Semua Bab พายุร้ายพ่ายเมีย: Bab 161 - Bab 170

คำพูดของพี่ที่เอ่ยชมเธอ ทำให้ยูนีฟทำแกล้งเป็นนั่งเงียบ ทั้งๆที่ความเป็นจริงเธอเเอบดีใจพอสมควร ที่เขายังคงชื่นชมเธออยู่ เพราะว่าไปเวลาเกือบ 10 วันที่ชายหนุ่มไม่อยู่ต้องยอมรับเลยว่าเธอก็รู้สึกเหงาพอสมควร ถ้าหากถามว่าเธอเริ่มคิดอะไรกับคนที่พี่แล้วรึยัง มันก็มีบ้างพอเกือบเดือนที่พี่ตามเฝ้าตามหยอดขนมจีบเธอ แล้วพอเวลาไม่อยู่มันก็เหงาพอสมควร เพราะช่วงเวลานั้นเธอก็ไม่ได้มีใคร และมีแค่พี่ที่แวะเวียนมาจีบเธอทุกวัน“ ทุกคนลงไปแดนซ์กันป่ะ ”เมื่อทุกคนดื่มพอได้แล้ว นินนี่ เธอก็เอ่ยชวนเพื่อนทุกคนของเธอ เพราะตอนนี้เสียงเพลงภายในผับเริ่มที่จะเปลี่ยนจังหวะเร็วขึ้นมันเลยทำให้ เธออยากที่จะลงไปวาดลวดลายที่หน้าเวทีด้านล่างสักหน่อยแล้ว นินนี่ หันมามองหน้าทุกคนและก็รอคำตอบ สองสาวเพื่อนสมัยวัยเรียนมัธยมของยูนีฟ เธอก็รีบตอบทันที เพราะทั้งสองสาวเป็นสายแดนซ์สายดื่มกันอยู่แล้ว“ ไปสิ ยูนีฟ แกไปด้วยป่ะ ” ที่ต้องถามถ้าเป็นผับอื่น ยูนีฟก็ไปเต้นกับพวกเธออยู่แล้ว แต่พอมาผับนี้ดูเหมือนว่าเพื่อนจะมีเจ้าที่นั่งเฝ้าอยู่ เพราะจากที่แอปเปิ้ล ได้สังเกต เจ้าของผับของที่นี่เหมือนจะปลื้มและชอบเพื่อนเธอ เพราะเห็นขายขนมจีบให้กั

“ พูดมาก ” คราวน์เลยว่าให้เพื่อนตัวดีของเขาอย่างพายุ จะว่าไปตั้งเเต่ที่ไอพายุมีเมียเด็กน้อย มันก็กลายเป็นคนพูดมากพูดไม่หยุดขึ้นมาทันที เรียกได้ว่าระยะเวลาเเค่ไม่กี่เดือน นิชาเปลี่ยนมันไปได้มากเลย จนมันเริ่มทำให้เขาคิดเเล้วว่า ยูนีฟจะเข้ามาเปลี่ยนเขาเเบบนี้มั้ย เมื่อไหร่มันจะถึงวันที่เขาจะได้มีเธออยู่ใกล้ๆบ้างนะ หลังจากที่เขาว่าให้พายุไปเพียงเเค่ประโยคนั้น คราวน์ก็ไม่ได้สนใจอะไรคำพูดจากเพื่อนของเขาอีก เพราะสายตาของเขาเอาไว้มองความน่ารักของยูนีฟเพียงเท่านั้น ต้องบอกเลบว่าเวลาที่เธออยู่กับเพื่อนๆของเธอยูนีฟมีทั้งความน่ารักเเละสดใสมากๆ เขาชอบมองใบหน้าเเละเเววตาที่สดใสของเธอมากๆ“ ไป ไป ปาย ” ทั้งห้าคนที่พากันมาเต้นอยู่หน้าเวที ก็พากันเต้นโยกย้ายตามจังหวะเพลง ที่ทั้งสนุกทั้งมัน นินนี่ที่สนุกกว่าทุกคนในทุกครั้งที่มาเที่ยวสถานที่เเบบนี้ เธอก็พาเพื่อนๆทุกคนสนุกให้สุด ยูนีฟเเละนิชาที่เต้นกันจนเหนื่อยเเล้ว สองสาวเลยพากันเดินมาหาพวกเฮียๆที่นั่งดื่มอยู่บริเวณไม่ไกลจากพวกเธอเต้นมากไม่รู้ว่าพวกเฮียๆลงมากันตั้งเเต่ตอนไหน นิชาเธอเดินไปนั่งที่ข้างคนรักของเธอ ส่วนยูนีฟเธอก็ต้องเดินมานั่งที่เก้าอี้ส

