All Chapters of พ่ายรักซ่อนใจ: Chapter 131 - Chapter 140

“อื้อ...” คาริสาร้องครางออกมาอย่างตกใจ เมื่อปากเรียวของมาวินโฉบมาตะโบมจูบที่ปากเล็กๆ ของเธออย่างรุนแรง ร่างหนาดันร่างบอบบางแนบชิดติดกำแพง แล้วจูบปากของเธออย่างหื่นกระหาย มือทั้งสองข้างฉีกทิ้งชุดนอนที่เขาบอกว่าจะมาดูจนขาดวิ่น “อื้อ...มาวิน...รุนแรงจัง” “เงี่ย...ตั้งแต่ในรถแล้วควีน ทำไมน่าเอาขนาดนี้...” เขาผลักร่างเล็กของคาริสาให้ล้มนอนกับโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง ตอนนี้เขาไม่อยากรีรออะไรอีกแล้ว “คนบ้า...หื่นกาม...” เธอร้องออกมา เมื่อเขาจู่โจมเสียจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวเลย “ก็ยั่วก่อนไม่ใช่เหรอ” เขาบอกเสียงหอบ หลังจากที่เพิ่งก้มมาจูบและประทับตราบนร่างกายสาว “ยั่วที่ไหน แค่ส่งรูปชุดไปให้ดูเฉยๆ” “แบบนี้แหละที่เรียกว่ายั่ว อยากโดนเ...ย...ก็ไม่บอก บอกตรงๆ เลยครับ ผัวพร้อมจัดให้...” เขากดร่างเล็กจนจมกับโซฟาแล้วมองใบหน้าหวานอย่างลึกซึ้ง “ไม่อยากโดนสักหน่อย...” “เหรอ...ชุดแบบนั้นใครเขาส่งกัน นมจะทะลักออกมาอยู่แล้ว...” เขาพูดพลางยื่นมาจับบีบที่หน้าอกที่ไร้ซึ่งเสื้อผ้าปกปิด เพราะชุดก่อนหน้านี้ชายหนุ่มฉีกทึ้งมันไปหมดแล้ว

“จริงครับพ่อ...” คินน์กลืนน้ำลายลงคออย่างเป็นกังวล สำหรับเขาถ้าลูกรักใครไม่ใช่ปัญหา และยิ่งเป็นคาริสาหลานสาวที่เขารักเหมือนลูกด้วยแล้ว ก็ยินดีเป็นอย่างมาก เพราะรู้ดีว่าหญิงสาวน่ารักและนิสัยดีมากแค่ไหน แต่ด่านที่ยากที่สุดก็คงเป็นเรื่องพ่อของหญิงสาวมากกว่า “แน่ใจแล้วใช่ไหมลูก น้องควีนหนูกับมาวินรักจริงๆ ใช่ไหม” “ค่ะลุงคินน์” ในเมื่อเขามั่นใจ เธอเองก็มั่นใจในตัวมาวินเหมือนกัน ชายหนุ่มคือความสดใสที่เธอไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน แม้เขาจะอายุน้อยกว่ามาก แต่กลับมาทำให้หัวใจสาววัย 30+ อย่างเธอเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้ “ลุงไม่มีปัญหาหรอก ยินดีด้วยซ้ำถ้าวันหนึ่งน้องควีนจะมาเป็นลูกสะใภ้ของลุง แต่พ่อหนูจะโอเคใช่ไหม” สมัยก่อนเขากับเคย์เดนเคยมีปัญหากันเพราะเรื่องของแม่ของคาริสาจนเป็นเรื่องเป็นราวที่ทำให้ทุกวันนี้เคย์เดนก็ยังส่งสายตาหึงหวงภรรยาทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ ทั้งๆ ที่แต่งงานจนมีลูกกันหมดแล้วก็ตาม “คือ...” “สำหรับน้องควีน ลุงไม่มีปัญหาถ้าลูกๆ สองคนคบกัน แต่เรื่องของพ่อหนู ลุงอยากให้น้องควีนไปเคลียร์ให้เข้าใจ” ด้วยความที่ลูกชายของเขาอายุน้

