All Chapters of พ่ายรักซ่อนใจ: Chapter 151 - Chapter 160

“มาวิน...ควีนมาหาแล้วนะ อย่าทิ้งควีนกับลูกไปนะคะ มาวินต้องเข้มแข็งและกลับมาหาควีนนะคะ” มือน้อยยกมือหนามาแนบที่แก้มนิ่มๆ ของตัวเอง โดยที่เธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้ใบหน้าซีดเซียวที่ไร้เลือดฝาดของเขาทำเอาเธออดเป็นห่วงไม่ได้ แต่ถึงกระนั้น เธอก็จะรอเขาอยู่ตรงนี้ และเชื่อว่าเขาจะต่อสู้กับโรคที่เป็นอยู่ “มาวิน...คุณรู้ไหม ที่ผ่านมาควีนไม่เคยโกรธคุณเลยนะ ควีนคิดเสมอว่าอยากให้เราสองคนกลับมารักกัน เพราะควีนเองก็รักคุณมาก ตอนยังไม่รู้ว่าคุณกำลังป่วย ควีนก็คิดเสมอว่าถ้าคุณมาง้อควีนก็พร้อมจะกลับไปหาคุณนะคะ คุณต้องรักษาตัวให้หายแล้วกลับมาหาควีนนะคะ” เธอบอกด้วยเสียงสั่นๆ แต่ก็ยังคงมองคนที่นอนหลับอยู่บนเตียง พร้อมพูดด้วยเสียงสั่นเครือ เธอภาวนาขอให้เขาหายดี ขอให้การผ่าตัดในวันนี้เป็นไปได้อย่างราบรื่น “ถ้าคุณยังรักควีนอยู่จริงๆ ขอให้คุณเข้มแข็ง และกลับมามีลมหายใจเพื่ออยู่กับควีนและลูกนะคะ ควีนสัญญาถ้าคุณฟื้นขึ้นมา ควีนจะยอมคุณหมดเลย ไม่ว่าคุณจะขออะไรควีนก็ตาม” ตอนนี้เธออยากทำอะไรเพื่อเขาบ้าง ขออย่างเดียวให้เขาฟื้นขึ้นมาเท่านั้น หลังจากที่คุ

“ควีน...ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ผมยังไม่ตายใช่ไหม” ไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้มันคือฝันหรือเรื่องจริง เพราะเขาจำอะไรไม่ได้เลยหลังจากที่สติดับวูบไปตอนนั้น จำได้เพียงว่ากำลังฝัน ฝันว่าอยู่ในที่คับแคบและมืดมิดจนหาทางออกไม่เจอ แต่กลับมาเสียงหวานๆ ของคนที่เขารักมากที่สุดร้องเรียกให้ไปหา จนสะดุ้งขึ้นมาในตอนนี้ “มาวินยังอยู่ตรงนี้ อยู่กับควีนนะคะ” เธอส่งยิ้มให้กับมาวิน เรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มันเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น เพราะความรักที่เธอมีให้เขาจนละทิ้งความโกรธมีก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น “ควีน...ผมคิดว่าผมจะไม่ได้กลับมาหาควีนและลูกแล้ว” ชายหนุ่มถึงกับน้ำตาซึม เพราะเขาคิดว่าตัวเองจะตายไปแล้วจริงๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะกลับมาได้ “ขอบคุณนะคะมาวิน ขอบคุณที่กลับมาหาควีน” วันนี้คาริสารู้แล้ว รู้ว่าเธอรักเขามากแค่ไหน หลังจากนี้เธอสัญญาว่าตัวเองจะมอบความรักทั้งหมดของตัวเองให้กับเขาและลูก “ผมขอโทษนะครับ สำหรับเรื่องที่ผ่านมา” เขามองหน้าหวานนิ่งๆ แล้วนึกถึงเรื่องที่ตัวเองเคยทำร้ายจิตใจเธอ “ควีนลืมมันไปหมดแล้วค่ะ ควีนไม่โกรธมาวินหรอกนะ ใครจะกล้าโกรธคนที่รักได้ลงคอล

