บททั้งหมดของ พ่ายรักซ่อนใจ: บทที่ 121 - บทที่ 130

บทที่ 15เป็นแฟนกันนะ หลังจากที่เลิกงานมาวินก็กะจะไปหาคาริสาอีกรอบ แต่มาลีลูกน้องของหญิงสาวก็บอกว่าเธอกลับไปตั้งแต่บ่ายสามแล้ว ทำให้ชายหนุ่มเดินคอตกออกจากร้านด้วยใจที่ห่อเหี่ยว รู้ว่าเรื่องเมื่อวานเขาผิดเองที่ไม่ได้โทรศัพท์บอกเธออย่างที่ให้สัญญาเอาไว้ แต่เพราะเขามีเหตุผลจำเป็นจริงๆ แต่เธอกลับไม่ฟังอะไรเลย ร่างใหญ่ของมาวินเดินทางมาที่ผับเพื่อที่จะให้เหล้าย้อมใจ อีกทั้งโทรศัพท์ไปหาคาริสาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสายเลย เพราะคงจะโกรธเรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อเช้า เสียงเพลงสนุกไม่ได้ช่วยทำให้ความเศร้าของมาวินหายไปเลยสักนิดเดียว แต่กลับทำให้เขาจมดิ่งกับความคิดมากมาย และไม่รู้ว่าจะต้องแก้ปัญหายังไงดี “มานั่งทำอะไรคนเดียววะ” ขุนศึกที่เดินมาตรวจร้านก็พบกับมาวินที่ทำหน้าเศร้ากินเหล้าคนเดียว “มีเรื่องเครียดๆ น่ะพี่” “เครียดอะไร...เรื่องพี่ควีนอย่างนั้นเหรอ” คำพูดของขุนศึกทำเอามาวินถึงกับอึ้ง เพราะเขาไม่รู้ว่าทำไมขุนศึกถึงรู้ว่าคนที่เขากำลังคิดถึงอยู่เป็นใคร “พี่รู้ได้ไง..” “เห็นไปเที่ยวกันที่เขาใหญ่ไม่ใช่ไง โอบเอวกันขนาดนั้น” “คือ...

“ผมไม่อยากคิดไปเองแล้ว ควีนรู้ไหมวันนี้ผมหึงควีนมากแค่ไหน ยิ่งตอนที่เห็นว่าควีนเอาแซนวิชให้ผู้ชายคนนั้นกิน ผมก็แทบจะบ้าแล้ว...” เขาบอกด้วยความรวดร้าว ภาพเมื่อเช้ามันทำเอาหัวใจแกร่งสั่นไหวอย่างเจ็บปวด “จะมาหึงทำไม...อัทธ์ก็เพื่อนควีน” “เลิกยุ่งกับผู้ชายคนนั้นเถอะนะครับ ถือว่าผมขอ...” “แล้วยุ่งอะไรด้วยล่ะ...” “ก็ผมหึงควีนมาก ควีนอยากได้อะไรบอกผมมาสิ ขออย่างเดียวได้ไหม อย่ายุ่งกับผู้ชายคนอื่นได้ไหมครับ” เขาบอกด้วยเสียงวิงวอน เนื่องจากรู้สึกเสียใจและไม่อยากเสียเธอไปให้ใคร “ทำยังกับจะให้ทุกอย่างที่ขอได้...” “ขนาดตัวและหัวใจ ผมยังให้ควีนได้ อย่างอื่นมันไม่อยากหรอกครับ...” เขาพูดด้วยเสียงแน่วแน่ จนคาริสามองด้วยสายตาอ่อนไหว “ผมไม่อยากคิดไปเองแล้ว เราเป็นแฟนกันนะครับ” “ขอเป็นแฟนกันอย่างนี้เลยเหรอ” ใบหน้าหวานหันกลับมามองคนตรงหน้า “ครับ...ไม่ขอตอนนี้ให้ตอนไหนล่ะ ผมขอควีนมาจะทั้งชีวิตแล้วนะครับ” สายตาที่มองมามันเต็มไปด้วยความรัก เขาอยากให้เธอเชื่อมั่นในตัวเขาว่าจะสามารถรักและดูแลเธออย่างนี้ตลอดไป “มาวิน” “นะครับ เราสอ

