All Chapters of พายุร้ายพ่ายเมีย: Chapter 171 - Chapter 180

คราวน์ ดึงผ้าห่มผืนหนามาคลุมตัวให้กับหญิงสาวตัวเล็กก่อนที่เขาจะจ้องหน้าสวยหวานของเธอไม่คิดเลยว่า เตียงนอนของเขาจะมีคนที่เขาอยากให้นอนมานอนอยู่ในตอนนี้ คราวน์จ้องใบหน้าของเธออยู่นานจนเขา อดใจไม่ไหวต้องก้มมาหอมไปที่หน้าผากเล็กของเธอแทนที่เค้าจะเลือกหอมแก้มเพราะเขาอยากจะจะรักและก็เทิดทูนน้องจึงเลือกหอมที่หน้าผากแทน โชคดีที่คนตัวเล็กเมาจนหลับไปแล้วเลยไม่รู้ว่าเขาทำอะไรเธอ เขามองใบหน้าของน้องต่ออีกเพียงสักพัก เขาก็เลือกเข้ามาอาบน้ำเพื่อที่จะได้ไปนอนเพราะ ตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกมากแล้วสมควรแก่การพักผ่อนได้แล้วคราวน์ ใช้เวลาอาบน้ำเพียงไม่นานเขาก็เดินออกมาด้วยกางเกงขายาวที่เป็นกางเกงชุดนอนแต่ด้านบน เขาไม่ได้สวมอะไรปกปิดเพราะถ้าหากเวลานอนเขาจะไม่ใส่อะไรเลยเนื่องจากคราวน์ เป็นคนตัวใหญ่และเป็นคนค่อนข้างขี้ร้อนเขาจึงไม่ชอบใส่อะไรบนตัวของเขา ถ้าเกิดอยู่คนเดียวแม้แต่กางเกงนอนเขาก็ไม่ชอบใส่แต่ตอนนี้คงต้องหยิบมาใส่เพราะกลัวว่าคนที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมาจะโวยวายเอาได้ชายหนุ่มขึ้นมาบนเตียงนอนของเขาด้วยความเบาที่สุดเพราะกลัวว่าจะเป็นการรบกวนผู้หญิงอีกคนนอนหลับอยู่ ต่อให้ที่นอนของเขาจะมีการยวบเพียงนิดหน่อย แต่

ยูนีฟหายไป การอาบน้ำนานเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าที่หญิงสาวตัวเล็กจะเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมอาบน้ำตัวใหญ่ที่เป็นของเจ้าของห้องแห่งนี้ เพราะเธอไม่ได้หยิบชุดที่เขาบอกว่าเตรียมไว้ให้เธอเข้าไปด้วยโชคดีที่ภายในห้องน้ำยังมีผ้าขนหนูและชุดคลุมนี้อยู่เธอเลยได้ถือวิสาสะหยิบมาใส่และก็ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำ ทำให้ได้เห็นว่า คนพี่ก็ตื่นขึ้นมาแล้ว ตอนนี้เขาก็ได้นั่งอยู่ที่ปลายเตียงและมองมายังเธอที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ต้องยอมรับเลยว่าร่างกายและหุ่นของเฮียพี่คราวน์ ล่ำซำและ ดูดีน่าดึงดูดมาก เธอมองเขาค้างอยู่อย่างนั้นจนชายหนุ่มที่ถูกคนตัวเล็กมองอยู่นานก็ต้องส่งเสียงเรียกเธอ เพื่อให้น้องนั้นได้สติ“ ยูนีฟ ” “ คะ ค่ะ ”น้ำเสียงของพี่ที่เรียกชื่อเธอมันทำให้หญิงสาวก็ได้สติขึ้นมายูนีฟ เธอจึงมองไปที่ใบหน้าของเขาและก็ต้องเอ่ยถาม“ ชุดของหนูอยู่ไหนหรอคะ ” “ เดี๋ยวเฮียไปหยิบให้ครับ ”แล้วคราวน์ ก็ลุกออกจากเตียงและเดินออกมาข้างนอกห้องนอนเพื่อที่จะไปหยิบชุดที่เขาได้ให้ลูกน้องของเขาซื้อมาให้กับคนตัวเล็ก “ นี่ครับ มันน่าจะพอดีกับเรา “ เขาเดินมายื่นถุงชุดแบรนด์ดังให้กับคนตัวเล็ก ทำให้เธอต้องรีบรับมาแล้วก็เ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา ตั้งแต่วันที่เฮียคราวน์ มาส่งเธอที่คอนโดและเขาได้บอกกับเธอว่าจะต้องไปทำงานที่มาเก๊าและต้องไปนานเป็นเดือนยังไม่รู้กำหนดกลับ ตั้งแต่วันนั้นเธอเงียบเหงาและก็ซึมลงอย่างเห็นได้ชัดทันที โชคดีที่มีบรรดาเพื่อนอยู่กับเธอตลอดและคืนนี้นิชาที่ต้องห่างจากคนรักของนางเหมือนกัน นิชาก็ได้ชวนยูนีฟ ไปนอนเป็นเพื่อนเธอที่เพนท์เฮาส์ของเฮียพายุ ซึ่งยูนีฟที่ ไม่ค่อยชอบความโดดเดี่ยวและก็อะไรที่เงียบเหงาแบบนี้เธอเลยตอบตกลงเพื่อนเพื่อที่จะไปนอนเป็นเพื่อนนิชาทันที พอมาถึงเพนท์เฮาส์ของเฮียพายุ ยูนีฟ ก็เข้าไปในเพนท์เฮาส์ได้โดยที่ลูกน้องของเฮียพายุแต่ละคนก็รู้จักเธอว่าเป็นใครจึงสามารถเข้าออกที่เพนท์เฮาส์นี้ได้อาจเป็นเพราะว่าคนรักของเพื่อนได้แจ้งกับลูกน้องของเขาเอาไว้แล้วทำให้ ยูนีฟ เข้าออกที่นี่ได้อย่างสะดวก “ นั่งทำหน้าเหงาอะไรขนาดนี้ หืม ” พอหญิงสาวตัวเล็กมาถึงเธอได้เห็นใบหน้าของเพื่อนรักที่ต้องห่างจากคนรักของนางเพียงแค่ไม่กี่วันใบหน้าสวยของนิชาก็ซึมลงอย่างเห็นได้ชัดและดูเหมือนว่าตอนนี้มันจะไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนรักของเธอแต่ยูนีฟเองก็ไม่ต่างกัน“ ก็คิดถึงเฮียพายุน่ะ แล้วแกไม่คิดถึงเพื่อนเฮียพาย