“สวัสดีครับคุณอา...” มาวินยกมือไหว้เคย์เดน แม้จะรู้สึกประหม่า แต่วันนี้เป็นไงเป็นกัน เขาจะไม่ยอมปล่อยมือของคาริสาอีกแล้ว เธอกำลังท้องลูกของเขาด้วย เคย์เดนถึงกับอึ้ง เขาไม่ได้รับไหว้มาวินแต่กำลังงงว่าลูกสาวไปลงเอยกับมาวินได้อย่างไร ทั้งๆ ที่เด็กหนุ่มตรงหน้าอายุน้อยกว่าลูกสาวของเขาตั้งหลายปี “บอกพ่อมาซิน้องควีน...” เขาหันไปถามลูกสาวเสียงสั่นเพราะไม่อยากเชื่ออะไรง่ายๆ จนกว่าจะได้ยินจากปากของคาริสาด้วยตัวเอง “จริงค่ะพ่อ หนูกับมาวินเราสองคนรัก เราสองคนกำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ” เธอเดินไปหาชายคนรักพร้อมกับเดินไปจับมือหนาเอาไว้เพื่อเป็นการยืนยันกับผู้เป็นพ่อว่าสิ่งที่ได้ยินและเห็นเป็นเรื่องจริง “น้องควีน!!” เคย์เดนที่เฝ้าทะนุถนอมลูกสาวมาเกือบสามสิบปีถึงกับช็อก ช็อกแรกคือรู้ว่าลูกสาวกำลังท้อง ช็อกที่สองคนรักของลูกดันเป็นลูกของคนที่เขาไม่เคยชอบหน้า และช็อกสุดท้ายมาวินดันอายุน้องกว่าคาริสาตั้ง 5 ปี “พ่อให้เรารักกันนะคะ หนูกับมาวินอยากชีวิตร่วมกันแล้วค่ะ” วินาทีความเป็นความตายของมาวินทำให้เธอตระหนักแล้วว่าเราไม่ควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยที่ไม่ทำอะไร การได้รัก ไ

คาริสาและมาวินเดินทางมาจดทะเบียนสมรสเอาไว้ก่อน เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดถ้าต้องย้ายเข้าไปบ้านของฝ่ายชาย โดยวันนี้ทั้งญาติฝ่ายพ่อและแม่ต่างพากันมาเป็นสักขีพยาน อีกทั้งไว้รอคลอดลูกแล้วค่อยคิดเรื่องงานแต่งอีกที เพราะลูกๆ จะเป็นพยานรักที่ดีที่สุดของเธอและมาวินแล้ว “ดีใจจังครับ...” “ดีใจเรื่องอะไรคะ” คาริสามองหน้าชายคนรักที่ตอนนี้เป็นสถานะมาเป็นสามีตามกฎหมายเป็นที่เรียบร้อย “ดีใจที่วันนี้ผมได้อยู่กับควีนแล้ว ผมเคยฝันเรื่องนี้มาตลอด ฝันจนคิดว่ามันจะมีทางเป็นจริงไหม รักควีนจังครับ” เขากอดร่างบอบบางด้วยความรัก แล้วเลื่อนปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่พวงแก้มนุ่มๆ ของเธอ “ขนาดนั้นเลยเหรอ” คาริสาอมยิ้มออกมาเมื่อเขาบอกรักเธออีกแล้ว เธอเพิ่งเข้าใจคำว่าคลั่งรักก็วันนี้แหละ “ขนาดนั้นเลย อยากจะบ้าตายวันละหลายๆ รอบที่ผมต้องตามจีบควีน แต่ควีนบอกว่าเราเป็นแค่พี่น้องกัน” “ก็มาวินอายุน้อยกว่าควีนตั้งเยอะ” “อายุไม่ใช่ปัญหาเลย เดินด้วยกันคนก็คิดว่าผมมีแฟนเด็กทั้งนั้น” เขาบอกแล้วก้มลงมาจูบที่กลีบปากบางของหญิงสาว แทนที่จะผลักไส แต่เธอกลับจูบตอบสัมผัสของเขาเช่นเดีย

“อื้อ...มาวิน” มือน้อยวางทับที่หน้าท้องแกร่งเพื่อเป็นหลักไม่ให้ร่างกายเล็กล้มลงไปเบื้องล่าง “ควีนจ๋า จับมันเข้าไปในร่างกายของควีนสิ” เขาบอกด้วยเสียงกระเส่า มือหนาบีบเคล้นที่สะโพกสวยเพื่อกระตุ้นความต้องการของเธอ “แต่...” ใบหน้าหวานแดงซ่านเมื่อเขาให้เธอทำในสิ่งที่น่าเขินอาย “ควีนไม่กล้า” “มันเป็นของควีนนะครับ ควีนทำอะไรกับมันก็ได้” เขาบอกอย่างให้กำลังใจ พร้อมมองท่าทีเงอะงะของหญิงสาว เขาชอบยามที่คนตัวเล็กแสดงท่าทีเขินอายแบบนี้ “เอาสิครับ” ชายหนุ่มมองที่กึ่งกลางความเป็นหญิงที่นั่งทับความแข็งแกร่งพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างตื่นเต้น น้ำหวานในกายสาวไหลออกมาไม่ขาดสายจนรู้สึกได้ว่ากำลังไหลอาบที่กายแกร่ง มือน้อยๆ ค่อยๆ ชักรูดที่ความแข็งร้อน ซึ่งกำลังสู้มือเล็กๆ อยู่ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าความใหญ่ยาวขนาดนี้จะสามารถเข้าไปอยู่ในร่างกายของเธอได้ “สอดใส่มันเข้าไปในร่างกายของควีนสิครับ” คนตัวเล็กชันกายขึ้นเล็ก แล้วค่อยๆ จดจ่อร่างกายสาวกับความเป็นชายที่กำลังตั้งแข็งอยู่ตรงหน้า “กดกายลงมาสิครับ” เธอกดกายสาวลงมาทาบทับที่ความแข