All Chapters of พายุร้ายพ่ายเมีย: Chapter 121 - Chapter 130

พายุจึงรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง แล้ววลงมานั่งช้อนหลังน้องในอ่างเดียวกัน และเขาก็ช่วยอาบน้ำให้น้อง รวมไปถึงอาบน้ำให้กับเขาด้วย ก่อนที่จะพาน้องออกมาเเต่งตัว วันนี้พายุก็ยังคงต้องเข้าไปที่ทำงานของเขา ถึงเเม้ว่า ที่นี้จะต่างบ้านต่างเมือง แต่พวกเขาก็มีออฟฟิศเล็กๆ ที่เอาไว้ในการประชุมและการทำงาน เพื่อสะดวกต่อการทำงานของพวกเขา “ นิชา ทานข้าวกันครับ ” อาหารของที่นี้ไม่เหมือนกับที่ไทย พายุจึงเลือกสั่งพวกซุปมาให้นิชาทาน และก็มีเบรกฟัดด้วย “ ค่ะ ” นิชาแต่งตัวด้วยชุดที่พายุเลือกให้ เพราะวันนี้เฮียพายุต้องไปทำงาน และเขาก็จะพานิชาไปด้วย เขาเป็นห่วงไม่อยากให้น้องอยู่คนเดียว เพราะที่นั่นก็ไม่ได้มีใครมากมาย ส่วนมากในออฟฟิศก็จะมีแค่พวกเขาสามคน กับลูกน้องของไซราสที่ดูแลความปลอดภัยอยู่ “ เฮียพายุ ความจริงนิชาอยู่ที่โรงแรมก็ได้นะคะ ” ระหว่างที่นั่งทานอาหารด้วยกัน นิชาก็พูดขึ้น สำหรับเธอ เธอไม่ได้น้อยใจหรือจะว่าอะไรเขาเลย ถ้าเขาไม่พาเธอไปด้วย เธอรู้อยู่แล้วว่า เฮียพายุไปทำงาน และก็ไม่ได้มีเวลาดูแลเธออยู่แล้ว“ ไม่เอาครับ เฮียไม่อยากให้นิชาอยู่ห้องคนเดียว เฮียเป็นห่วงหนูกับลูก ” พายุนั่งจิบกาแฟ เข

“ แล้วไม่กรี๊ดสามบ้านเเปดบ้านเลยรึไง ยูนีฟ ” คำตอบของนิชาทำให้คราวน์ได้ถามต่อ เพราะพอจะมองออกอยู่ว่ายูนีฟจะเป็นยังไง“ ก็ที่นิชารู้ว่าตั้งครรภ์ ก็เพราะยูนีฟเเหละคะ เรารู้พร้อมกันเมื่อวันก่อน ที่จะไปเที่ยวผับเฮียคราวน์ แต่วันนั้นเรียนเสร็จนิชาหน้ามืดแล้วก็อาเจียน ยูนีฟเลยสงสัยอาการของนิชา เลยได้ตรวจกัน ” นิชาเลยเล่าเรื่องที่เธอรู้ว่าท้องได้ยังไงให้กับทุกคนได้รู้ พายุตั้งใจฟังเป็นอย่างดี ส่วนคราวน์ก็ยิ้มออกมาด้วยความภูมิใจในตัวยูนีฟ เธอเป็นเด็กที่รู้ทันโลกช่างเหมาะสมกับเจาจริงๆ“ ดูมึงจะภูมิใจในตัวน้องยูนีฟนะ ” ไอคราวน์หน้าระรื่นกว่าคนเป็นพ่อ อย่างพายุอีกจนไซราสต้องว่าให้คราวน์“ แน่นอน กูถูกใจสุดๆไปเลยแหละ ” คราวน์ไหวไหล่ให้กับไซราส แล้วเขาก็ต้องหันมาหาพายุ เพราะอยากจะถามมัน“ แล้วนี้มึงจะกลับไทยพร้อมนิชาเลยรึป่าว หรือว่าจะอยู่ทำงาน ” น้องนิชาตั้งครรภ์แบบนี้ ถ้าต้องห่างกัน ไอพายุคงทำงานไม่เป็นสุขแค่พวกเขามองหน้าพายุ ก็พอจะมองออกแล้ว เลยได้เอ่ยถามขึ้น เพราะจะได้วางแผนงานกันถูก“ กูว่าจะคุยกับพวกมึงพอดีเรื่องนี้ ” เขาคงจะไม่ปล่อยให้นิชากลับไปอยู่ที่เพ้นเฮ้าส์ตามลำพังหรอก ปกติแค่เธออยู่