“มาวิน...ช่วยควีนหน่อยนะคะ ควีนทนไม่ไหวแล้วที่รัก” “หื้ม...ยั่วผมเหรอครับ” มาวินร้องครางต่ำ เมื่อคนตัวเล็กขยับสะโพกเบาๆ จนเขาต้องจับปลีน่องสาวแยกออกกว้างมากกว่าเดิม เพื่อละเลงปลายลิ้นไปทั่วกลีบบอบบาง “มาวิน...ควีนไม่ไหวแล้ว อย่าทำแบบนั้น” เธอร้องครางลั่น เมื่อเขาเกร็งปลายลิ้นแล้วกดลงไปที่ปุ่มกระสันของเธอแรงกว่าเดิม “บอกมาสิว่าจะให้วินทำอะไรให้” “อื้อ...” “วิน...” “บอกสิที่รัก จะให้วินทำอะไรครับ” เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่าพร้อมกับสะกดกลั้นความอดทนของตัวเองเอาไว้ ความแข็งแกร่งมันพร้อมที่จะโจนจ้วงเข้าไปในร่างกายของเธอแล้ว เพียงแต่ให้คนตัวเล็กบอกมา “อื้อ...” ร่างกายสาวร้อนผ่าวไปหมด ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะความต้องการ เธอขบงับที่ริมฝีปากของตัวเองเมื่อความต้องการมันทะยานจนถึงจุดสูงสุด “อื้อ...” “ควีนเร็วๆ สิครับ พูดมากสิ” “มาวินเ...ย...คควีนหน่อยได้ไหม ควีนไม่ไหวแล้วค่ะ” คาริสาไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกต่อไป เมื่อความต้องการในตอนนี้มันลามเลียไปทั่วร่างกายแล้ว “จัดให้ครับ...” ม

บทที่ 16วิธีตามแฟนกลับบ้าน เปลือกตาสวยค่อยๆ ขยับลืมขึ้นมา แล้วจะพบว่าข้างกายของเธอตอนนี้ยังคงมีร่างใหญ่ของมาวินเคียงข้าง เขาและเธอนอนกอดกันหลังจบบทรักที่แสนเร่าร้อน เมื่อคืนนี้ชายหนุ่มทำเอาเธอสำลักความสุขจนเกือบตาย ใครจะไปคิดว่าเขาจะกินดุมากขนาดนี้ จนแทบไม่มีแรงลุกไปเข้าห้องน้ำด้วยซ้ำ มือน้อยๆ ของคาริสาแตะไปที่หน้าผากแล้วไล้ลงมาที่จมูก แล้วมาหยุดที่ปลายจมูกโด่งเป็นสัน วันนี้เป็นวันที่เธอได้สำรวจใบหน้าของเขาอย่างเต็มตา สายตาที่เธอมองเขาตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะสถานะของเราสองคนมันไม่ใช่แบบเดิมอีกต่อไป “แอบมองผมเหรอครับ” คนที่นอนอยู่ลืมตาโพลงขึ้นมา จากนั้นเขาก็จับที่มือเล็กเอาไว้แทน “มองไม่ได้เหรอคะ” “ได้สิครับ ทำไมจะมองไม่ได้” เขาหันมากอดร่างเล็ก พร้อมดึงเธอเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแรงทันที “ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม” “ฝันเรื่องอะไรคะ” “ฝันว่าผมกับควีนเป็นแฟนกันแล้ว” “ทำไมคิดงั้นล่ะ” “ก็ผมเคยฝันเรื่องนี้หลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมากลับพบว่ามันเป็นเพียงความฝัน” ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กหน้างอ เมื่อนึกถึงอดีต “ม

(ค่ะ...วันนี้นีน่าขอยืมตัวมาวินหน่อยนะคะ ถ้ามาวินไม่ได้โทรศัพท์หาก็เข้าใจหน่อยนะคะ พอดีเขากำลังอยู่กับเพื่อน) ยิ่งนีน่าพิมพ์แบบนั้น ก็ยิ่งทำให้คาริสาเริ่มกระวนกระวายใจ ที่ไม่อยากมีความรักเพราะไม่อยากต้องมาคอยหึงหวงคนรักกับผู้หญิงคนอื่น และคิดว่ามาวินจะไม่มีทางนอกใจเธอ แต่จนแล้วจนรอดชีวิตก็คงต้องมีมารผจญ (งั้นฝากบอกมาวินด้วยนะคะ ว่าควีนคิดถึงอยากให้เขามาหาที่คอนโดฯ ไว้ๆ) คาริสาประกาศตัวว่าเขากับมาวินลึกซึ้งกันไปถึงไหน เพื่อให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าอย่ามาแทรกตรงกลางระหว่างเธอกับคนรัก (ถ้าไม่ลืมนะคะ) หลังจากจบข้อความเมื่อครู่ คาริสาก็รู้สึกกระวนกระวายใจ เพราะมาวินยังไม่โทรศัพท์หาเธอเลย เขาผิดนัดเธอเข้าใจได้ เพราะอาจจะอยู่กับเพื่อน แต่ถ้าผิดนัดเพราะกำลังอยู่กับผู้หญิงคนนั้นเธอไม่โอเค เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เวลานี้ก็ล่วงเลยมาห้าทุ่มแล้ว คาริสาก็เดินวนไปวนมาราวกับหนูติดจั่น เพราะในสมองกำลังคิดว่าเขาสองคนนั้นจะไปต่อกันนอกจากที่ผับไหม เธอไม่อยากจะโทร. ไปเซ้าซี้ เพราะไม่อยากให้มาวินเห็นว่าเธองี่เง่าและคิดมากไปเอง เนื่องจากก่อนหน้านี้เธอเคยบอกเขาว่าไม่ช