หลายวันต่อมา ลันลันลา!!!! ตั้งแต่วันที่คราวน์ได้ไปส่งยูนีฟที่คอนโด แล้วเธอทักข้อความขอบคุณเขา ตั้งแต่วันนั้นมันก็เหมือนเป็นการเปิดทางให้เขา ได้ทักคุยกับเธอ ซึ่งคนพี่ก็ทักมาหาเธอเรื่อย เรียกได้ว่าทักมาทุกวันเลยก็ว่าได้ แต่ยูนีฟเธอก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ตามประสาของเธอ ติ้ง!! ติ้ง!! วันนี้ก็เหมือนเช่นเคย คนพี่ได้ส่งข้อความมาหายูนีฟอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเป็นข้อความที่เท่าไหร่ของวันแล้ว ซึ่งตั้งแต่เช้า ยูนีฟเพิ่งตอบข้อความพี่กลับไปเพียงแค่ประโยคเดียวเท่านั้น แต่พี่ก็ไม่มีความท้อจริงๆ ยูนีฟที่นั่งมองหน้าจอโทรศัพท์ของเธออยู่ แล้วก็นั่งอมยิ้มอยู่อย่างนั้น จนเพื่อนๆของเธอทั้งสามคนต้องหันมองหน้ากัน เพราะทุกครั้งที่เฮียคราวน์ส่งข้อความมา ยูนีฟจะนั่งยิ้มอยู่อย่างนี้ “ ยิ้มขนาดนี้ ตอบข้อความกลับดีมั้ย ” นิชาที่นั่งอยู่ตรงข้ามเพื่อนรักของเธอ แค่มองก็รู้แล้วว่า เฮียคราวน์ต้องเป็นคนส่งข้อความมาเเน่ๆ เธอเลยต้องแซวเพื่อน “ ไม่อะ ขอเล่นตัวอีกนิด ” เธอพอใจที่จะเล่นตัวก่อน เพราะยิ่งเขาอยากได้เธอมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเล่นตัวมากเท่านั้น เพราะถ้าเธอง่ายเขาอาจจะ เห็นเธอเป็นของเล่นก็ได้ แต่ถ้าเธอยา

“ แกว่า เฮียคราวน์จะรู้มั้ย ว่าเรามาดื่มอะ ” ยูนีฟที่มาดื่มได้สักพักใหญ่แล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววคนที่เธออยากเจอลงมาที่กลุ่มของเธอเลย ทำให้ยูนีฟเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ที่เธอกับนินนี่มาดื่มในคืนนี้ เฮียคราวน์จะรู้มั้ย หญิงสาวเลยได้หันไปถามเพื่อน เพราะว่าถ้าดื่มต่ออีกสักพักใหญ่มีหวังเธอได้เมาหัวทิ่มก่อนได้เจอหน้าผู้เเน่ๆ “ เอ่อ เฮียแกจะรู้มั้ยว่ะ เราก็มากันนานแล้วนะ หรือว่า วันนี้เฮียไม่เข้าร้านว่ะ ” คำพูดของเพื่อนทำให้นินนี่ คิดได้ว่าวันนี้ ที่เฮียคราวน์ ไม่ลงมาหาพวกเธอสักทีอาจเป็นเพราะค่ำคืนนี้เฮียไม่ได้เข้าร้านเพราะว่าปกติทุกครั้งเวลาที่เรามาเที่ยวด้วยกัน ถ้าเกิดคืนไหนมีเพื่อนรักของเธออย่างยูนีฟ มาด้วยเรานั่งกันดื่มเพียงไม่นานก็จะเห็นใบหน้าของเจ้าของผับมาอยู่ที่โต๊ะของเธอแล้ว แต่ค่ำคืนนี้ เราทั้งสองคนก็มาดื่มกันเกือบ 2 ชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นหน้าตาของเจ้าของผับที่นี่โผล่มาให้เธอทั้งสองคนได้เห็นเลย มันเลยทำให้คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้คือวันนี้เจ้าของผับอย่างเฮียคราวน์ คงไม่ได้อยู่ที่นี่“ เซ็ง นี่ฉันมาเสียเที่ยวหรือยังไง ”ที่นินนี่ พูดขึ้นมามันก็น่าคิดเพราะเป็นอย่างที่เพื่อนของเธอพูดทุกคำป

ชายหนุ่มพาคนตัวเล็กมาที่รถของตัวเองและก็วางเธอที่เบาะด้านข้างอย่างเบามือที่สุดเพราะตอนนี้ยูนีฟ ตัวอ่อนปวกเปียกแล้วก็นุ่มนิ่มไปหมดแล้วเธอไม่มีสติเต็มร้อยแต่ก็ยังพอรู้ว่า ตอนนี้เธอมากับเขา“ หนูดื่มน้ำก่อนครับ ” ไม่เคยเห็นว่าน้องดื่มหนักขนาดนี้นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่เขาปล่อยให้น้องดื่มหนักจนเกินไปไม่ยอมลงมาห้ามสักที คราวน์ ที่ขึ้นมานั่งยังฝั่งคนขับแล้วเขาก็รีบเปิดขวดน้ำที่มีอยู่ภายในรถให้กับหญิงสาวได้ดื่ม เพื่อจะทำให้เธอดีขึ้นจากอาการที่มึนเมาอยู่ได้บ้าง“ ไม่เอา ยู อยากนอน ” คนเมาพูดขึ้นมาพร้อมทั้งยังหยิบขวดน้ำที่พี่ส่งให้ ยูนีฟ ปฏิเสธพี่และก็ทำท่าจะหลับในรถของเขา เธอรู้ว่าตอนนี้เธออยู่กับใคร ถามว่าเมาไหมเธอเมามากแต่ก็ยังพอประคองสติได้อยู่ และสิ่งที่เธออยากทำตอนนี้คืออยากนอนมากที่สุด“ ครับ ไม่ดื่มก็ไม่ดื่ม งั้นเดี๋ยวเฮียไปส่งที่คอนโดนะ ” ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นมุมนี้ของเธอ มันเป็นมุมที่เมาได้น่ารักแม้จะมีความงอแงเพียงเล็กน้อย ยูนีฟ ที่ได้ยินคำพูดของพี่เธอก็หันมามองหน้าเขา“ คอนโดเฮีย ยูอยากนอนคอนโดเฮีย ”ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเมาหรือเพราะความต้องการในใจของเธอ เธอเริ่มที่จะเข้าหาเขาที