ครับ พอดี” ผมกำลังจะบอกพนักงานน่าจะเป็นคนใหม่นะ เพราะปกติจะเป็นพี่อีกคนหนึ่งที่ผมมาซื้อด้วยบ่อยๆ แต่ในจังหวะที่กำลังตอบก็เลยได้ยินเสียงพี่เค้าทักทายขึ้นมาพอดี “น้องเซทท์ น้องมิ วันนี้สนใจสินค้าชิ้น
Read more