All Chapters of พายุร้ายพ่ายเมีย: Chapter 101 - Chapter 110

ยูนีฟ ที่นั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนของเธอเป็นปกติอยู่แล้วแต่วันนี้เธอกลับรู้สึกว่าถูกมองอยู่บ่อยครั้งจนคนตัวเล็กต้องหันไปมองยังคนที่มองจ้องเธออยู่ก็เห็นว่าเพื่อนของเฮียพายุกำลังมองเธออยู่จริงๆ แถมยังส่งสายตาแทบจะกลืนกินเธออีกจนยูนีฟ เริ่มไม่ ทำตัวไม่ถูกเธอเลยหันไปกระซิบกับมิลินที่นั่งอยู่อยู่ข้างกัน“ ไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย ” หญิงสาวตัวเล็กพูดกับเพื่อนเพราะเธออยากที่จะออกไปจากความน่าอึดอัดนี้สักพัก“ ได้สิ ” แล้วสองสาวก็หันมากระซิบกับนิชาก่อนที่พวกเธอจะพากันลุกไปเข้าห้องน้ำ หลังจากที่สองสาวเพื่อนของนิชาลุกออกไปแล้วพายุที่พอจะมองออกก็เลยหันมามองเพื่อนของตัวเอง“ มึงจะบอกน้องอะไรขนาดนั้น ” พายุ พูดขึ้นทำให้คราวน์ ที่เหมือนถูกเพื่อนจับได้เขาจิบ เครื่องดื่มในแก้วแล้วมองมาที่ใบหน้าของพายุพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรจนนิชาที่ได้ยินคำพูดของคนรักเธอเลยหันมามองหน้าคนรักของเธอ“ มีอะไรกันหรือเปล่าคะ ” หญิงสาวตัวเล็กมองหน้าคนรักของเธอสลับกับเพื่อนของเขา ด้วยใบหน้าที่มีคำถาม“ นิชา เพื่อนเราที่ใส่เกาะอกสีดำ น้องยูนีฟ มีแฟนหรือยัง ” แต่ไม่ทันที่พายุจะได้ตอบอะไรคนรักของเธอ เป็นคราว

“ กูแค่ชอบ น้องมันน่ารักดี แต่ที่มึงถามว่าเอาจริงมั้ย ต้องรอดูตอนกูได้เอาก่อน ถึงจะบอกได้ ” บางครั้งเขาเองก็อาจจะไม่ได้ติดใจน้องมันก็ได้ หากวันนั้นเราสองคนลองเข้ากันแล้ว แต่ตอนนี้คราวน์เเค่ชอบในความน่ารักของน้องเท่านั้น“ เลว คำเดียวเลย ” คำตอบของเพื่อนทำให้พายุถึงกับต้องพูดคำนี้ขึ้นมา และนึกไปถึงยูนีฟ หากวันนั้นเพื่อนของเขาแค่เล่นกับน้อง แต่เท่าที่ดูเมื่อคืนตัวของยูนีฟ ก็คงยังไม่ได้สนใจหรือคิดอะไรกับเพื่อนของเขาสักเท่าไหร่เพราะน้องมันก็เป็นเด็กเฟรนลี่แบบนี้อยู่แล้ว เพราะเขารู้จักกับกลุ่มเพื่อนของนิชาก็ร่วมสองเดือนแล้ว ถึงได้เห็นว่าแต่ละคนพอมีนิสัยเป็นแบบไหนกันบ้าง“ กูจะถือว่าเป็นคำชมที่ดี น้องใกล้เลิกเรียนหรือยังวะ ” คำด่าของเพื่อนไม่ได้ทำให้คราวน์ รู้สึกรู้สาอะไรเพราะเขาก็รู้ตัวดีว่าเขาเป็นคนประเภทไหน“ อีกครึ่งชั่วโมง รีบมึงก็ไปก่อนเลย ” ตอบเพื่อนจบพายุก็นั่งทำงานของตัวเองต่อโดยที่ไม่ได้สนใจว่ามันจะนั่งทำอะไรก็เรื่องของมันจนกระทั่งได้เวลา พายุที่อยู่ในคราบประธานหนุ่มก็ปิดแฟ้มเอกสารลงทันทีเพราะจะได้ออกไปรับเด็กน้อยของเขาที่มหาวิทยาลัย “ จะไปแล้วเหรอวะ ” ก็คงได้เวลาแล้วแหละ เพราะไ

ความไม่รู้เของนิชาที่มองหน้าเพื่อนตัวเองสลับกับแฟนหนุ่มของเธอ ยิ่งทำให้บรรดาเพื่อนทั้งสองคนของเธออมยิ้มให้กับนิชาแต่ก็ไม่ได้บอกอะไรกับเธอในประโยคนี้เพราะเอาไว้ให้นิชาไปถามคนรักของเธอที่บ้านแทน แล้วทั้งห้าก็พากัน กินอาหารในมื้อนี้ จนกระทั่งมื้ออาหารนี้ผ่านพ้นไป เด็กน้อยทั้งสามคนที่ยังไม่อยากกลับก็มองหน้ากัน และเอ่ยชวนกันไปเดินเล่นต่อ โดยมีสองหนุ่มเดินตามพวกเธออยู่ตลอด นิชาและยูนีฟเข้ามาที่ร้านเสื้อผ้าแฟชั่น แล้วพากันเลือกชุดที่ชอบ โดยสองหนุ่มก็ยืนรออยู่ คราวน์เลยได้เอ่ยถามเพื่อสนิทของตัวเอง ” มึงไม่เบื่อเหรอว่ะ คอยตามน้องนิชาแบบนี้ “ จะว่าไปการเดินตามสาวๆแบบนี้มันไม่ใช่นิสัยของคราวน์เลย เขาเป็นพวกไม่ชอบมาทำอะไรเเบบนี้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่า ต้องตามหยอดขนมจีบยูนีฟนะ เขาไม่มาหรอก“ ก็ไม่นิ ความสุขของนิชา เธออยากทำอะไรก็ตามใจ ” คนคลั่งรักอย่างพายุ ที่ไม่ว่าจะยังไง เขาก็ไม่คิดจะบ่นจะเบื่ออะไรอยู่แล้ว ขอแค่ได้อยู่กับนิชาตลอด ก็พอ“ คลั่งรักชิบหาย ” คำตอบของเพื่อน ทำให้คราวน์ถึงกับต้องส่ายหน้าให้มัน อย่างว่า โคเเก่มีเมียเด็กน้อยก็แบบนี้แหละ ต่อไปเขาก็คงจะเป็นแบบมันล่ะมั้ง “ หึ รอดูตอนมึงคลั่ง