ทั้งสองคนคู่รักที่ได้นอนหลับไปพร้อมกันหลายชั่วโมงนิชาที่ตื่นขึ้นมาเธอก็มองไปยัง นาฬิกาที่ตั้งอยู่เพราะเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้วเธอจึงได้ขยับตัวเพื่อที่จะลงจากเตียง แต่นิชาพยายามขยับตัวเองให้เบาที่สุดเพราะยังไม่อยากรบกวนการนอนของคนรักแต่มันก็เหมือนจะไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้เฮียพายุลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว“ หนูจะไปไหน ” น้ำเสียงงัวเงียของคนที่เพิ่งตื่นหลังคนตัวเล็ก เค้าลืมตายังไม่เต็มที่แต่เขาก็ได้เอ่ยถามน้อง“ นิชาจะไปเข้าห้องน้ำค่ะ ทำให้เฮียตื่นเลย ” หญิงสาวตัวเล็กหันมาพูดกับคนรักของเธอด้วยรอยยิ้ม พายุที่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาเต็มที่แล้วเขาได้นอนพักและทำให้มีแรงขึ้นมาแล้วจึงไม่ได้เอ่ยตำหนิอะไรคนรัก“ กี่โมงแล้วครับ ” พายุเลยได้เอ่ยถามคำนี้กับน้องเพราะคิดว่าตัวเองและน้องน่าจะนอนหลับกันไปนานพอสมควรและมันก็น่าจะเลยอาหารเย็นแล้วด้วย ซึ่งนิชากำลังตั้งครรภ์ควรที่จะได้ทานอาหารตามเวลา“ ทุ่มกว่าแล้วค่ะ เฮียพายุ นิชาอยากไปตลาดกลางคืนจังที่นั่นมีของกินเยอะมากนิชาอยากกินของแปลกๆ ” ในเมื่อคนรักของเธอตื่นขึ้นมาแล้วนิชาจึงชวนพายุไปเดินตลาดกลางคืนซะเลย แต่เหมือนคำชวนของน้องพายุจะไม่รู้ว่าตลาดกลางคืนที่

นิชาและพายุก็ได้มองไปยังจอภาพที่ตอนนี้กำลังมีสิ่งบางอย่างที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในจอภาพที่แสดงผลอยู่ตรงหน้าเธอและก็เขาจะว่าไปแม่ภาพที่แสดงผลนั้นมันจะมองไม่ออกเลยว่ามันคืออะไรส่วนไหนของลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ของเธอ ทั้งพายุและ นิชาสองคนคู่รักนี้ก็ต่างตั้งใจฟังคุณหมอสาวอธิบาย ไม่ว่าจะเป็นอัตราการเต้นของหัวใจหรือแม้กระทั่งถุงน้ำคำที่มีการเจริญเติบโตของเด็กน้อยในครรภ์ให้ทั้งสองคนได้ฟัง จะว่าไปภาพตรงหน้าที่ทั้งคู่เห็น มันก็ทำให้นิชาและพายุ หลงรักเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น ทั้งสองคนตั้งใจฟังคุณหมอพูดจนกระทั่งจบ นิชาและพายุก็ได้มานั่งฟังการแนะนำจากคุณหมอท่านนี้ในเรื่องการดูแลครรภ์ของเธอเพราะนิชายังอยู่ในช่วงที่เป็นครรภ์อ่อนๆ เสี่ยงต่อการที่เด็กจะหลุดง่ายทำให้เธอต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ นิชาได้ทำการฝากครรภ์กับคุณหมอท่านนี้เสร็จเธอก็ได้รับยาที่เป็นยาบำรุงครรภ์และก็ยาแก้แพ้ท้อง กลับมาด้วย “ นิชาหนูอยากไปไหนไหมครับ ” พอพายุขับรถออกมาจากโรงพยาบาลหลังจากที่พานิชาฝากครรภ์แล้ว เขาก็มีความคิดว่าอยากจะพาน้องไปเดินเที่ยวและก็หาซื้อของเกี่ยวกับเจ้าจิ๋วที่อยู่ในครรภ์ของนิชา ไม่ว่าจะเป็นหนังสือหรือของใช้ก็อย่

ในระหว่างที่พายุกำลังนั่งฟังทีมบริหารเสนอโครงการ เขาก็ได้หันไปมองนิชาเป็นระยะๆ เพราะกลัวว่าน้องจะเบื่อหรือว่าเมื่อย แต่นิชากลับตั้งใจฟังไปพร้อมกันกับเขาและเธอก็ไม่ได้บ่นอะไรเลยสักคำทำให้พายุพอใจมากในการวางตัวของนิชา จนกระทั่งการประชุมผ่านไปเกือบ 2 ชั่วโมงแต่การประชุมก็ยังไม่จบ แต่ครั้งนี้เหมือนกับว่า ว่าที่คุณแม่ของเขาจะง่วง เพราะพายุหันมาเห็นน้องนั่งจะหลับอยู่แล้วทำให้เขาต้องลุกออกจากเก้าอี้หนังตรงหัวโต๊ะและก็มาปรับโต๊ะที่นิชานั่ง “ เฮียทำอะไรคะ ” ทำให้หญิงสาวต้องกระซิบถามคนรักของเธอ “ ปรับโต๊ะให้หนูนอน หลับได้เลยนะถ้าง่วงแล้ว ” ปกติแล้วถ้าอยู่ที่เพนท์เฮาส์เวลานี้นิชาคงจะนอนกลางวันแล้วแต่นี่เขาพาน้องมาลำบากอยู่ในห้องประชุม เลยทำให้น้องต้องนอนกลางวันแบบนี้ และที่น้องง่วงก็คงจะเป็นเพราะการเสนอแผนงานฟังแล้วมันดูเพลินดีมันเลยเหมือนกับเสียงกล่อมให้น้องได้นอน “ ค่ะ ” เมื่อได้ยินดังนั้นหญิงสาวตัวเล็กที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อยู่เธอก็หลับตาลงและเพียงไม่นานนิชาเธอก็ได้นอนหลับไปในห้องประชุมของพายุที่นั่งประชุมกันอยู่ แต่แล้วพอพายุหันมามองน้องจึงได้เห็นว่าผ้าที่เขาคลุมให้นิชาในตอนแรก กำลังร่วง