หนึ่งเดือนต่อมา มหาวิทยาลัย พายุที่มารับนิชาในช่วงเย็นหลังจากที่น้องเลิกเรียนกันแล้ว วันนี้เขาก็มากับเพื่อนรักของเขาที่พอเดินทางกลับมา ก็รีบมาที่มหาวิทยาลัยกับเขาเลย ถ้าน้องยูนีฟเห็นไอคราวน์ น้องมันน่าจะดีใจมาก เพราะตั้งแต่ที่พายุต้องกลับมาดูเเลนิชาก่อนงานจะเสร็จ ตัวของเขาก็ได้เห็นอะไรเปลี่ยนแปลงไปหลายอย่าง แน่นอนว่าเขามองไม่ผิดแน่ว่ายูนีฟ ต้องมีใจให้เพื่อนเขาอย่างแน่นอน สองหนุ่มที่นั่งรอกลุ่มของเด็กน้อยที่เพิ่งจะเลิกเรียน ด้วยความที่คราวน์ เค้าก็ไม่ได้เจอน้องมาเป็นเดือนกว่าแล้วพอบินกลับมาถึงก็รีบมาหาพายุและมารอรับนิชากับเพื่อน ที่เขามาเพราะอยากจะเจอเพื่อนเพื่อนรักของนิชาต่างหาก “ ยังไม่ลงมาอีกเหรอวะ ” เขานั่งมองไปยังอาคารเรียนก็ยังไม่เห็นวี่แววของกลุ่มของหญิงสาว ด้วยความที่อยากเจอเธอมากเขาจึงนั่งแทบไม่ติดแล้ว อยากให้น้องลงมาไวๆ เขาอยากจะเจอหน้ายูนีฟ จนใจจะขาดอยู่แล้ว “ เดี๋ยวก็ลงมา นิชาทักมาบอกว่ากำลังเก็บของเลิกเรียนแล้ว ” คนที่ทำตัวชิวอย่างพายุก็ได้พูดบอกเพื่อน ไม่คิดเลยว่าเพื่อนของเขาจะเหมือนเด็กวัยรุ่นที่อยากเจอผู้หญิงจนนั่งแทบไม่ติดขนาดนี้ และก็คิดไม่ถึงเลยว่าตั้งแต่ที่ม

แน่นอนว่าคำชวนของน้องคนอย่างเขาก็คงไม่ปฏิเสธเพราะรอเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้มานานแล้ว คราวน์ เข้ามาในคอนโดของเด็กสาวเป็นครั้งแรกสายตาของเขาก็มองไปโดยรอบเพื่อดูความปลอดภัยของคอนโดแห่งนี้ และทั้งคู่ก็มาถึงห้องของคนตัวเล็กและก็เข้าไปในห้องของเธอด้วยกัน “ เฮียคราวน์ จะดื่มอะไรมั้ยค่ะ ” เธอก็ไม่เคยพาผู้ชายคนไหนเข้าห้องเลยสักครั้งนอกจากเพื่อนสนิทของเธออย่างนินนี่ นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยที่ยูนีฟ ตัดสินใจพาผู้ชายขึ้นห้องของเธอ พอเข้ามาถึงภายในห้องคนตัวเล็ก ก็วางกระเป๋าบนโต๊ะ และก็พาชายหนุ่มเดินมานั่งที่โซฟาภายในห้องของเธอ จะว่าไปการที่เธอพาเขาเข้ามาที่นี่ มันก็ตื่นเต้นพอสมควร แต่เธอก็จะไม่ทำให้ตัวเองประมาทจนเกินไป ยูนีฟเลยถามคนพี่ก่อน “ อะไรก็ได้ครับ ” ปกติแล้วเมื่อก่อนตอนที่เขายังไม่ได้ตามจีบเธอแบบจริงจังอย่างนี้ตัวของชายหนุ่มก็เข้าคอนโดของผู้หญิงคนอื่นอยู่ตลอดยังไม่รู้รู้สึกเก้กังและทำตัวไม่ถูกเหมือนครั้งนี้เลย มันเหมือนกับว่าเขายังเป็นหนุ่มไวละอ่อนอย่างนั้นเเหละ ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเขาเนี่ยแหละเพลย์บอยตัวพอ หลังจากที่น้องเดินหายไปในห้องครัว ตัวของชายหนุ่มก็เดินสำรวจภายในห้