“ไอ้มาวิน!!” ไคเลอร์ขึ้นเสียงกับมาวินอย่างไม่พอใจ เขารู้ว่าคนตรงหน้าเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง แต่ศักยภาพในการดูแลพี่สาวของเขามันน้อยมาก เมื่อเทียบกับฐานะของคาริสา “ไคล์...อย่ามีเรื่องกันเลย ถือว่าพี่ขอ...” คาริสาบอกอย่างอ้อนวอนน้องชายเพราะไม่อยากให้ไคเลอร์ทะเลาะกับมาวินแล้วเรื่องราวใหญ่โตไปมากกว่านี้ “ถ้าพี่มองว่าผมจะดูแลควีนไม่ได้ พี่คิดผิดแล้ว” “อายุแค่นี้ยังคิดจะมาดูแลพี่สาวฉันเนี่ยนะ...” “ผมอายุน้อยกว่าพี่แค่ปีกว่าเองด้วยซ้ำ ถ้าพี่บอกผมเด็ก พี่ก็เด็กเหมือนกันนั่นแหละ” มาวินบอกอย่างไม่ยอมแพ้ เพราะเขาจะไม่มีทางปล่อยมือของคาริสาเป็นอันเด็ดขาด “ไอ้มาวิน ท้าทายอ่อ” “ก็ผมพูดเรื่องจริง คนอย่างพี่ไม่เข้าใจความรักด้วยซ้ำ จะมาตัดสินผมที่อายุได้ยังไง...” “ไคล์...พอเถอะ...” “พี่รักมันใช่ไหมพี่ควีน...” ไคเลอร์บอกเสียงแข็ง แล้วมองพี่สาวที่กำลังรั้งตัวของเขาเอาไว้ไม่ให้ไปจัดการกับมาวิน “ไคล์...” “บอกมาสิ...” “อืม...พี่รักมาวิน เราสองคนรักกัน” “พี่ควีน!!” ไคเลอร์ขึ้นเสียงใส่พี่สาวอย่างไม่พอใจ เขาไ

(ครับ...ควีนมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ เดี๋ยวผมต้องรีบไปทำงานต่อ) ชายหนุ่มบอกแบบนั้นจนเธอรับรู้ถึงความผิดปกติและการเปลี่ยนไปของเขาอย่างชัดเจน เมื่อก่อนมาวินไม่เคยพูดแบบนี้ ต่อให้เขามีงานมากแค่ไหน แต่ก็สามารถคุยกับเธอได้ตลอด “มาวินอยู่ไหนเหรอ...” (ผมอยู่ที่ร้านเนี่ยแหละครับ เดี๋ยวอีกแป๊บจะไปคุยกับลูกค้าต่อ) “ลูกค้ามาหาที่ร้านมาวินเหรอ” (ครับ...ผมอยู่ร้านเนี่ยแหละ ควีนมีอะไรหรือเปล่า) คำพูดของเขาเหมือนฟ้าที่มันผ่าเข้ากลางใจของเธอ ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่แสนดี คนที่บอกรักเธอทุกวัน แต่วันนี้เขากลับโกหกทั้งๆ ที่เธอเห็นกับตาว่าเขาไม่ได้อยู่ร้านอาหารตัวเองอย่างที่ปากบอก “อืม...ไม่มีอะไรแล้ว ตอนแรกควีนว่าจะชวนมาวินไปกินอาหารเย็นสักหน่อย...” (ไว้วันหลังนะครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยว่างเลย) “ค่ะ” หลังจากที่วางสายจากชายหนุ่ม คาริสาก็ยังคงยืนมองเขาจากด้านนอกของร้านอาหาร เขาคุยกับเธอจบ ผู้หญิงที่ชื่อนีน่าก็เอามือบางของตัวเองมากุมมือของมาวินเอาไว้ หัวใจของคาริสาตอนนี้มันเหมือนถูกบีบรัดจนหายใจไม่ออก เธอไม่อยากจะเชื่อสา

“พี่ควีนเป็นอะไรหรือเปล่าครับ หน้าดูเศร้าๆ” คาริสาเดินไปที่สวนดอกกุหลาบที่น้องชายอย่าง ‘คิงส์ตัน โอเวนตัน’ เป็นผู้ปลุก จนมันออกดอกสวยงาม “คิงส์ว่าสำหรับคิงส์ความรักเป็นยังไงเหรอ” “ความรักสำหรับผมเหรอครับ คือการที่เราได้ทำดีต่อกันในวันที่ยังรักกันมั้งครับ ทำให้อีกฝ่ายมีความสุขมากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ เผื่อว่าสักวันเราอาจจะไม่มีโอกาสนั้น” คำพูดของน้องชายทำเอาคาริสาถึงกับน้ำตาแตกออกมา จนคิงส์ตันที่กำลังปลูกต้นไม้อยู่ถึงกับตกใจลนลานทำอะไรไม่ถูก เขารีบวิ่งไปล้างมือ แล้วหยิบทิชชูมาให้พี่สาวทันที “พี่ควีนเป็นอะไร...” “คิงส์...” “พี่ควีนเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม” เขามองพี่สาวด้วยความตกใจ เพราะไม่เคยเห็นพี่สาวปล่อยโฮแบบนี้ “พี่ว่าพี่กำลังอกหัก...” เธอปล่อยน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าออกมา เมื่อความเจ็บมันทะลักออกมาเป็นน้ำตาในตอนนี้ “มันเกิดอะไรขึ้น...” “พี่ไม่รู้ ไม่รู้ด้วยความซ้ำมันเกิดอะไรขึ้น มันเกิดตอนไหนพี่ก็ไม่รู้” เธอร้องไห้ฟูมฟายออกมาอย่างเสียใจ ถ้าเธอผิดหรือทำอะไรให้คนรักโกรธเคืองเธอคงรู้สึกดีกว่า