พายุพานิชากลับมาที่เพ้นท์เฮ้าส์แล้วใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ก่อนที่เขากับน้องจะต้องห่างกันเป็นเดือนๆ “ มาครับ เฮียเป่าผมให้ ” พายุที่แต่งตัวเสร็จก่อนคนตัวเล็ก พอเห็นแฟนสาวกำลังจะเป่าผม เขาก็เดินเข้าไปช่วยน้องทันที เพราะอยากทำให้ “ ขอบคุณค่ะ ” นิชาเธอก็ปล่อยให้เขาเป็นคนทำไป ส่วนเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา กดถ่ายรูปเขาที่กำลังทำตัวน่ารักแบบนี้เก็บเอาไว้ “ แอบถ่ายรูปเฮียเหรอ เด็กน้อย ” เพราะเห็นว่าน้องกำลังถ่ายรูปอยู่เลยพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ แค่อยากอวดความน่ารักของแฟนนิชาลงโซเซียลเท่านั้นเองค่ะ ไม่ได้เหรอคะ ” จะว่าไป นิชาเองเธอก็ยังไม่เคยโพสต์อะไรเกี่ยวกับเฮียพายุเลยนะ แต่วันนี้เธอจะขออวดแฟนหนุ่มของตัวเองลงโซเซียลส่วนตัวของเธอสักหน่อย คนจะได้รู้ว่า หนุ่มหล่อคนนี้เป็นคนรักของเธอ “ หึ มันต้องรูปนี้ต่างหาก ถ้าจะอวด ” แล้วพายุก็หยิบโทรศัพท์ของแฟนสาวมาถือไว้เองก่อนที่จะหอมแก้มน้องแล้วกดถ่ายภาพทันที เเชะเเชะ!!!! “ เฮียอะ ” คนที่ไม่คิดว่าพี่จะหอมเธอ เเบบนี้มุ้ยหน้าให้คนรักก่อนที่จะรับโทรศัพท์ของตัวเองคืนมา แล้วดูรูปเมื่อกี้นี้ “ น่ารักจัง ” ไม่คิดเลยว่า รูปที่เฮียพายุถ่ายจะน

ยูนีฟ มานอนที่เพนท์เฮาส์กับนิชาในคืนนี้ สองสาวเพื่อนสนิทเลยได้มีเวลานั่งพูดคุยกัน เลยทำให้นิชาไม่ได้เหงามากเท่าไหร่“ เฮียของแกไปทำงานแบบนี้แกไม่คิดถึงรึไง ” ยูนีฟ เอ่ยถามเพื่อนของตัวเองเพราะว่าช่วงหลังมาเพื่อนของเฮียพายุจะมาให้เธอเจอหน้าอยู่ทุกวันแต่วันนี้เธอไม่ได้เห็นหน้าเฮียคราวน์ เพราะว่าเขาไปทำงานที่ต่างประเทศเลยทำให้ยูนีฟ รู้สึกว่าตัวเองนั้นขาดสีสันอะไรบางอย่างในชีวิตไป ยูนีฟ เลยได้เอ่ยถามเพื่อนรักของเธอเพราะอยากรู้ว่านิชาเป็นเหมือนกับเธอมั้ย“ คิดถึงสิ เหงาด้วย อาจเป็นเพราะเรากับเฮียไม่เคยห่างกันเลยมั้ง ก็มีแค่ครั้งนั้นที่ยูนีฟ แนะนำให้เราซื้อชุดนั้นแล้วถ่ายส่งไปให้เฮีย เฮียก็รีบกลับมา แต่นั่นมันก็เป็นการห่างเพียงแค่สองวันเท่านั้น แต่นี่สิ ต้องห่างกันไปเป็นเดือน ทั้งคิดถึงและก็เหงาเลยแหละ ” นิชาพูดบอกกับเพื่อนตามที่เธอรู้สึกทำให้ยูนีฟ ก็คิดตามที่เพื่อนพูด จะว่าไปเธอก็มีความรู้สึกไม่ต่างจากนิชาเท่าไหร่ ทั้งที่เธอและเฮียคราวน์ ยังมีสถานะต่อกันเหมือนนิชากับเฮียพายุเลยด้วยซ้ำ “ อืม เราเองก็คิดไม่ต่างจากนิชาเท่าไหร่ มันเหงาไม่ต่างกันเลย ” แค่เพียงรู้สึกว่าเธอต้องไม่เจอหน้าคนที่ตา